Birileri hayatımıza girer, birileri hayatımızdan çıkar. İsimler değişir, yüzler değişir, hikâyeler değişir. Ama tuhaf bir şekilde hisler hep tanıdıktır. Başlangıçta güçlü gelen bir enerji, zamanla yorucu bir döngüye dönüşür. Bir bakmışız yine aynı yerde, aynı soruyu soruyoruz: “Ben neden hep böyle insanları seçiyorum?” Kolay olan, suçu burçlara atmak. Peki ya burçlar sadece bahaneyse? Yâr Bana Burcunu Söyle, neden bazı insanlara hiç düşünmeden çekildiğimizi, neden bazı özelliklerin bizi büyülediğini ve neden kimi ilişkilerde aynı duygusal döngüyü yeniden yaşadığımızı özgün bir noktadan sorguluyor. Meselenin sadece “onun burcunun” olmadığını, esas cevabın “Neyi, neden seçiyoruz?” sorusunu yanıtlayabilmekte yattığını anlatıyor. Hep aynı seçimleri yaparak farklı sonuçlar beklemek sizce de fazla iyimser değil mi? Belki artık kendimize bakmanın zamanı gelmiştir. Ne dersiniz?
