Rondo adlı kasabanın eşi benzeri yoktu. Hava, ışığın en incesinden dokunmuşçasına berrak ve şeffaftı. Kasabanın sıra dışı ve nazik sakinlerinin tümü çiçekler yetiştirirdi, bahçeleri ve parkları beslerdi, alışılmadık evler inşa ederdi, kuşlarla ve bitkilerle konuşurdu, şarkılar söylemeyi, resimler çizmeyi ve şiirler yazmayı severdi. Hepsi Rondo’da yaşamaktan keyif duyardı. ...
Rondo’nun sakinleri Savaşın ne olduğunu bilmiyorlardı. Birdenbire ortaya çıkmıştı. İç karartıcı ve korkutucu. Gürültüyle karışan haykırışlarla, savaş yavaş yavaş kasabaya doğru süzülerek beraberinde yıkım, kargaşa ve koyu bir karanlık getirdi. Dokunduğu her şey karanlıkta kayboldu. ... Savaş’la onun kendi dilinde konuşmaya karar verdiler. Zirka ve Fabian, kasabanın üzerine yağan taş ve çivileri toplayıp tüm güçlerini kullanarak geri attı. Ancak bu, Savaş’ı durdurmadı. Danko, birinin kazanmak istiyorsa Savaş’ı tam kalbinden vurması gerektiğini düşündü. Yine de her şey boşunaydı, çünkü Savaş’ın bir kalbi yoktu.
