Klasik Türk şiiri, yüzyıllar boyunca dinî, tasavvufî ve ahlâkî düşünceyi estetik bir dil içinde yoğurarak zengin bir şiir mirası oluşturmuştur. Bu mirasın içinde yer almakla birlikte adı ve şiir dünyası sınırlı çevrelerin dışında yeterince tanınmayan şairlerden biri de Mustafa Sâdıkî’dir. XVII. yüzyılın sonu ile XVIII. yüzyılın başlarında yaşamış olan Sâdıkî, şiiri bir süs ve eğlence unsuru olmaktan ziyade irşat, nasihat ve yönlendirme vasıtası olarak gören bir anlayışın temsilcisidir.
Bu çalışma, Sâdıkî’nin divanını günümüz okuruna kazandırmayı amaçlarken, şairin hayatı ve edebî kişiliğini, şiirlerinin şekil ve muhteva özelliklerini bir bütünlük içinde ele almaktadır. Dinî ve tasavvufî düşüncenin belirgin biçimde öne çıktığı bu şiir dünyasında iman, ibadet, ahiret bilinci, nefis terbiyesi ve toplumsal sorumluluk temaları merkezî bir yer tutar. Sâdıkî, vaiz kimliğinin de etkisiyle, şiirlerinde sade fakat güçlü bir söyleyiş kurarak okuyucuyu hem düşünmeye hem de iç muhasebeye davet eder.
Yazma nüshalar ve şiir mecmuaları esas alınarak hazırlanan metinle Sâdıkî’nin şiir dünyası bütünlüklü bir biçimde ortaya konmuştur. Bu kitap, divan şiirinin irfan ve hikmet merkezli çizgisini Sâdıkî’nin şiirleri üzerinden takip etmek ve onun edebî dünyasını yakından tanımak isteyen okurlar için güvenilir bir okuma imkânı sunmaktadır.
