Kutsak Kase, Son Akşam Yemeği'nde Hz. İsa'nın içmek için kullandığı ve Arimetealı Yusuf'un çarmıha gerilen Hz. İsa'nın kadehi olarak kabul ediliyordu. Tarihte ''Sangreal Belgeleri'' adıyla anılan belgeler de inanışa göre Kutsal Kase ile birlikte gömülmüştü. Belgelerin bin yıldır Tapınak Şövalyeleri'nin sahip olduğu kudretin kaynağı olarak Kutsal Kase gösteriliyor.
Tapınak Şövalyeleri'ne göre Kutsal Kase bir kase değil. Kase efsanesinin, yani ayinde kullanılan kadehin dahice düşünülmüş bir alegori olduğunu iddia ediyorlar. Belki de Kutsal Kase efsanesindeki ayinde kullanılan kadeh, başka bir gücün cisimleşmiş halidir. Kutsal Kase insanlık tarihinin en çok aranan hazinesidir. Efsanevi Kase hikayeleri, savaşlara ve bitmek tükenmek bilmeyen sorulara neden olmuştur.
Hz. İsa Tanrı'nın oğlu değil bir peygamberdi. İmparator Konstantin, Roma iktidarının gücünü pekiştirmek için Hz. İsa'yı Tanrı'nın oğlu konumuna yükseltti ve Yeni Ahit'i bu tanrılaştırma tezini destekleyecek bir şekilde hazırlattı. Hz. İsa, Magdalalı Meryem ile evliydi ve çarmıhta can verirken, Meryem Hz. İsa'nın çocuğuna hamileydi. Kutsal Kase'yle simgelenen, Hz. İsa'nın son yemekte kullandığı kase değil, aslında Magdalalı Meryem'in rahmiydi. Hz. İsa'nın fiziksel bir soyu vardı ve bu soyun, kimliğini gizleyerek günümüze dek varlığını sürdürdüğü ve Tapınak Şövalyeleri tarafından korunduğu iddia edilmekteydi.
