Adriyatik denizi kıyılarından Çin Seddi’ne kadar uzanan geniş bir coğrafyada yıllarca hüküm sürmüş olan Türk boyları, gittikleri her bölgede adlarını tarih sayfalarına altın harflerle yazdırmışlardır. Gelecek nesillerine miras bıraktıkları maddi kültür unsurlarının yanı sıra, sözlü geleneğe dayalı ürünler de Türklerin inanışlarının, yaşam tarzlarının, karakterlerinin izlerini bugüne kadar taşımıştır. 20. yüzyılın birçok savaşı bünyesinde barındırması neticesinde kültürler arası kopukluk had safhaya çıkmıştır. Ancak 1990’lı yıllarda Sovyetler Birliği’nin dağılması ve Orta Asya Türk Cumhuriyetlerinin bağımsızlıklarını kazanmaları ile birlikte Türk boylarının geçmişte sahip oldukları kardeşlik ruhu tekrar canlanmıştır. Özellikle Türkiye’nin Orta Asya’daki bağımsız ve özerk Türkî Cumhuriyetlerle yaptığı işbirliği; tarihî, siyasî ve kültürel paylaşımlar bu kenetlenmeyi her geçen gün daha güçlü kılmaktadır.
Ülkemizde son yıllarda, diğer Türk boylarına ait gramer kitapları, sözlükler, edebî eserler Türkiye Türkçesine aktarılmakta ve bunların farklı açılardan analizleri yapılmaktadır. Elde edilen veriler ışığında Türklerin sahip oldukları ortak değerler, motifler ve eserler göz önüne alınmakta ve tarih boyunca Türk boyları arasındaki süregelen etkileşim ortaya konulmaya çalışılmaktadır. Biz de bu çalışmamızda, Türk insanının hayatındaki en önemli varlıklardan biri olan “hayvan”ı hem kültürel, hem de folklorik boyutta inceleyerek son dönemde yapılan çalışmalara bir yenisini ekledik.
