Yolculuk, insanı alıştığı çevreden çıkaran, sabrını, ahlakını ve niyetini ortaya koyan önemli bir imtihan alanıdır. İmam Gazali, Yolculuk Adabı adlı bu eserinde yolculuğu yalnızca bir yerden başka bir yere gitmek olarak değil; insanın kendisini tanımasına, ahlakını sınamasına ve doğru niyetle hareket ettiğinde ahiret kazancına dönüşmesine vesile olan bir hayat tecrübesi olarak ele alır. İlim tahsil etmek, hac ve cihat gibi ibadetleri yerine getirmek, dine zarar verecek ortamlardan uzaklaşmak veya can ve malı korumak amacıyla yapılan yolculukların hüküm ve hikmetlerini açıklayan Gazali, yolculuğun hangi niyetlerle değer kazandığını ayrıntılı biçimde inceler. Evden çıkıştan dönüşe kadar gözetilmesi gereken edepleri, yol arkadaşlığının inceliklerini ve sefer sırasında korunması gereken batınî halleri de ortaya koyar. Bunun yanında yolcuya tanınan dinî kolaylıkları ve ruhsatları, bunların hangi şartlarda kullanılacağını ve yolculuk sebebiyle bilinmesi gereken görevleri ele alır. Gazali'ye göre sefer, insanın alışkanlıklarının perdesini kaldırarak sabrını, tahammülünü ve gizli kalan ahlakî zaaflarını açığa çıkaran bir terbiyedir. Yolculuk Adabı, yolculuğunu yalnızca bedenî bir hareket olmaktan çıkarıp niyet, ibadet, ahlak ve kulluk bilinciyle anlamlandırmak; seferin hükümlerini ve edeplerini öğrenerek her yolculuğu manevî bir kazanca dönüştürmek isteyenler için kıymetli bir rehberdir.
