Tatar Çölü
805 yorum
Diğer Çeşitler:
İtalyan edebiyatının köşe taşlarından Dino Buzzati’nin ilk romanı olan Tatar Çölü, modernist edebiyata yapılmış en önemli katkılardan biri. Genç teğmen Giovanni Drogo, ilk görev yeri olarak Tatar Çölü’ndeki Bastiani Kalesi’ne tayin edilir. Uzun boylu kalmak istemediği bu sınır bölgesinde geçirdiği seneler ona, vaktiyle gözünde büyüttüğü zafer tutkusunun kofluğunu ve askerlik hayatının monotonluğunu öğretir. “Yaşamı boyunca beklediği an” bir türlü gelmez. Zamanla “sesi, ihtiyar sesine dönüşür”, “bakışları çok yaşlı bir adamın bakışları gibi sarımtırak ve camdan bir görünüş alır”. Varoluşun anlamsızlığı, boylu boyunca serilir önüne. Gündelik hayatın durağan ritmi, alışkanlıkların uyuşturucu etkisi ruhunun derinliklerine işlerken Tatar Çölü’nün sadece kendisinin değil aynı zamanda insanlığın sınır bölgesi olduğunu anlar. Edebiyatta Beckett, Camus ve Kafka’nın başlattığı varoluşsal sorgulamaya karmaşık bir boyut katan, zengin bir anlatı Tatar Çölü.
“Tatar Çölü, sadece aklıyla hareket ettiğini düşünen insanlara meydan okumak gibi büyük bir riski göze alan, sıra dışı bir roman.”
Tım Parks
“Tatar Çölü, sadece aklıyla hareket ettiğini düşünen insanlara meydan okumak gibi büyük bir riski göze alan, sıra dışı bir roman.”
Tım Parks
Liste Fiyatı:
450,00TL
Çevirmen:
Hülya Tufan
Yayın Tarihi:
03.08.2021
ISBN:
9789754701258
Dil:
TÜRKÇE
Sayfa Sayısı:
232
Cilt Tipi:
Karton Kapak
Kağıt Cinsi:
Kitap Kağıdı
Boyut:
13.5 x 19.5 cm
Ürün Kodu:
K57988
Bu üründen 26.244 adet satın alındı.
Kitapyurdu Fiyatı:
292,25TL
Kazanacağınız Puan: 422
24 Saatte Kargoda
Okuma Listeleri:
968 kişi
99 kişi
1.850 kişi
Yazar Hakkında
Dino Buzzati
Özgeçmişi
16 Ekim 1906 tarihinde İtalya'da San Pellegrino'da doğdu. Buzzati, hukuk fakültesini bitirdikten sonra, Corriera della sera gazetesinde çalışmaya başladı. Onu sonraki yazarlık yaşamına hazırlayan üç tutkusu vardı: Dağ, resim, şiir. Üslubu, birçok bakımdan Kafka'ya benzetilen Buzzati, değeri geç anlaşılmış bir yazardır. Hatta önce kendi memleketi olan İtalya'da değil, Fransa'da ilgi görmüştür. 28 Ocak 1972'de Milano'da ölmüştür.
Kitapyurdu.com'da kayıtlı 19 eseri vardır.
Çoklu Teklifler
3 Teklif
Onaylı Yorumlar
Onaylı Yorum Nedir?
Tatar Çölü
Taşrada bir memurluğa gittik. Giderken ne kadar çılgın işler yapacağımızı, vatana millete faydalı olacağımızı ve gönlümüzü hoş eyleyip geçecek günlerin mükemmelliğini düşündük. Vardık, küçücük bir yer, çalışmaya başladık. En başta gitme fırsatımız var ama gitmedik, çünkü sürekli güzel şeylerin olmasını bekledik. O güzel şeyler hiç gelmedi, biz de bir ömrü orada çürüttük. Tatillerde eve döndük ama ev bıraktığımız ev değildi, insanlar ve şehir değişmişti. Kendi evimizin yabancısı olduk ve elimizde kalan tek yere, taşraya döndük, hâlâ bir gün oradan çekip gitme umuduyla birlikte ama artık gidecek bir yer de kalmamıştı.
