vıcık vıcık aşk romanlarından hoşlanmam fakat bazı kitapları okumuşluğum vardır. ama bu zaman kaybıydı, bana hiçbir duyguyu yansıtmayan, beni içine alamayan bir kitaptı. sonu da komikti, ama kitabın başında yer verdiği aşk romanı tasviri çok doğruydu =)
ayşe kulin'in anlatımıyla su gibi akıp giden bir biyografi. başına buyruk, tuttuğunu koparan, kararlı kişiliğiyle kitabı okurken aylin'i 'yaşadım'. ve final, Aylin için düşündüğüm son bu değildi. kitabın kapağını derin bir hüzünle ama aylin'i tanımış olmanın mutluluğla kapadım.
neden bilmiyorum bu yazarın kitaplarına heyecanla başlıyorum, tam gaz okuyorum, sonra bi bakıyorum sıkılmaya başlamışım.. kitaba merak ve bağlılığım kitabın sonuna kadar sürmüyor. kitabı yarım bırakmak istemediğim için birirdim ve bittine sevindim. ilginç bi sondu hepsi bu..
duyarlı bir hikaye ve akıcı anlatım.. kitapta altı çizelecek hazine değerinde o kadar çok cümle var ki.. işte bir tanesi.. 'hiçbir yaratık bunu kendi arzulamadıkça acı çekmemelidir..'
