‘Yirmi birinci yüzyılın Beckett’i.”
— Le Monde
Nobel ödüllü yazar Jon Fosse’nin bu muhteşem yalnızlık, aşk ve ölüm hikâyesi, Norveç’in küçük bir kasabasında yaşayan ve birbirine bağlı üç karakterin etrafında şekillenir ve aynı hayatlara ayrı bakışlarla işlenir. Hikâye, Sygnefjord’daki bir köy olan Vaim’de yaşayan, orta yaşlı bekâr Jatgeir ile başlar. Yalnız bir adamdır Jatgeir, tek dostu teknesi Eline’dir. Adalardan biri olan Sund’da demirlediği sırada gençken tek taraflı sevdiği ve teknesine adını verdiği kadını bir anda karşısında bulur: Eline’yi. Mucizevi bir karşılaşma sayar bunu. Eline kasabadan ayrılıp Sund’lu bir balıkçı olan Frank’le evlenmiştir, şimdiyse gelmiş, Jatgeir’den kendisini evine götürmesini istemektedir. Bu üç kişinin ilişkileri üzerine kurulu Vaim, edilgen erkekler ve inanılmaz derecede baskın kişilikli, kararlı bir kadının teknelerde, deniz kenarındaki kasabalarda geçen, basitliği içinde muazzam bir hayat felsefesi barındıran romanı, bir üçlemenin ilk kitabı.
“…şimdi Sartor’daki Sund’da, çocukluk evimin oturma odasında oturmuş, rıhtıma bağlı o güzel tekne Eline’ye bakıyorum, yetmiş beş yaşıma geldim, yıllar yılı Eline’yle beni düşünüp durdum ama her şeyin tuhaf olduğu dışında bir sonuca varamadım, hatta mezar taşımda
“Her şey tuhaftı” yazsın istemiştim, ama sonunda, basit bir haç yeter, mezar taşımda yalnızca bir haç olsun, diye karar verdim”