Çıkılan yolculuğun başında kurulan hayaller tazeyken kolay kolay yıkılamaz. Kalenin surları yıkık, çölün bir ucunda, terk edilmiş gibi gözüküyor. Kalenin bulunduğu bir yer, bir zaman yoktur. Kale orada bir anda belirmiş, bir daha da kaybolmamıştır. Kale insanlar için bir umuttur, hapishanedir de. Bu sarnıç kaynaklı şapırtıyı kitabın sonunda da duyarız, eriyen umudun sesidir. Çöl, kalenin önünde bir başka hayattır.
Askerlik mevzusuna geliyorum. Kimi için Godot'dur beklenen, kimi için vebanın kökünün kurutulması. Diğerlerinde bir kurtuluş umudu yok, beklenen bir türlü gelmez, en azından bu düşünceyle garip bir teslimiyete kavuşur bekleyen; geçen onca zamandan sonra bekleyiş hayatın ta kendisine dönüşür ve gelişin de bir anlamı kalmaz artık. İşte bu kitapla diğerleri arasında bence en büyük fark bu. Burada birey kendi tercihiyle beklentiden sıyrılabilir, hayatına farklı bir yön verebilir. Alegorik bir roman. Prosedürlere körü körüne bağlı, hiçlikte yaşamayı kanıksamış insanlar arasında Kemal Sunal'la Şener Şen arasındaki "şafak-başak" geyiğinin tıpkısı dönüyor ve bir asker ölüyor. Başka bir asker, bir üstüne ne kadar güçlü olduğunu göstermek için soğuğa meydan okuyor ve donarak ölüyor.
Böyle bir ortamda büyülü olaylar elbet olacak… Aklın o dengeleyici, delirmekten uzak tutan etkisinden ne kadar uzaklaşırsak bilinmeyene o kadar yakın oluyoruz. Buradaki büyülü gerçekçiliği on yıl süren yağmurlarla falan bir tutmamak lazım zannediyorum. İnsanla özdeştir bu olaylar, insanın haberi olmasa da.
"Tahtırevan onu alıp götürürken gözlerini arkadaşından ayırıp başını eğlenir ve meydan okur gibi öne, alayın gittiği yöne çevirdi. Böylelikle neredeyse insanüstü bir soylulukla gecenin içinde uzaklaştı. Sihirli alay gökyüzünde kıvrıla kıvrıla, ağır ağır yükseldi, yükseldi; önce belli belirsiz bir iz, sonra küçücük bir bulut kümesi oldu, sonra hiç."
"O zaman kalenin surları üzerindeki o soluğa soluğa bekleyiş, kuzeyin ıssız düzlüğünü o gece gündüz gözleyiş, meslek uğruna giriştiği zahmetler, o uzun bekleyiş yılları ona pek zavallı gibi göründü."
Böyle. Bir şeyleri beklerken hayat geçiyor. Bir şeyleri beklerken neyi beklediğimizi unutuyoruz. Bir şeyler gelmiyor, geliyor ve değersizleşiyor. Bir şeyler, beklemek. Bu. Kafka havası falan. Öyle.
erhan_yldrm
25 Ocak 2021
Böyle güzel bir kitabın özetini buraya koyup insanların şevkini kırmanın ne mantığı var.
Sema Özer
17 Mart 2021
Bence kitap özeti yapmak yerine yorum yazsanız okuyucular için çok daha iyi olur.
HarunGulle
27 Haziran 2021
Konu ordan nasıl Kemal Sunal Şener Şen'e geldi anlamadım. Bence sadece şu şu şu yönleri çok iyiydi şu bu yönleri biraz sıkıcıydı genel olarak beğendim ya da beğenmedim diye belirtseniz biz okurseverlerin daha çok işine yarayabileceğini umuyorum.
Furkan Çetin
21 Mayıs 2025
Allah aşkına, falanla filanla yazılan yorum mu olur? Rica ederim bırakın bu bohem yorumlama mantığını.
Tatar Çölü
Tarafıma yüzlerce kez önerilen Tatar Çölü’nü okumamış olma utancından sonunda kurtuldum, şükürler olsun. Ayrıca sonunda bir Dino Buzzati kitabı da okumuş oldum böylece, bunca zamandır çok kereler niyet edip bir türlü tanışamadığım bir yazardı kendisi.
