Dan Brown'n okuduğum 4. kitabı. Kitabı tek başına düşünecek olursak, insanın eline alınca bırakamayacağı, devamlı merak içinde olduğunuz bir an önce okumak istediğiniz, her bir olayda insanı ters köşe eden gelişmelerin olduğu bir kitap. Ama yazarın 4 kitabını okumuş olan birisi, olayları az çok tahmin ediyor, gelişmeler karşısında çok fazla şaşırmıyor. Dört kitabda da aşağı yukarı aynı özelliklere sahip baş karakterler var. Geneldede aş karakterin patronu çok iyi bir insan olmasına karşın, bir şekilde olayların merkezinde yer alıyor ama tabiki kitabın süprizi bu oluyor. (Digital kale ve İhanet noktasın) Da Vinci Şifresi ile karşılaştırdığımda, melekler ve şeytanlar biraz daha anlamlı bir sona eriyor. Da Vinci şifresinde birden bir olmadık bir şekilde kitap bitiyor. Bence dan brawn'ın en başarılı yönlerinden birisi, anlatmış olduğu mekanların, kuruluşların, teknolojik gelişmelerin, tarihi eserlerin gerçek olması. Melekler ve şeytanları ve Da vinci şifresini okurken bahsi geçen mekanları ve tarihi eserleri internetten araştırıp oraların gerçek görüntülerini gördüğünüzde yazarın tanımlama konusunda ne kadar başarılı olduğunu görüyorsunuz. Sonuc olarak, bir kitabı ya da iki kitabı okuyunca heycanlanıyorsunuz, ama 4 ünüde okuyunca bazı yerlerde sıkılıyorsunuz ve kitabın başında katilin kim olduğunu anlıyorsunuz. İşlenen senaryoların birbirine çok benzediğini görüyorsunuz.
