Gençler arasında yayılan ve özellikle “seküler” niteliğiyle tarif edilen bir “yeni milliyetçilik” potansiyeli, Türkiye’de 2020’lerin popüler temalarından oldu. Bu potansiyel, genellikle eski-yerleşik milliyetçi partilerin kapsama alanının dışında kalıyor, hatta kurulan “yeni” milliyetçi partiler de onları tatmin etmeyebiliyor. Yeni Genç Türkler’de Begüm Uzun, Cihan Erdal ve Özlem Avcı Aksoy, bu “yeni nesil” milliyetçiliğin karakterini teşhis etmeye çalışıyorlar.
“Yeni milliyetçi” gençlerin temel yönelimleri ne? Nasıl bir devlet algısına sahipler? Laiklik/sekülerlik vurgusu neyi ifade ediyor, dine nasıl bakıyorlar? Atatürk’ü sahiplenme motifleri ne? Muhafazakâr milliyetçilikle nasıl ayrışıyor, nasıl kesişiyorlar? Sığınmacı karşıtlığı neden bu kadar güçlü? “Türklük”ten ne anlıyor, ulusal kimliği, ortak tarihi ve bir arada yaşamı nasıl tasavvur ediyorlar? Kürtlere ve Kürt meselesine nasıl bakıyorlar? Otoriterleşme eleştirilerinin ve demokrasi savunularının sınırları nerede?
Özellikle demokratik hak ve özgürlükler konusundaki kafa karışıklıklarına dikkat çeken yazarlar, “yeni milliyetçiliğin” henüz şekillenmekte olan yeni bir kimlik formu olduğunu gözlüyorlar. Bol spekülasyonla konuşulan bir olgu hakkında, derinlemesine mülakatlara ve dikkatli gözlemlere dayanan bir çalışma.
