Bazı ayrılıklar bir vedayla başlamaz. Bir kapının gecenin karanlığında sertçe çalınmasıyla başlar. Kayra’nın çocukluğu, bir gecede yarım kaldı. Daha ne olduğunu anlayamadan evinden çıkarıldı; bildiği sokaklardan, sevdiği yüzlerden ve ait olduğu topraklardan uzaklaştırıldı. O gece geride yalnızca bir ev değil, bir çocuğun bütün dünyası kaldı. 18 Mayıs 1944’te başlayan Kırım Tatar Sürgünü, Kayra’nın ve binlerce insanın hayatını geri dönülmez biçimde değiştirdi. Sonra uzun yollar başladı. Soğuk vagonlar, bitmeyen bekleyişler, kayıplar ve her geçen gün biraz daha ağırlaşan bir özlem... Kayra, yol boyunca yalnız vatanından değil; çocukluğundan, ailesinden ve güven duygusundan da uzaklaştı. Yıllar geçse de bazı geceler insanın içinde sabit kalır. Kayra büyüdü, hayat devam etti; fakat kalbinin bir yanı hep o gecede, Kırım’ın göğünde ve geride bıraktığı sevdiklerinde kaldı. Her kaybını bir yıldıza dönüştürdü; unutmamak, unutturmamak ve bir gün yeniden hatırlanacaklarına inanmak için. Yıldızları Öldürmek, bir halkın sürgününü küçük bir kız çocuğunun kalbinden anlatan; vatanı, aileyi, ayrılığı ve yıllar geçse de dinmeyen hasreti taşıyan unutulmayacak bir hikâye. Çünkü bazı acılar geçmez. İnsan yalnızca onlarla yaşamayı öğrenir. Ve bazı yıldızlar vardır... Ne kadar uğraşırsanız uğraşın, onları öldüremezsiniz.
