Sömürgeciliğin Kanlı Öyküleri, dünyanın “medeniyet” masallarının arka odasına açılan kapıyı aralıyor. Haritaların kenarına iliştirilen küçük notların, raporların dip cümlelerine saklanan “kayıplar”ın aslında birer insan olduğunu hatırlatıyor: kırbaç sesleri arasında kauçuk toplayan çocuklar, tuz yürüyüşünde coplarla yere serilen bedenler, sessiz ormanlarda zincire vurulan köyler, yeraltında gümüş uğruna elleri kırılan madenciler, siyaha dönmüş nehirlerde boğulan balıklar ve hayatlar…
Bu kitapta yer alan öyküler; Afrika’nın kauçuk tarlalarından Asya limanlarına, petrol kokan bataklıklardan çöl kamplarına, “çizilen sınırlarla” parçalanan köylerden, cam vitrinlerde esir tutulan kutsal eşyaların müzelerine uzanıyor. Bir köle gemisinin ambarındaki fısıltıya, yatılı okul koridorlarında çalınan dillere, açlığa mahkûm edilen tahıl ambarlarına ve “isyan” diye kayda geçirilen katliamlara tanıklık ediyorsunuz.
Her öykü, tarihin resmi satırları arasına sıkışmış bir “dipnotu” büyütüyor; kâğıt üzerinde çizilen sınırların, kalem ucuyla atılan imzaların ardındaki kanı, gözyaşını ve direnişi görünür kılıyor. Sömürgeciliğin Kanlı Öyküleri, kolay okunan ama kolay unutulmayan bir kitap: okuru sarsmayı, rahatsız etmeyi, düşündürmeyi ve en çok da unutmamayı amaçlıyor.
Bu sayfaları kapattığınızda, belki dünyaya aynı gözle bakamayacaksınız. Ama belki de tam o anda, tarihin en karanlık köşelerinde bile hâlâ kıvılcımını koruyan adalet arayışına küçük bir adım daha yaklaşmış olacaksınız.