Sahiden - ne kitap. Ne kadar atmosferik her şeyden önce. Okurken insanı içine alıp üzerine kapanan kitaplar oluyor ya, işte tam olarak onlardan biri Tatar Çölü; Bastiani Kalesi’nin kapıları üzerinize kapanıyor ve kalenin içinde kalakalıyorsunuz. Ve fakat tıpkı baş karakterimiz Giovanni Drogo gibi, o kalede olmak bir tür tekinsizlik hissiyle beraber tuhaf bir konfor da yaratıyor. Kitaptan (ve dolayısıyla kaleden) çıkmak istemiyor insan, orada bulunmanızın bir amacı olduğuna, o uçsuz bucaksız çölden Tatarların bir gün mutlaka geleceğine inandırıyor yazar sizi, tuhaf, hayata bağlarken aynı anda tüketen o umut duygusuna ortak etmeyi müthiş şekilde başarıyor.
Giovanni Drogo’nun ilk görev yeri olarak atandığı Tatar Çölü’ndeki Bastiani Kales bir alegori şüphesiz, zira kale hayatın ta kendisi. Hayat da zaten beklerken, umut ederken, rutinin güvenceli kollarına kendimizi bırakırken; anlamın, anlamlı olanın gelip bizi bulabileceği inancıyla dururken içinden çıkamadığımız o şey değil mi?
Sanki sürekli aktif bir eylemmiş gibi düşündüğümüz beklemenin pasif olanına dair epeyce düşündüren bir kitap bu. Beklemek aslında yaşamanın temel bir parçası ve aslında pasif olarak sürekli, durmaksızın bir şeyleri bekliyoruz, yaşamak sıklıkla koca bir bekleme hali ve işte günün birinde Drogo gibi kendi gençliğimize benzeyen biriyle karşılaşınca beklerken yaşlandığımızın farkına varıyoruz.
İnsanın anlam arayışına, yalnızlığın dinamiklerine, yaşlanmaya, zamanla kurduğumuz ilişkinin ve beklemenin tuzaklarına, umuda dair nefis bir metin Tatar Çölü.
Ve son olarak: böyle ilk roman mı olur Allah aşkına ya? İnsanın ilk yazdığı şey nasıl bu olabilir? Gücünü yalınlığından alan böyle bir dili oturtmak için insanın pişmesi, olması gerekmez mi? Vallahi çok etkilendim.
Editorün Seçimi
Bu yorum Kitapyurdu editörleri tarafından faydalı bulunarak öne çıkarılmıştır.
Bilgi İçin
Bilgi İçin
Kitap bana, Tanpınar’ın modern insanın sürekli eşikte sürdürülen hayat metaforunu hatırlattı. Tıpkı kendimize belirli süreler vererek (önümüzdeki yıl şurada olacağım, seneye şuraya tatile gideceğim, en fazla 2 yıl şu işte çalışırım vs.) yaşamaya çalıştığımız hayatları özetliyor. Ama aslında bunları yaşarken belirlediğimiz vakitler uzayıp gidiyor. Sözümüzde durmayı erteliyoruz aslında. Geleceğin şimdiden, şimdinin de geçmişten hep daha iyi olacağını/olduğunu düşünmek gibi bir yanılsama duruyor hep yanı başımızda. Tüm bunları yeniden hatırlamak adına okunası bir eser.
Editorün Seçimi
Bu yorum Kitapyurdu editörleri tarafından faydalı bulunarak öne çıkarılmıştır.
Bilgi İçin
Bilgi İçin
Dino Buzzati'nin ilk olarak 1940 yılında yayımlanan romanı Tatar Çölü, modern edebiyat döneminin en önemli eserlerinden biridir. İkinci Dünya Savaşı zamanında yazılmış olan romanda, savaşta muhabir olarak görev yapan Buzzati'nin hayatından otobiyografik bir etki de bulunmaktadır. Kitap, kuzeyde yer alan ve önünde Tatar Çölü olarak adlandırılan uçsuz bucaksız ıssız bir bölgenin bulunduğu Bastiani Kalesi'ne atanan genç subay Giovanni Drogo'nun yaklaşık otuz yıllık hayatını bizlere anlatmaktadır. Kahraman olma güdüsüyle kaledeki hayata kendini mahkum eden, konfor alanında çıkmayıp yıllarca süren bir uyuşukluğun kollarına bırakan Drogo, yaşadığımız hayatı sorgulama adına oldukça önemli biridir. Savaş döneminin kasvetli havasını ve askerlerin zihnini gayet başarılı bir şekilde bizlere aktaran roman, son bölümüyle Gabriel Garcia Marquez'in Yüzyıllık Yalnızlık romanına da ilham vermiştir.
