Sarayda, bir sürü çıkarları kendilerine yontan, çeşitli koşulları kabullenen, açgözlü insanlar görürsünüz: yönetmek, yetki, çıkar gibi şeyler çok işlerine gelir. Kendilerini öylesine ayarlarlar, öylesine elverişli bir durum yaratırlar ki, lütuflar, bağışlar hep onlarındır. Suda ve karada yaşayan yaratıklar gibidir onlar; araya yargıçlığı sıkıştırıp, kilise ve kılıçla hayatlarını kazanırlar. “Bu kişiler sarayda ne iş görürler?”diye sorarsanız : “Verileni alırlar, yine de gözleri bağış alanlardadır,” derim.
***
Sarayda, birisi hakkında iyi sözler söylemenin iki nedeni vardır: birincisi, onun kendisi için iyi şeyler söylediğimizi öğrenmesi; ikincisi, ise onun da hakkımızda iyi şeyler söylemesini sağlamak.
***
Sarayda bir işe ilk önce girişmek ne kadar tehlikeliyse girişmemekte o derecede zordur.
***
Sarayda, kişiyi başarılı kılan şey, onun doğuştan küstah oluşudur.
*** Sarayda en iyi niyetli büyüklerin, bakanların bile, çevresi düzenci kişilerle doludur. Onları yönetmek, ince bir iştir; çalıştırmasını bilmek gerekir; bazı fırsatlarda onların yerlerini kimse tutamaz. Onur, erdem, vicdan gibi nitelikler, saygı değer şeylerdir ama çoğu zaman yararsızdır: Bazı durumlarda dürüst kişi olmak ne işe yarar ki?
