Wittgenstein'ın Yeğeni

Name: Wittgenstein'ın Yeğeni
Author: Thomas Bernhard
ISBN: 9789753425445

Thomas Bernhard | METİS YAYINLARI

24 yorum

Kavgacı, kışkırtıcı, başta kendisi herkese ve her şeye karşı olan "huysuz" bir yazar. Wittgenstein'ın Yeğeni, sevilmeyi umursamayan ama sevgiyi umursayan çağdaş bir sesin, kendi kendisiyle konuşur gibi sürdürdüğü benzersiz bir anlatı.

Liste Fiyatı: 235,00TL

Çevirmen: Fatih Özgüven

Yayın Tarihi: 06.12.2021

Orijinal Adı: Wittgensteins Neffe<br />Eine Freundschaft

ISBN: 9789753425445

Dil: TÜRKÇE

Sayfa Sayısı: 120

Cilt Tipi: Karton Kapak

Kağıt Cinsi: 3. Hm. Kağıt

Boyut: 13 x 19.5 cm

Bu üründen 593 adet satın alındı.

İlgili Kategoriler:

Kitap Edebiyat Roman (Çeviri)

Kitap Orijinal Dil Almanca

Kitapyurdu Fiyatı:

186,36TL

Kazanacağınız Puan: 272

Genellikle 5-7 gün içinde kargoya verilir.

42 kişi

3 kişi

33 kişi

Jose Rodrigues Dos Santos - PEGASUS YAYINLARI

Yazar Hakkında

111 kişi takip ediyor

Thomas Bernhard

Özgeçmişi

Eski bir anarşist olan yazar Johannes Freumbicler'in, Bernhard'ın yetişmesinde olumlu bir etkisi oldu.

Kitapyurdu.com'da kayıtlı 41 eseri vardır.

En yaygın eserleri:

• Odun Kesmek • Neden & Bir Değini • Bitik Adam

Gizle Devamını Göster

Tüm Eserlerini Göster

Odun Kesmek

181,92TL 280,00TL

Neden & Bir Değini

121,20TL 200,00TL

Bitik Adam

162,45TL 250,00TL

Kiler & Bir Kaçış

150,20TL 220,00TL

Soğuk & Bir Soyutlama

133,10TL 220,00TL

Nefes & Bir Karar

133,10TL 220,00TL

Çocuk

133,10TL 220,00TL

Yürümek - Evet

151,80TL 240,00TL

Sarsıntı

195,20TL 300,00TL

Kireç Ocağı

178,75TL 250,00TL

Benim Canım Acımaz Zihnine Hakim Ol ve İmkansıza Meydan Oku David Goggins PEGASUS YAYINLARI

Akıl Defteri - 2019 Takvimli Posterler Duvarlarınıza Renk Katıyor!

