Bugün geleneksel davet yöntemlerimizi derinlemesine yeniden düşünmek ve güncellemek durumundayız... Küreselleşme, dijital iletişim, sömürgecilik, kültürel görelilik, algı operasyonları bizi yeni arayışlara zorluyor… İşte bu arayışın bir neferi olarak, uzun yıllar farklı coğrafyalarda, değişik İslami ortamlarda, hayatın çeşitli evrelerinde gözlemlediğim, deneyimlediğim yeni ve yerinde davet pratiklerini bir araya getirmek, tecrübe paylaşımlarımı duyarlı kardeşlerime sunma niyetim vardı... Bu notları kaleme alırken, aslında hem bir dönemin muhasebesini yapmak, hem de geleceğe yönelik güzel perspektifler yakalamak... Burada yazılanlar sadece bir anı değil, geleceğe bırakılmış notlar hükmündedir… İslami davetin bitmek tükenmek bilmeyen bir enerji olduğunu, her devrin kendine has bir dili ve yöntemi olduğunu anlamalıyız... “Bu zamanda ve burada davet yapmak zor” dediğiniz her yerde, aslında bunun pekâlâ mümkün olduğunu fark edeceksiniz… Yeter ki o işareti görecek bir göz ve oraya gidecek bir ayak olsun... Her şeyden önce istekli bir yürek olsun… Davet çabalarımızın sonucu ne olur, biz bilemeyiz... Bizim sorumluluğumuz hayatımızı temiz, şahitliğimizi güzel kılmaktır… Sözü kirletmeden, ketmetmeden söylemektir…
