Bazı hayatlar yüksek sesle kırılmaz, bazı kadınlar yıkılmadan yeniden doğar... Bu kitap bir kadının kendine geç kalmış adımlarını anlatır. Annelikten önceki kızı, evliliğin içindeki kadını, suskunluğun ardındaki sesi... Aynalarda çoğalan yüzleri, zincir gibi aktarılan korkuları ve bir gün, hiçbir şey olmamış gibi başlayan ama her şeyi değiştiren “an”ları. Anka’nın hikâyesi, evlerin içinde dolaşan eski cümlelerle başlar. Bir bakışta, bir sessizlikte, bir banyoda yankılanan iç seste derinleşir. Bir kedinin gelişiyle merhameti, bir kayıpla kabullenişi öğrenir. Denizle arınır, toprakla kök salar, emekle genişler. Bu roman, dönüşümün büyük sözlerle değil, günlük hayatın içinde nasıl doğduğunu anlatır. Bir annenin çocuklarına, bir kadının kendine, bir ailenin hayata açtığı alanın hikâyesidir. Okur, bu satırlarda bir hayatla değil, kendinden bir parça bulup tamamlamalarıyla karşılaşır. Bazı kitaplar okunmaz sadece, içeride bir yerde kapıları açar. Sevgi doldursun tüm yoksunluklarımızı…
