Putin Rusya’sında yeni milli bayramlar, törenler ve anma günleri üretilerek halkın enerjisi bu tip tekrar edilen etkinlik ve alışkanlıklara kanalize edilmektedir. Tarih kitapları ve milli tarih anlatısı güncellenerek, tarihi ve askeri hadiselere adanan heykel ve anıtlar inşa etmek suretiyle milliyetçilik her gün yeniden üretilmektedir. Putin yönetimi, özellikle son on yılda devlet merkezciliği temelinde başarılı bir şekilde muhafazakâr ve zenofobik milliyetçiliği desteklemiştir. Ancak vurgulamakta fayda var ki, Rusya Federasyonu’nun milliyetçi bir dış politika ajandası bulunmamakla birlikte Rus milliyetçileri ve destekçileri, Rus dış politikasında ideolojik bir ekol teşkil etmemektedir. Rus hükümetinin dış politikada atılan belli adımların meşruiyetini artırmak ve vatandaşların onayını almak noktasında milliyetçiliğin sunduğu imkânlardan ve milliyetçi gruplardan faydalanmasına rağmen milliyetçilik ve Rus dış politikası arasındaki ilişki genellikle açık ve doğrudan değil, karmaşık ve çelişkilidir. Dolayısıyla devlet ideolojisizliğinin Rus dış politikası üzerinde oluşturduğu müphemlik, Moskova’nın muhtelif görüş ve yaklaşımları kullanarak dış politikasını şekillendirmesine imkân sağlamıştır. Elinizdeki eser, milliyetçilik fikrinin tarihsel teşekkül sürecinden başlayarak bu mülahazanın ideolojik serüvenine yönelik ampirik bir analiz sunumakta ve Vladimir Putin dönemi özelinde Rusya Federasyonu’nun dış politika eğilimleri ile milliyetçilik ideolojisi arasındaki ilişkiyi analiz etmektedir.
