“Yaşayan yazarlar arasında nesrinin parlaklığı ve düşüncelerinin berraklığı bakımından Gene Wolfe’a yaklaşabilecek kimse yoktur.” —Michael Swanwick
SF CHRONICLE EN İYİ ROMAN ÖDÜLÜ
“ESKİ GÜNEŞİN ÖLÜMÜ URTH’U YOK EDECEK. AMA KÜLLERİNDEN CANAVARLAR DOĞACAK; YENİ BİR MİLLET, YENİ BİR GÜNEŞ.”
Bilimkurgunun Melville’i olarak bilinen Gene Wolfe, spekülatif edebiyatın sınırlarını zorlayan, fantaziden bilim ve bilimden de fantazi çıkarmayı başaran, türün her alanında eşit muazzamlıkta eserler veren ender yazarlardan biri. Wolfe’un dilin ve türün imkânlarını sonuna kadar kullandığı, bilimkurgunun Ulysses’i olarak da anılan Yeni Güneş Kitabı’nın beşinci cildi Yeni Güneşin Dünyası ise bu büyüleyici destanı taçlandıran bağımsız bir başyapıt. Harçâlem’in mutlak hâkimi ve Urth’un son Özerk’i Severian, ölen güneşe hayat verecek efsanevi gücü kazanmak ve namıdiğer “Yeni Güneş” olmak umuduyla dünyasını terk eder. Gizemli Hierodulların devasa uzaygemisine binerek zamanın ve uzamın ötesindeki Yesod’a, evrenlere hükmeden tanrısal varlıkların diyarına doğru emsalsiz bir sefere çıkar. Oysa katman katman güverteleri ve uçsuz bucaksız kurşuni yelkenleriyle yıldızlar arasında süzülen bu akıl almaz gemide onu sadece uzayın dondurucu boşluğu beklemiyordur. Severian, hedefine ulaşmak için isyancı kavançolarla, kılık değiştiren türeyiklerle çarpışmak ve kendi karanlık geçmişinin hayaletleriyle yüzleşmek zorundadır. Tzadkiel’in yüce divanında zorlu bir yargılamadan geçecek olan Severian, ölen güneşini canlandırmak uğruna neleri feda edecektir? Yoksa bu kurtuluş vaadi, aslında eski Urth’u sulara gömecek tufanın ta kendisi midir? Yeni Güneşin Dünyası, güneşi tufanla karşılayanların kitabı.
