1997-2025 yılları arasında yazdığım şiirleri tek bir kitapta toplu olarak bir araya getirdim. Bu kitaptaki şiirler 28 yıllık bir şiir serüveninin, bir edebi heyecanın da hitama ermiş hâli oluyor.
İmge merkezli şiirden toplum merkezli şiire doğru evrilen ve dostlara, etrafıma, çevreme serzenişlerle sona eren bu toplamdaki şiirlerin ardından yeni bir edebi heyecan ve atlımla küresel ölçekli bir şiire doğru yönelir miyim, bunu yazgı belirleyecek.
Çeyrek yüzyılı geçen bu şiir serüvenimden öğrendiğim bir şey var: Dik yürüyen bir şairi eğip bükmek için her türlü yol denenir. Mesela onunla çalışma denir; biz sana daha iyi bir editör buluruz. Cehaletle itham edilir. Anasına küfredilir. Şizofren denilir. Psikopat denilir. Ruh hastası denilir. Ucuz ücrete çalıştırılır. Emeği sömürülür. Emekleri üzerinden zengin olunur. Siktir çekilir. Dişlerine, ağzına, saçına ve işine kusur bulunur. İşi beğenilmez, başkasına gidilir. Ezilir, ezdirilir, duygu sömürüsü yapılır. Allah razı olsun denir ve geçiştirilir. Teşekkür edilmez, emeğine sağlık denilmez ve ismi künyelerden kovulur. Evine jandarma gönderilir. Aba altından sopa gösterilir. Tehdit edilir. Avukata yönlendirilir. Azarlanır. Küçümsenir. Kibir gösterilir. Sopayla kovalanır, travma yaşatılır. Kavga edilir, saldırılır, toplu olarak. İşine engel konulur, işten kovulur.
Bu toplamdaki şiirlerde işte bu tip toplum ve şahsiyet sorunlarına karşı tepkisel/şiirsel duygu durumlarıyla karşılaşacaksınız, parasal değerlerin el üstünde tutulduğu ahlaken şirazesi bozuk bir toplumda şairin dünya içre tutunma ve anlamlandırma arayışlarına tanıklık edeceksiniz.
“Dünyaya, küresel kötülük şebekelerine meydan okuyan Türk şairi” imajı ölmüştür; bu eserdeki şiirler, 24 yıldır hükümet edilen bir Türkiye genelinde sosyal, siyasi, kültürel, milli, manevi ve insani değerlerimize yönelik yakılan birer ağıt şeklinde okunsun isterim. Toplumsal/edebi yozlaşmaya tümüyle reddiye…
