…Sona kaldın diye sınav yok zannetme! Ben senden önce girdim sadece...
Ve son olarak en altta da olsak, en tepede de olsak, hangi basamakta olursak olalım, ben hep buradayım. Elini uzatırsan, tutarım elini, elimi uzatırsam tut elimi. Bu nasıl bir yumuşacık güven? Ve çok da yorma o güzel kalbini. Her şeyin güzel olacağını, herkesin bir tekamül yolculuğu olduğunu, bu yolda her zaman şefkatle desteklendiğini, hiçbir zaman yalnız olmadığını, seninle aynı basamakta olan herkesin aynı şeyleri yaşadığını ve herkesin ama önce ama sonra bu yollardan geçeceğini, bu merdivenlerden en baştan en tepeye kadar çıkacağını, her basamakta başka konu ve olaylar olduğunu, iyilik ve güzelliğin her zaman taçlandırıldığını, başına gelen kötü diye nitelendirdiğin olayların bile daha güzel bir manzara görmemiz için, daha mutlu olmamız için, bir yukarıya bizi taşımak için yaşandığını bil. Kaybettiğini sandığın her şey sana katlanarak geri dönecek. Sen yeter ki kalbini temiz tut. İyilik de, kötülük de bumerang gibidir. Nasıl bir hayat yaşamak istiyorsan onu çoğalt. Önce kendinden, sonra herkesten kalben özrünü dile. İsteyerek ya da istemeden. Kimi kırdıysan, kimi incittiysen. Sonra kendin dahil herkesi bir bir affet. Ve önce kendine sonra herkese teşekkür et. Bu hayat sahnende sana bir yerinde, bir karede bile olsa eşlik eden en ufak zerreye bile... Hepsi bizim içindi. Sevgiyle.