Editorün Seçimi
Bu yorum Kitapyurdu editörleri tarafından faydalı bulunarak öne çıkarılmıştır.
Bilgi İçin
Bilgi İçin
Gayet güzel bir kitap, şöhretini hak ediyor. Teğmen çöl sınırında bir kaleye göreve gönderiliyor. Gençliğin ve kritik bir sınır karakolunda askerlik yapacak olmanın heyecanıyla başlıyor kitap. Sonrası hiç de beklendiği gibi olaylı değil. Zaten problem de beklentilerimiz... Kitap insana hayallerini, umutlarını, yaşama verdiği anlamı, yapıyor olduğu işi, hâlini, istikbalini sorgulatıyor. Ben sıkıcı olacağını düşünmüş ve okumayı ertelemiştim. Öyle değil. O kaledekiler bir savaş olacak mı, düşman göründü mü diye yılları devirirken, okuyucu o kadar derin göndermelerle karşılaşıyor ki... Şekilcilik, kuralcılık, insanı sisteme yedirme, kahramanlık gibi haddinden fazla yücelttiğimiz bir çok şey, bu hareketsizliğin içinde iğneleniyor. Top, kılıç sesleri yok, ama Buzzatti başka bir mücadele gösteriyor bizlere. Ben okuduğuma memnunum. Siz de ertelemeyin.
Satın Alma Onaylı
Bu ürün yorum sahibi tarafından satın alınmıştır.
Aslında kitap hep durağandı, savaş ne zaman çıkacak da bir aksiyon olacak beklentisiyle bitti. Kitabın etkisi de sonunda veya bittikten sonra başlıyor.Kendi iş yaşamım aslında benim Tatar Çölü'm olduğu anladım. Kitabı okuduktan sonra iş yaşamımın kitap ile birebir örtüştüğünü, kitabın kahramanının da iş yaşamımda kendim olduğunu fark edip, uyanmamı sağlayan müthiş bir eser.
Editorün Seçimi
Bu yorum Kitapyurdu editörleri tarafından faydalı bulunarak öne çıkarılmıştır.
Bilgi İçin
Bilgi İçin
Dino Buzatti profesyonel askerin adanmışlığını tüm ironisi ile romanlaştırmış. Sivil hayatı seçenler için savaş kaçınılması gereken felaket olduğu halde, profesyonel askerliği seçenler için savaş düğündür, şenliktir, kendini kanıtlamanın fırsatı, şan ve şöhret sahnesidir. Ne yaman bir çelişki değil mi? Maalesef, insan karakterindeki açgözlülük, doyumsuzluk, aşırı hırs, kibir oldukça bu ironi hep var olacak, milyonlarca, milyarlarca insan yitip gidecektir. Buzatti insanın karakterindeki çelişkiyi çok iyi işlemiş. Sabırla okunmalı...
Editorün Seçimi
Bu yorum Kitapyurdu editörleri tarafından faydalı bulunarak öne çıkarılmıştır.
Bilgi İçin
Bilgi İçin
Yaşadığım yerde rakımı yüksek çok sayıda dağ bulunur.İçlerinden yerleşim yerlerine uzak olan ve ancak yüksek bir tepeye çıkınca görülebilen birisini izlerken çok tuhaf duygular yaşıyorum.Üst kısmı sarp kayalık. Bu dünyadan değil, başka bir gezegene ait sanki. Onu izlerken hatırlamakta zorlandığım çok uzak bir geçmişimde onunla ilgili birçok anım varmış gibi hissediyorum.“Drogo bu dünyayı daha önce nerede görmüştü? Düşünde mi görmüş yoksa eski bir söylenceyi okurken mi kurmuştu? Burayı hatırlar gibiydi, şu alçak kayalıklardan oluşan yığınları, hiçbir bitkinin olmadığı girintili çıkıntılı bu vadiyi, bu sarp uçurumu.. Ruhunun derinliklerinde çözemediği bazı yankılar uyanmıştı.(s.31)” Drogo’yu çok iyi anlıyorum. O dağın manzarasını saatlerce izleyebilirim.Kitap başından sonuna kadar duygu yoğunluğu yüksek bir deneme, bir şiir gibi. 15 sene önce ilk kez okuduğumda çok etkilenmiştim. Konuyu ana hatlarıyla hatırlıyor olmama rağmen şimdi tekrar okuduğumda aynı şekilde etkilendim. Fevkalade.
