Türkçülük, Cumhuriyetimizin kurucu düşüncesi olarak ön plana çıkmaktadır. Osmanlı Devleti’nin dağılma sürecinde Osmanlıcılık, İslamcılık gibi yaklaşımlar çerçevesinde, birbirinden etnik ve inanç açısından farklı milletleri bir arada tutmaya çalışılmış olsa da amaçlanan gerçekleşememiştir. Osmanlı Devleti’nin de kurucu unsuru olan Türkler, tekrar devletin inşası görevini üstlenmişlerdir. Devleti bir arada tutan düşünce olarak Türklük kendisine doğal olarak yer bulmuştur. Şaşırtıcı olan Osmanlı döneminde her ne kadar Türklük üzerine bir vurgu yapılmamış olsa da millet olma bilinci kendisini yine Türklük üzerinden hayata geçirebilmiştir. Osmanlı döneminde hem devletin yapısı, sosyo-ekonomik şartlar gereği hem de Türklerin hoşgörülü anlayışları sonucunda katı bir milli söylem dillendirilmemiştir. Hatta gittikçe kendine yönelik düşünce yaşam alanından çekilmiştir. Türklükle ilgili hiçbir konuya değinilmemeye başlanmıştır. Fransız İhtilali sonucunda tüm dünyayı etkileyen milliyetçilik, Osmanlıda en son kendisini Türklerde göstermiştir. Göktürk Abidelerinde görülen millet olma bilinci bu sefer bir dolayımda vuku bulmaktadır. Türkçü yaklaşımda kabul edilen genel eğilim Türklüğün bir bilinç durumu olduğudur. Milliyetçilik akımlarının etkisiyle kendi olmaklığına özbilinç çerçevesinde yönelmek zorunluluk halini almıştır. Kendi olmaklığın/ kendi özünün ne olduğuna dair otantik bir araştırma başlamıştır. Türkistandan gelen düşünürlerin katkılarıyla bu çaba hızlanmıştır. Bu bağlamda dil, din, tarih, değerler dünyası millet olmakla ilişkilendirilmiştir. Özellikle Türkçe’nin, Türklüğün belirlenmesinde önemine dikkat çekmenin milliyetçilik anlayışının entelektüel yapısını ilan eder. Dil insanın varoluşu yorumlamasıdır. Hazırlamış olduğumuz çalışma Türkçü düşüncenin gelişimine dair yeniden bir yönelmenin sonucudur. Türkçülük üzerine görüş ileri süren mütefekkirlerin anlaşılması ve aktarılması için bir çabadır. Bu çabanın oluşmasında ünlü düşünür Ziya Gökalp’in vefatının 100. seneyi devriyesi bağlamında yapılan toplantılar vesile olmuştur.
