**Türkiye’nin Eğitim Diplomasisi**, Türkiye’nin uluslararası eğitim alanındaki tarihsel birikimini, kurumsal dönüşümünü ve yumuşak güç kapasitesini çok boyutlu bir yaklaşımla ele almaktadır. Osmanlı Devleti’nin son dönemindeki eğitim hareketliliğinden Cumhuriyet’in yurt dışına öğrenci gönderme politikalarına; Büyük Öğrenci Projesi’nden Türkiye Bursları’na uzanan süreç, bu çalışmada tarihsel süreklilik ve diplomatik etki bağlamında değerlendirilmektedir.
Kitapta, Türkiye’nin özellikle Türk dünyası, Balkanlar, Kafkasya, Afrika, Orta Doğu ve farklı coğrafyalardaki eğitim ilişkileri; uluslararası öğrenci hareketliliği, kültürel diplomasi, diaspora politikaları, Türkiye mezunları ve kurumsal iş birlikleri çerçevesinde incelenmektedir. Türkiye’de eğitim alan uluslararası öğrencilerin yalnızca akademik kazanımlar elde etmedikleri; aynı zamanda Türkiye ile kendi ülkeleri arasında kültürel, toplumsal ve diplomatik bağları güçlendiren gönüllü elçiler hâline geldikleri vurgulanmaktadır.
Alanında uzman akademisyenlerin katkılarıyla hazırlanan bu eser, Türkiye’nin eğitim diplomasisini tarihsel arka planı, kurumsal yapısı, uygulama alanları ve gelecek perspektifleriyle ele alan kapsamlı bir başvuru kaynağı niteliğindedir. Türkiye’nin uluslararası öğrenci politikalarını, Türk diasporasıyla ilişkilerini ve eğitim yoluyla inşa ettiği kültürel etki alanını anlamak isteyen araştırmacılar, öğrenciler ve politika yapıcılar için önemli bir kaynak sunmaktadır.