Çoklu Teklifler 2 Teklif

İkili Teklif

İki Ürün Birlikte: 329,68TL

Kazanç: 24,67TL

İkili Teklif

İki Ürün Birlikte: 206,56TL

Kazanç: 4,70TL

Mehmet Utku Yıldırım

Wittgenstein'ın Yeğeni

26.08.2020

Tarih yazımının biyografi yazımı olduğunu söyleyen biri, Bloom aktarıyor. Her metnin otobiyografi olduğunu söyleyen biri, Paz'dı bu. Paz mıydı? Bernhard'ın otobiyografik beşlemesinde yattığı hastane, ciğerlerinin işe yaramaz hale gelmesi, doktorlara duyduğu nefret otobiyografik mi? Bernhard'ın verdiği röportajlar? Bernhard görünürde ne kadar Bernhard, biyografisini okuyana kadar bilmek mümkün değil ama biyografi de bir otobiyografiyse hiç mümkün değil. Biraz umudum var, her şey otobiyografi olamaz, buna inanmak istiyorum. Sonuçta Bernhard'ın izini sürmek gerekiyor, tıpkı Bolaño'nun bir romanında karakterlerine arattığı şair gibi, tıpkı Forrester'ın, Fischer'ın izini sürmek gibi, gerçeği aramak yani, Fischer'ın satranç için söylediği şey. Avusturya'da bir hastanede yıllar boyunca yatan, doktorlara duyduğu nefreti büyüten karakteri gerçeğin bir parçası olarak görerek başlıyorum, bahsi geçen kafe, edebiyatçıların takıldığı kafe gerçekse Am Steinhof nasıl gerçek olmayabilir ki, aklım bunu bir türlü almıyor ama anlatıcıyı takip etmekten ötesini düşünmemem gerekiyor, anlatıdan başka her şeyi düşündüm, bir noktada durmalıyım, parçaları bir araya getirmeye çalışmaktan manzaraya bakamıyorum, görmem gerekenler önümde uzanıyor oysa: Anlatıcının dostu Paul iki yüz metre ötedeki bir binada yatıyor, Wittgenstein'ın yeğeni, Ludwig Pavyonunda yatıyor, bir mekan olarak amca, bir mekan olarak metin, yoksa adı neden italik yazılsın ki hastanenin? Profesör Salzer, Paul'un amcalarından biri, hastanede herkesin kendini emanet ettiği doktor o, anlatıcının gördüğü kadarıyla ameliyat ettiği hastaların hiçbiri sağ çıkamıyor salondan, başarılı bir cerrahın emin adımlarla başarısızlığa doğru ilerlemesi ikinci bir temel izlek Bernhard için, yazılamayan metinlerin yanında çoktan yazılmış ve bitmesi gereken noktada bitmemiş metinler de var, bir insan olarak. Üstelik profesör, yeğenini görmeye gitmiyor hiç, iki adımlık yol iki bina arası, aşılamayacak kadar uzak, ailevi uzaklık. Bir adım öteye erinmek, atılacak adım için duyulan isteksizlik, ailenin kara çukuru. Pür mutluluğu öldürenleri yıllar sonra yargıladığımız zaman her şey için çok geç olduğunu biliriz ama biriken öfkeyle ne yapacağımızı bilemeyiz, adım atmamak dışında. Gerçi Paul daha çocukluğundan hastaymış, hekimlerin ve tıp biliminin çaresizliğini ortaya koyan bir rahatsızlıkmış bu, doktorları yermek için bir sebep. "Büyün öteki hekimler gibi Paul'u tedavi edenler de Latince dilinin ardından mevzilendiler ve meslektaşlarının yüzyıllardır yaptıkları gibi kendi yetersizliklerini örtbas edip kendi şarlatanlıklarını gölgelemek üzere hastalarıyla, aralarında aşılmaz ve geçilmez bir duvar gibi yükselmesini sağladılar bunun. (s. 15) Proust ve Mürekkep Balığı'nda Maryanne Wolf diyordu, doktorlara iletişim dersi verilmeli. Doktorlara bir hastayla nasıl iletişim kuracakları hastalıklara, doktorlara ve hastalara göre biçimlendiği halleriyle anlatılmalı, doktorlar beceriksizlikle talihsizlik arasındaki farkı hastalara anlatabilmeli, doktorlar anlatabilmeli. Anlatıcının yazdığı, yanı başına bırakılan son kitabının içeriği çok uzak, bulunulan ortama çatlaklardan sızar gibi sızmak zorunda kalıp kuruyacak, hiç açılmaması gerek, doktorların konuşmamaları da buna eklenebilir, çok uzaklar. Paul'un üzerinde uyguladıkları teknikler korkunç, akciğer hastalarının üzerinde uygulananlar da öyle, ucunda mutlak bir ölümün göründüğü zamanın hebası dört duvar arasında gizli, hebanın anlatısında mekandan kurtulanların sıklıkla geri dönüp yok oluşu sürdürdüklerini görebiliyoruz, anlatıcı çıkıp geri dönüyor, Paul geri dönüyor, herkes bir şekilde hastanenin pavyonlarına geri dönüyor, herkes kendi ölümünü ölmek zorunda. Anlatıcının yanında yatan hasta teoloji öğrencisi, ölmek zorunda, Bernhard'ın otobiyografik beşlemesindeki genç bu, Tanrı'yla ilgili meselelerini haftalar boyunca anlatan çocuk kurtuluyor muydu, ölüyor muydu hatırlamıyorum ama huzur bulduğunu hatırlıyorum, ölmekle oradan çıkmak arasında koşutluk kuruluyor böylece, orada kalmakla ölmek arasındaki koşutluğu çiğleyici değil bu, zıtlıkların birlikte oluşu Bernhard'ın sarmal anlatısının çelişkisiz yapısı içinde kusursuz, kesin, anlatıya sımsıkı sarılmış bir halde. Otuz yıllık arkadaşları boyunca anlatıcı ve Paul arasında sarsılmaz bir dostluk gelişmiş, ortak arkadaşlar yavaş yavaş kaybolmuşlar ama onların yakınlığı silinmemiş, anlatıcı düşünmeyi dostundan öğrenmiş, ailenin kara çukurunu da ondan öğrenmiş, "hayatımın insanı" dediği insanı -muhtemelen teyzesi- sevmeyi de, bir parça, Paul'dan öğrenmiş olabilir, Paul açlığını dindirmek için sevmek istemiş ve anlatıcıya da bulaştırmış bunu ama anlatıcı başka tür bir çürümeden mustaripmiş, kurtuluşunu bulamıyormuş. "Paul nasıl kendisini ve dünyayı gözünde büyüttüğü için mahvolup gittiyse, ben de er ya da geç kendimi ve dünyayı hastalıklı biçimde gözümde büyüttüğüm için mahvolacağım." (s. 26) Paul'u deli doktorları, anlatıcıyı akciğer doktorları mahvediyor, mahvoluşun süreğenliği bir bulut gibi gölgeliyor metni, en az bir diğeri kadar deli olan iki dosttan ötesinde kişisel tarihleri uzanıyor, başka hiçbir şey yok, karakterlerin geçmişinden, Avusturya'nın rezilliğinden başka bir şey yok, şimdiye varan çürümenin izlerini geriye doğru takipten başka hiçbir şey yok, üçüncü sayfa haberlerinden, işini bilmeyen, yaşamını da bilmeyen insanlardan, sadece var olan, tekrar tekrar anlatılarak tekrar tekrar var olan mekanlardan başka bir şey yok, deliliğinden beslenen insanlardan, deliliğini yücelten, onan insanlardan, ruh zenginliklerini deliliğe bukağılayanlardan, "Paul temelde tıpkı amcası Ludwig kadar filozoftu, tıpkı filozof Ludwig'in de tıpkı yeğeni Paul kadar deli olduğu gibi." (s. 33), deliliğini bastırdığı için deli olduğu bilinenlerden, operaları, şairleri, sanatçıları yerenlerden, kokuşmuşluğa katlanamayanlardan. Orhan Pamuk'un Bernhard üzerine yazısı gelecek sonra, okunmasa da olur. Çok dışarıdan, biraz da üstten bir bakış. Lüzumlu değilmiş açıkçası ama Bernhard'ı ilk kez okuyacaklar için yol gösterici olabilir. Gizle Devamını Göster

