İçine akan hayattan zehir mi damıtmak istersin, yoksa pırıl pırıl parlayan bir inci tanesi mi inşa etmek istersin?
Yazar Mine Su, bu sımsıcak ve duru eseriyle bizleri insan ruhunun en derin, en naif köşelerine doğru unutulmaz bir yolculuğa davet ediyor. Bu kitap, hayatın tüm acımasızlığına karşı sevgi ve merhamet kalkanını kuşananların; yani “incitmeden yaşayanların” kalplere dokunan öyküsüdür.
Kaderin ve sevginin mucizevi yolları bu sayfalarda kesişiyor. Büyükşehrin karmaşasından eski bir mezarlığın huzuruna sığınan bir tıp öğrencisinin hiç tanımadığı bir ruhla kurduğu sarsıcı bağ, bizi Kore’nin cehennemi andıran savaş meydanlarından bir Anadolu köyüne uzanan sarı papatyalı, sarsılmaz bir sadakat hikayesine götürüyor. Bir akıl hastanesinin soğuk koridorlarında yolları kesişen iki yaralı kalbin hüzünlü kader ortaklığına şahit olurken, Erzurum’un dondurucu ayazında vicdanının en ağır sınavını veren bir çocuğun asil duruşuyla ürperiyoruz. Keçiler yemesin diye çocukların tenekelerle taşıdığı yeşil fidanların bir öğretmene nasıl umut olduğunu okurken tebessüm ediyor, dünyanın diğer ucunda tek kelime yabancı dil bilmeden sadece gözlerindeki şefkatle ağır bir hastanın kaderini değiştiren aziz bir babanın sessiz dualarına ortak oluyoruz.
“İyilik iyidir be kardeşim, ne olursa olsun, dünya yansa da iyilik her zaman iyidir...”
Bu eser; en karanlık gecede bile bir umut ışığı olduğunu, her zorluğun arkasında bir kolaylık saklandığını fısıldayan bir can suyudur. Ruhunuza bir inci gibi işlenecek bu hikayeler, hayata bakışınızı sonsuza dek değiştirecek ve içinizdeki iyilik ateşini yeniden alevlendirecek.
Vakit varken içinizdeki çiçekleri toplamaya hazır mısınız?
