"Ophiolatreia", yılana tapınımı konu alan kapsamlı bir antik araştırmadır. Eser, Hindistan, Mısır, Yunanistan, Yakın Doğu ve diğer eski uygarlıklarda yılanın taşıdığı sembolik, ritüel ve mitolojik anlamları incelemektedir. 19. yüzyıl din araştırmalarının karşılaştırmalı yöntemini benimseyen kitap; filolojik incelemeleri, klasik kaynakları, seyyahların tanıklıklarını ve mitolojik yorumları bir araya getirerek, yılanı bereketin, bilgeliğin, tehlikenin, yeniden doğuşun ve ilahi gücün simgesi olarak ele alan kapsamlı bir değerlendirme sunar. Eserin dili yoğun göndermelerle örülüdür; aynı zamanda Viktorya döneminin "ilkel" dinlerin izlerine duyduğu ilginin belirgin izlerini taşır.
Kitabın yazarı Edward Sellon, Hindistan'da uzun yıllar görev yapmış İngiliz bir asker ve oryantalisttir. Hindistan'da geçirdiği yıllar boyunca Hindu kutsal metinleri, ritüel uygulamaları ve sömürge döneminin din, cinsellik ve sembolizm üzerine yürüttüğü tartışmalarla yakından ilgilenmiştir. Sanskrit ve Hint-İran kökenli dinî ve erotik edebiyat üzerine yaptığı çalışmalarla tanınan Sellon, bu konulara kendi çağının hem merakını hem de sınırlılıklarını yansıtan bir bakış açısıyla yaklaşmıştır. Karşılaştırmalı ve geniş bilgi birikimine dayanan incelemeleri zaman zaman spekülatif yorumlar içerse de kadim sembollerin yaşayan gelenekler içindeki sürekliliğine dikkat çekmesi bakımından önem taşımaktadır.
