selinanter Profil Sayfası

selinanter

28.08.2026

3,5 → 4 Mendil Altında'daki öyküleri okurken bir yandan artık şahit olamayacağımız bir dönemin gündelik hayatına, o eski sokaklara ve evlerin içine konuk oluyor; bir yandan da insanın bazı temel hallerinin aradan geçen yıllara rağmen hiç değişmediğini görüyoruz. Aile içi dinamikler, mahalle kültürü, kadın-erkek ilişkileri, memur hayatının getirdiği küçük hesaplar, telaşlar, sıkıntılar, hevesler… Esendal'ın bu konulardaki gözlem yeteneğine ve insanı yargılamadan anlatan sakin, duru üslubuna diyecek söz yok. Başlardaki hikayeler pek ilgimi çekmese de kitabın ortalarında karşılaştığım Haşmet Gülkokan karakteriyle birlikte kitap benim için çok daha keyifli bir hal aldı. En sevdiğim hikayeler: Haşmet Gülkokan, Feminist, Karga Yavrusu, Kızımız, Saide, Celile ve İhtiyarlık Gizle Devamını Göster

selinanter

28.08.2026

3,5 → 4 Mendil Altında'daki öyküleri okurken bir yandan artık şahit olamayacağımız bir dönemin gündelik hayatına, o eski sokaklara ve evlerin içine konuk oluyor; bir yandan da insanın bazı temel hallerinin aradan geçen yıllara rağmen hiç değişmediğini görüyoruz. Aile içi dinamikler, mahalle kültürü, kadın-erkek ilişkileri, memur hayatının getirdiği küçük hesaplar, telaşlar, sıkıntılar, hevesler… Esendal'ın bu konulardaki gözlem yeteneğine ve insanı yargılamadan anlatan sakin, duru üslubuna diyecek söz yok. Başlardaki hikayeler pek ilgimi çekmese de kitabın ortalarında karşılaştığım Haşmet Gülkokan karakteriyle birlikte kitap benim için çok daha keyifli bir hal aldı. En sevdiğim hikayeler: Haşmet Gülkokan, Feminist, Karga Yavrusu, Kızımız, Saide, Celile ve İhtiyarlık Gizle Devamını Göster

selinanter

21.08.2026

Gogol’un hikayelerini okurken, aradan neredeyse iki yüzyıl geçmiş olmasına rağmen insan hallerinin pek de değişmediğini düşünmeden edemiyorum. Görülme ve önemsenme arzusu, statü, para, hırs, insanın kendini olduğundan başka biri olarak görme isteği… Bütün bunlar onun kurduğu absürt dünyanın içinde bazen komik, bazen de oldukça acı bir hale bürünüyor. Gogol öyle bir mizahla anlatıyor ki bir yerde gülerken birkaç satır sonra kendinizi neye güldüğünüzü sorgularken buluyorsunuz. Derlemedeki bütün hikayeleri beğenerek okusam da, en çok Portre, Palto ve Bir Delinin Anı Defteri’ni sevdim. Portre… İstediğimiz şeylere kavuşurken kendimizden vazgeçiyorsak, gerçekten kazanmış sayılır mıyız? Palto… İnsan aynı insanken, yalnızca sahip oldukları değiştiğinde gördüğü değer de değişiyorsa, biz aslında kimi görüyoruz? Bir Delinin Anı Defteri… İnsan delirdiğini değil de sonunda gerçeği gördüğünü sanıyorsa, kendi gerçekliğinden nasıl şüphe edebilir? Gizle Devamını Göster

selinanter

12.08.2026

Aziz Nesin’in Seyyahatnâme’si klasik bir gezi kitabı değil; Evliya Çelebi’ye mizahi bir selam çakarak 1970’lerin Türkiye’sini ve İstanbul’unu masaya yatıran şahane bir kara mizah örneği. Kitap, Amerikalı bir turiste şehri gezdirmeye çalışan dört kişinin gözünden ilerliyor. Bir yandan altyapısızlıktan bürokrasiye dönemin tüm aksaklıklarına tanık olurken; diğer yandan "yabancıya rezil olmama" çabamızın incelikle tiye alınışını okuyoruz. Aziz Nesin’in o ağlanacak halimize güldüren keskin zekası ve toplumsal tespitleri tazeliğini koruyor. Okurken aradan geçen yıllara rağmen sorunların ne kadar az değiştiğini hayretle fark ediyorsunuz. 5 değil de 4 yıldız vermemin nedeni, hikayenin yer yer tekdüzeleşmesi ve durum mizahının bir noktadan sonra benzer sarmallara girmesi. Yine de Aziz Nesin'in duru Türkçesi ve ülkenin sosyolojik yapısına tuttuğu o tarafsız ayna için kesinlikle okunması gereken, düşündürürken tebessüm ettiren çok keyifli bir eser. Gizle Devamını Göster

selinanter

11.08.2026

Yerdeniz Büyücüsü’nü grafik roman olarak okumayı tercih ettim; çünkü fantastik dünyaların içine girmekte ve o dünyalarla bağ kurmakta zorlanıyorum. Fakat beklediğim gibi olmadı. Öncelikle metnin arkasındaki dünyanın ne kadar zengin ve derinlikli olduğu, grafik roman olsa da hissediliyor. Bazı cümleler ve diyaloglar çok güçlü; Le Guin’in bu fantastik dünyanın içine yerleştirdiği düşünsel katmanları da fark ediyorsunuz. Ama çizimlerdeki karanlık ve bulanıklık ciddi bir sorun. Zaman zaman ayrıntıları seçmekte, sahnede ne olduğunu anlamakta zorlandım. Bir yandan da Le Guin’in, okurun zihninde kurduğu dünyayı kendi hayal gücüyle tamamlamasına önem verdiğini düşününce, bu tercihin bilinçli olup olmadığını merak ettim. Fakat sebebi ne olursa olsun, bu görsel dil bende atmosferden çok belirsizlik yarattı. Bu yüzden 3 yıldız. Muhtemelen romanını okumuş olsaydım 4 yıldız verirdim. Yerdeniz’i merak edenlere grafik roman yerine doğrudan kitapla başlamalarını tavsiye ederim. Gizle Devamını Göster

Sepetim