İnsanoğlunun geçirdiği çok yönlü ve hızlı değişim süreci incelendiğinde, içinde bulunduğumuz çağın bilgi çağı olduğu büyük çoğunluk tarafından kabul görmektedir. Bilgi çağının en önemli kurumlarından olan “eğitim kurumları” ön plana çıkmaktadır. Dünyada yaşanan hızlı ve bir o kadar da çok yönlü olan değişim ve dönüşüm faaliyetleri, özellikle yönetim anlayışındaki yapılanmayı yeniden sorgulamayı gündeme getirmiştir. Küreselleşme ve bilgi toplumuna geçiş sürecinde eğitime ayrılan kaynakları daha etkili ve verimli kullanarak eğitim hizmetlerinde kaliteyi artırma, bu hizmetlerden yararlananların memnuniyetini sağlama ve bilgi çağının gereklerine uygun işlev görmesini sağlatabilme isteği de eğitim yönetiminde yeni yaklaşımların gündeme gelmesini zorunlu kılmıştır.
Böyle bir zorunluluktan hareketle globalleşme ve küreselleşme süreci de dikkate alınarak gelişmiş ve gelişmekte olan ülkelerin birçoğunda olduğu gibi, ülkemizde de eğitim sisteminin yapısını yeniden sorgulama ihtiyacı doğmuştur. Yapılan tartışmalar neticesinde eğitim sistemlerinde yönetim erkinin nerede ve nasıl kullanılması gerektiğinin sorgulanması kaçınılmaz bir sonuç olarak karşımıza çıkar. Eğitim sistemlerinde bir yandan yönetim erkinin nasıl kullanılacağı sorgulanırken, diğer yandan da sistem geliştirme çalışmaları sürdürülmektedir. Bu çalışmalarda ele alınan temel kavramların bütün kesimlerce aynı şekilde algılanması da büyük önem arz etmektedir.
Türk Eğitim Sistemi ve Okul Yönetimi kitabında eğitim sistemimizdeki değişim sürecinin hareketliliği de dikkate alınarak gerekli güncellemeler yapılmıştır. Bu güncellemelerle daha sade ve akıcı bir üslup kullanılarak, üniversitelerin eğitim fakültelerinde okutulan “Türk Eğitim Sistemi ve Okul Yönetimi” dersinin kuram-uygulama ilişkisi sorgulanmış, YÖK'ün belirlediği içeriğe uygun olarak Türk eğitim sisteminin genel yapısı ve bu yapı içerisinde okullarımızın nasıl yönetildiği irdelenmiş ve okul yönetiminde teori-uygulama ilişkisi bir arada sunulmuştur
