Yenileşme devri Türk edebiyatında kuramsal görüşleriyle yeniliğin zeminini hazırlayan şahsiyetlerin başında gelen Recaîzâde Mahmut Ekrem, Ta’lîm-i Edebiyat adlı eseriyle edebiyat nazariyatı ve belâgat alanında yeni bir anlayışın ortaya çıkmasını sağlar. Recaîzâde Mahmut Ekrem, bu eseriyle bir taraftan yeni anlayışa bağlı olan sanatçılara yol açarken, diğer taraftan da Türk belâgat anlayışının Arap ve Fars belâgat anlayışına bağlı kaldığı geleneksel tarzın dışına çıkarak Türk diline özgü bir belâgat anlayışı kurmuş olur. Ta’lîm-i Edebiyat üzerine hem yazıldığı dönemde hem de sonraki dönemlerde yoğun tartışmalar yaşanmış, eserin mahiyeti üzerinde olumlu veya olumsuz birçok şey söylenmiştir. Eser üzerinde Kazım Yetiş’in yaptığı kapsayıcı çalışmanın dışında onun tam bir metni bugüne kadar Latin harflerine aktarılmamıştır. Bu çalışmada Ta’lîm-i Edebiyat’ın (1299) 1882’de Mihran Matbaası’nda yapılan hurûfat baskısı Latin harflerine aktarılmıştır. Metni Latin harflerine aktarılırken Arapça ve Farsça kelime veya tamlamaların okunuşunda kendi lisanlarındaki imlâlarına sadık kalındı. Bunun yanında Türkçe kelimelerin yazımında günümüz imlâsı tercih edildi. Recaîzâde Mahmut Ekrem’in metinde yıldız işaretiyle gösterdiği dipnotlar rakamla gösterildi. Metin Lâtin harflerine aktarılırken orijinal metindeki sayfa numaraları burada köşeli parantez içinde gösterildi.
