Bir edebî metnin okuyucu üzerinde bıraktığı etki ile okuyucunun ondan aldığı hazzın, metnin ifade biçimi ve anlaşılırlığı ile sıkı ilişkisi vardır. Metni sunuş tarzı, okumayı sevdirdiği ve anlamı pekiştirdiği sürece şair ve yazarın okuyucu nezdindeki değerini yükseltir. Okunma oranını artıran sunuş tarzının yanında metnin anlamı ile ilgili ipuçları içermesi de eserin değerini artıran ve sanatkârın ustalığını yansıtan bir durum olarak değerlendirilebilir. Bu özellikleri dikkate alındığında klasik Türk şiirinin edebî ve manevî yönü güçlü metin örnekleri bakımından zengin bir arşive sahip olduğunu belirtmek gerekir. Bu metinler üzerinde çalışmak ise bilgi, beceri, öngörü, dikkat ve tecrübe gerektiren bir iştir. Klasik Türk şiiri metinleri derin hayâl dünyası ve fikrî altyapısı, çok amaçlı ve çok anlamlı söz dağarcığı, biribiriyle ilişkili anlam katmanları, bu öğelerin sağladığı imkânlardan yararlanan şairin etkili ifade tarzı ve bu tarzı bütünleyen engin bilgi birikimiyle çoğu kez okuyucuyu hayrette bırakan, farklı iklim ve ufuklarda dolaştıran bir hava ve muhtevaya sahiptir. Okuyucu ve araştırmacının bu havayı soluyup muhtevayı kavraması ise metinlerin anlaşılmasını sağlayıp hazzına erdirecek tecrübeye sahip olmayı gerekli kılar.
