Küresel siyasal düzenin hızla dönüşüme uğradığı çağımızda, uluslararası hukuk artık yalnızca devletler arasındaki ilişkileri düzenleyen klasik bir normlar bütünü olarak değerlendirilemez. İnsan hakları rejimlerinin kurumsallaşması, uluslararası mahkemelerin artan etkinliği, uluslararası örgütlerin genişleyen düzenleyici kapasitesi ve devlet dışı aktörlerin küresel yönetişim süreçlerindeki belirleyici rolü, uluslararası hukuk sistemini daha karmaşık, daha çok katmanlı ve daha kurumsallaşmış bir yapıya dönüştürmektedir.
Uluslararası Hukukun Küresel Anayasallaşması: Normatif Düzen, Kurumsal Yapı ve Küresel Yönetişim başlıklı bu eser, söz konusu dönüşümü “küresel anayasallaşma” kavramı çerçevesinde ele almakta; uluslararası hukukun yalnızca parçalı bir normlar bütünü değil, aynı zamanda anayasal özellikler kazanan bir küresel düzen olup olmadığını sorgulamaktadır. Çalışma, bu tartışmayı üç temel analitik eksen üzerinden incelemektedir: normatif düzen, kurumsal yapı ve küresel yönetişim.
Kitapta jus cogens normları, erga omnes yükümlülükleri, uluslararası mahkemelerin yargısal rolü, Birleşmiş Milletler sistemi, Dünya Ticaret Örgütü mekanizmaları ve küresel yönetişim ağları kapsamlı biçimde analiz edilmekte; anayasalaşım, hukuki çoğulculuk ve uluslararası hukukun parçalanması tartışmaları birlikte değerlendirilmektedir. Böylece eser, uluslararası hukuk sisteminin hem bütünleşme hem de parçalanma dinamiklerini aynı teorik çerçevede ele alarak literatüre disiplinlerarası ve bütüncül bir katkı sunmaktadır.
Bu çalışma; özellikle uluslararası hukuk, uluslararası örgütler, uluslararası ilişkiler, siyaset bilimi ve küresel yönetişim alanlarında çalışan akademisyenler, araştırmacılar ve lisansüstü öğrenciler için önemli bir başvuru kaynağı niteliği taşımaktadır. Aynı zamanda küresel hukuk düzeninin geleceğini anlamak isteyen tüm okuyucular için güçlü bir analitik perspektif sunmaktadır.