İnsan bazen hayatını yaşayacağını düşündüğü o büyük anı beklerken, hayatın kendisi sessizce geçip gider. Tatar Çölü, bekleyişin, ertelenmiş hayallerin ve farkına varmadan tüketilen bir ömrün insanın içine işleyen hikâyesi.
daha başlamadım ama merak ettiğim kitaplardan birisi.
Editorün Seçimi
Bu yorum Kitapyurdu editörleri tarafından faydalı bulunarak öne çıkarılmıştır.
Bilgi İçin
Bilgi İçin
Dino Buzatti'nin kaleminden çıkıp okuduğum ilk eseri. Açıkcası nereden nasıl başlayacağımı bilemiyorum. Zira kitabı okuduğum süre boyunca ciddi bir şekilde etkilenmedim desem yalan söylemiş olurum. Beklentimi aştı ve beni büyüledi. Esasında romanın bana "neyi, nasıl?" hissettirdiğini ifade edemeyeceğim. Kitabı tedarik edip okumak isteyenlere kesinlikle tavsiye ediyorum. Özellikle kitap okumayı yeni alışkanlık edinmek isteyen herkesin bir çırpıda okuyup bitirebileceği son derece kaliteli ve yalın anlatıma sahip okuması son derece zevkli olan bir roman.
Editorün Seçimi
Bu yorum Kitapyurdu editörleri tarafından faydalı bulunarak öne çıkarılmıştır.
Bilgi İçin
Bilgi İçin
Batık maliyet teorisi diye bir teori var. Belli bir şeye verdiğimiz emek, zaman veya beklentiler boşa gitmesin diye mantıksız hale gelse de o davranışı, durumu sürdürmek anlamına geliyor. Aslında bu konuda bir atasözümüz var: Zararın neresinden dönersen kârdır. Teori zarardan dönememeyi ifade ediyor.
İşte Tatar Çölü'nün temelinde bu teori yatıyor. Teğmen Drogo bazı amaçlarla kaleye ilk geldiğinde oradan ayrılmanın planlarını yapıyor. Fakat birtakım sebeplerle kaleye şans tanıyor, orada bir süre kalıyor. İşte o andan itibaren bir kısır döngünün içinde buluyor kendini. Artık ayrılmak istese de ayrılamıyor kaleden. Çünkü, madem o kadar beklemişti biraz daha bekleyiverseydi. Bekledikçe, beklenilen daha da değerleniyor. Bu kadar beklediği şey gün geçtikçe daha ve daha anlamlı oluyor. Bu anlayış "madem bu kadar bekledim, bunun bi anlamı olmalı" mantığını barındırıyor.
İşte böyle, bir şey olacak hissiyle koca bir kitap bitiyor ve Drogo yalnız beklentiyle ömrünün geçip gitmesine göz yumuyor.
Psikolojik tahlilleri olan bir kitap, insanın iç dünyasına odaklanmış. Okurken kitabın bitmesini hiç istemedim
Satın Alma Onaylı
Bu ürün yorum sahibi tarafından satın alınmıştır.
Bazen insan, hayatının asıl başlangıcını beklerken hayatın kendisini kaçırır.
Giovanni Drogo, genç bir subay olarak göreve başladığı Bastiani Kalesi'nde büyük bir olayın, düşman saldırısının ve kendisini kanıtlayacağı o anın hayalini kurar. Önünde uzun bir hayat, gerçekleştirmeyi beklediği hayaller vardır. Zamanla kaleye, oradaki yaşama ve bir gün mutlaka gerçekleşeceğine inandığı büyük olaya bağlanır. Ancak beklediği şey bir türlü gelmezken yıllar geçer.
Dino Buzzati, Tatar Çölünde yalnızca bir subayın hikâyesini anlatmıyor; insanın geleceğe dair beklentilerini, ertelediği hayatını ve zaman karşısındaki çaresizliğini de sorgulatıyor.
Hepimizin beklediği bir şeyler yok mu? Daha iyi bir iş, doğru zaman, büyük bir fırsat, hayatımızı değiştirecek bir olay
Tatar Çölü, okuru yüksek sesle değil, derinden sarsan kitaplardan. Bittiğinde geriye yalnızca Giovanni Drogo'nun hikâyesi değil, insanın kendi hayatına yönelttiği o zor soru kalıyor:
Ya beklediğim şey hiç gelmezse?
İlgili Ürünler
Son Gezdikleriniz