"hanende melek" adlı hikayeler hikayesi bir eserin sahibinden, çok okumluk tadından yenmez, roman.ayrıca üst üste defalarca okunan ve her okunuşunda bir önceki okumada eksik kalan hazinelerin keşfedildiği roman.
"insanlar birbirlerini tanımanın ne kadar güç olduğunu bildikleri için bu zahmetli işe teşebbüs etmektense, körler gibi rastgele dolaşmayı ve ancak çarpıştıkça birbirlerinin mevcudiyetinden haberdar olmayı tercih ediyorlar. .... hayatta yalnız kalmanın esas olduğunu hala kabul edemiyor musunuz? bütün yakınlaşmalar, bütün birleşmeler yalancıdır. insanlar ancak muayyen bir hadde kadar birbirlerine sokulabilirler, üst tarafını uydururlar; ve günün birinde hatalarını anlayınca, yeislerinden herşeyi bırakıp kaçarlar. ... muhakkak ki bütün insanların birer ruhu vardı, ancak birçoğu bunun farkında değildi ve gene farkında olmadan geldikleri yere gidecekti. bir ruh ancak bir benzerini bulduğu zaman ve bize, bizim aklımıza, hesaplarımıza danışmaya lüzum bile görmeden, meydana çıkıyordu... biz ancak o zaman sahiden yaşamaya -ruhumuzla yaşamaya- başlıyorduk. o zaman bütün tereddütler, hicaplar bir tarafa bırakılıyor, ruhlar birbiriyle kucaklaşmak için, herşeyi çiğneyerek, birbirine koşuyordu"
"ince iş" diye de anıldığı olur, öyledir de vesselam.ama bunun çok güzel filmi, dizisi falan olur.. bayılır zira yurdum insanı bu tarz karmaşık, acaip ilişkilerin olduğu hikayelere..kitaptaki ilgi çekici tek şey bence dünyaydi.. öyle bir kızım olsun ve hırpalayarak seveyim istedim..o kadar..
"bak, ben sana ne derdim hep.. herşey insanlar için."<br />birisini kınamaya kalktığında jülide'nin "unutma, başkası yapabiliyorsa bir gün sen de yapabilirsin" dediğini hatirladi..romanı okumaya başladım ve beni hemen aldı götürdü. fakat finali beni hayal kırıklığına uğrattı..
ah,bayım,” diyordu, “mesele kötü insan olmak değil; ama ışığı yitiriyor insan.” -albert camus...fotoğrafını görünce ister istemez bir yazar ya da filozoftan daha çok bir holywood yıldızına benzetirsiniz kendisini.cezayir asıllı hem futbol oynayıp hem de filozof olabilmiş tek adam. yabancı'sı (1957) ünlüdür..kitabın konusu güzel.tavsiye edilir,okuyun okutturun..
şems-i tebrizi ve mevlana'nın o çok tartışılan, mana aleminin sırlarına vakıf olma adına yaşadıkları ilahi aşka farklı manalar yükleme peşindeki kişilerin, gerçeği görmelerini sağlayabilecek kitap. biyografik olarak hayatlarını romanlaştırma yolunu seçmiş sinan yağmur. iyi de etmiş. bu kitapta şems'in gözünden yaşananları, mevlana'm diye seslendiği o büyük durgun okyanus'ta nasıl fırtınalara sebep olduğunu güzel bir üslup ile anlatmış. günümüzde mevlana ve şems üzerinden kazanılan rant ve insanların ilgisini dünyevi aşklara indirgeyerek basitleştirme derdine düşmüş bir takım yazarların da göz atması gereken bir eser olmuş...
