Hadice Ülgen’in şiiri Anadolu şiir geleneğimizin; âşık tarzı şiir söyleyişlerimizin yaşayan en güzel örneklerindendir. Bu şiirlerde âşık olunan iki varlık, beşeri suretlerin ötesinde Allah ve sevgili Peygamberimizdir. Şiirlerin sahibi gerçek bir Allah dostu ve Peygamber âşığıdır.
İnsanları iyiliğe ve güzelliğe çağırır Hadice Ülgen. Âdeta onlara yalvarır; her kötülüğün sonunda bekleyen bir azap olduğunu haber verir onlara. Yiğitçe söyleyişlerdir bunlar. Ülgen, kılıcını çekmiş bir yiğit edasına bürünür bazen ve Allah yolunda giden erlere aslanlar diye seslenir.
Bir Allah dostu önünde diz çökmeye çağırır sizi bazen. Bazen de canından vazgeçmeyi bilen bir savaşçı olmanızı ister sizden. Görmek istediği insan modeline dair her ayrıntıyı verir şiirlerinde. İbadet bunun en ilkidir. Gece namazları ibadetin en üstünüdür. Doğruluk, sadakat, paylaşmak, Allah için savaşmak, sevmek ve sevilmek, dünyayı gözünden çıkaran bir haslete sahip olmak… Tüm bunlar, yiğitlerde görmek istediği vasıflardır onun.
Bu dünyayla da ilgilenir şair. Vatan ve millet sevgisi onda önceliklidir. İnsanların ekmeğe muhtaç hâle gelmemesi için seslenir yetkililere. Evsizlere üzülür. Yaşadığı ülkenin büyümesi ve güzelleşmesi onun en büyük dileklerinden biridir. Yalnızlıklar da vardır şiirlerinde sevinçler de. Aslında şiirler kaleminden değil gönlünden çıkmakta ve yazıya öyle geçmektedir. Kendisi bile şaşırır ortaya çıkan şiirlere. Aslında o, bir aracı gibidir. Peygamber geleneğinin bir sözcüsü olmaktır onun işi.
Bu kitapta yer alan şiirleri okuyan her insanın hayata bakışında ve eylemlerinde bir değişiklik olacağına yürekten inanıyorum. Çünkü bu şiirler, ilahi bir ruha bulanmış kelimelerden meydana gelmiştir. Ve bu kelimeler, sizi yalnızca güzel bir insan ve mümin olmaya davet etmektedir.
