Yunus Emre; “Göz odur ki Hakk’ı göre, yol odur ki, Hakk’a vara” diye ne güzel buyurmuş. Elhamdülillah, Rabb’imiz bizlere Hakk’ı gören gözler vermiş ve yollarımızı da kendisine doğru yöneltmiş. İşte bu sebepten dolayı, gözlerimizin her yerde ve her zaman Hakk’ı görmesi, yolumuzun da en doğru yol olan Sırât-ı müstakîm olması, bizler için en büyük dünya ve ahiret saadeti ve nimetidir.
Ancak dünya (baş) gözü görmeyip de kalp gözü görenler çok olduğu gibi, dünya (baş) gözü açık olup da kalp gözleri kapalı olanlar da çoktur. Günümüzde insanların ekserisi hemen hemen böyledir. Bu gibi kimseler hayatın sadece dünyadan ibaret olduğunu sanıyorlar ve ahirete hiç önem vermiyorlar.
Ancak dünya gelip geçici bir handır, aslolan ahirettir. Dünyaya geldikten sonra, insanların gayesi ve hedefi hep etiket, kariyer, diploma, makam, mevki, rütbe ve apolet olmuştur. Hâlbuki bütün bunlar gelip geçicidir. Genelkurmay Başkanı da olsa bir insan, ölünce er kişi diye niyet ediyorlar.
İnsanlar için aslolan Allah indindeki itibar, makam, mevki, rütbe ve Allah’ın “kulum” dediği rütbeye ulaşabilmektir. İnsanların verdiği rütbeler sökülüp atılır. Lakin Allah’a ibadet ve kulluk yapabildiyse bir insan; işte en güzel rütbe, makam ve mevki onundur. Rabb’im bizleri ahiret yurdunu kazananlardan eylesin.
