Bir insanın hayatını kurtarmakla kendi hayatını kurtarmak aynı şey midir? Takılmayan Madalyon, yıllardır başkalarının hayatlarını kurtaran başarılı bir cerrah olan Mümtaz Taşlı’nın, kendi içindeki yaralarla yüzleşme hikâyesini anlatıyor. Mümtaz, ameliyat masasında ölümle mücadele eden insanların hayatına yeniden umut vermektedir. Ancak hastaneden çıktığında karşılaştığı dünya, ameliyathanedeki kadar aydınlık değildir. Çocukluğundan beri annesinin eleştirileri, küçümseyici sözleri ve sevgisiz tavrı altında büyüyen Mümtaz, yıllar geçmesine rağmen kendisini hâlâ o küçük çocuğun gözünden değerlendirmektedir. Her başarısının ardından duyduğu “Olması gereken o zaten.” cümlesi, zamanla yalnızca bir söz olmaktan çıkar; Mümtaz’ın kendisine verdiği değeri belirleyen görünmez bir zincire dönüşür. Ta ki bir gün, başkalarının hayatını kurtaran doktor kendisini ölümün eşiğinde bulana kadar… Kan bağı ile gerçek bağ arasındaki farkı sorgularken; sevginin, dostluğun, takdir edilmenin ve anlaşılmanın insan hayatındaki yerini yeniden keşfetmeye başlayan Mümtaz, yıllardır siyah-beyaz gördüğü dünyasına yeniden renk katmanın mümkün olup olmadığını sorgular.
Takılmayan Madalyon, yalnızca anne-oğul ilişkisini değil; çocuklukta söylenen sözlerin yetişkinlikte bıraktığı izleri, değersizlik duygusunu, sevgiye duyulan ihtiyacı ve insanın kendi yaralarını iyileştirme mücadelesini ele alan psikolojik yönü güçlü bir roman. Çünkü bazen insanın en büyük yarası bedeninde değil, kimsenin göremediği yerindedir. Ve bazı madalyonlar vardır; başarıyla kazanılır ama hiçbir zaman boyna takılmaz.