Yorumlar

24 yorum

P. Argun

28.08.2026

Thomas Bernhard’ın o sarsıcı kaleminden süzülen tınıları, bu derin dostluk hikâyesinde yeniden duymak gerçekten büyüleyici. Bernhard’ın hikâyesinin merkezinde ise sevgili dostu Paul var. Paul ile kurduğu bağ, iki insanın birbirinin hayatını paylaşmasından öte, dünyaya karşı örülen ortak bir sığınaktır yazar için. Zihinsel ve ruhsal zenginliği o kadar katmanlıdır ki, en sıradan buluşmalar bile kısa sürede felsefi bir yolculuğa ya da insan ruhunun en ücra köşelerine yapılan bir keşfe dönüşür. Varoluş sancıları Paul için teorik bir kavram değil, her nefeste hissedilen, zihnini sürekli meşgul eden keskin bir bıçaktır. Paul, onun hayatından geçip giden biri değil, hafızasının en güzel odalarını onurlandıran silinmez bir iz; geride kalanlara ise sadece derin bir özlem ve o eşsiz sohbetlerin yankısını bırakan dosttur. Bir ölümün; yılların süzgecinden geçen, kelimelere gerek duymadan anlaşabildikleri sarsılmaz bir dostluk öyküsüdür #wittgensteininyeğeni Gizle Devamını Göster

okurrca

26.02.2022

Yazarın üslubu keyifli, yoğun ve akıcı. Bernard , sevdiğim yazarlardandır.

DİŞ Kurdu

08.09.2020

Güzel bir anlatımı vardı ara ara koptum ama ben kaynaklı sebeplerden diye düşünüyorum Orhan Pamuk un yazar hakkında yorum yapmış olduğu yazı da oldukça güzeldi

düşünürgezer

11.12.2018

Bilinen Bernhard kitaplarından farklı bir tarzda yazılmış. Anlatımı çok yerinde .

AYŞİN AĞRITMIŞ

17.02.2024

Bernhard'ın bu kitabının en cazip yanı sonunda Orhan Pamuk'un Bernhard çözümlemesidir kesinlikle... Bernhard okumadan Orhan Pamuk yorumu yol gösterecek, yazarı tanımanıza ışık tutacaktır.

Ağaç gölgesindeki kadın

15.04.2021

Bernhard büyük bir yazar. Bu eserinde kendi hayatından kesitler taşıyor. Okunmalı.

Deruni Kadim

31.05.2020

Kendisini anlatan ayrıksı ve aykırı bir Bernhard kitabı daha.. Bernhard sevmeyenlerin bile kendinden bir şeyler bulabileceği bir kitap..

ibrahim PÜSKÜL

21.06.2018

Thomas Berhand'ı çok sverek okurum. Yalnız bu kitabı sanki başka birisi yazmış gibiydi. Bilinen klasik Bernhard yoktu.

fikrimincegulu

30.12.2022

Okumayı özlediğim yazarlardan Bazen rahatsız etse de yazdıkları kendimi onu okurken buluyorum

Tunahan Satkın

24.02.2021

Fazla bir edebi haz ya da öğüt niteliğinde notlar bulmak biraz zor açıkçası fakat akıcı bir kitap. En azından yazarla tanışmak için fena sayılmaz.

Burakkızıl

04.02.2020

Bernhard tüm hislerimize yine tercüman olmuş. Terapi niteliğinde, ruhuma iyi gelen yazarlardan Bernhard'ın Yok Etme ve Beton ile birlikte bu kitabını da öneriyorum.

KY-2013042

03.04.2018

Ben sevemedim, etkilemedi.

İlgili Ürünler

Son Gezdikleriniz

Sepetim

Wittgenstein'ın Yeğeni

Onaylı Yorumlar

Yorumlar