Bu Kitap Neden Var?
Kendimizistan; anlatmak için değil, hatırlatmak için yazıldı. Modern insanın başarı, sahiplik ve hız arasında kendi sesini kaybettiği bir çağda bu kitap, durmayı ve içeri bakmayı cesaret olarak yeniden tanımlar. Bu metin, okura bir şey eklemek istemez. Aksine taşıdığı ama artık yürüyemediği yükleri fark ettirmeyi amaçlar. Çünkü bazen yol; ileri gitmekle değil, fazlalıkları bırakmakla açılır.
Bu Yolculuk Nasıl Kuruldu?
Kendimizistan, klasik bir kurgu izlemez.
Eser; Eşik – Kapı – Durak – Yolların Sonu olmak üzere dört katmanlı bir iç mimariyle örülmüştür.
• Eşikler: Yola çıkmadan önce yaşanan iç kırılmaları, çocukluk ve geçmiş izlerini taşır.
• Kapılar: Geri dönüşü olmayan fark edişleri ve bırakış anlarını temsil eder.
• Duraklar: Okurun kendisiyle yüzleştiği sessiz alanlardır.
• Yolların Sonu: Varılan bir yer değil, taşınmayan bir hâldir.
Metin; psikoloji, tasavvuf ve mitolojik hafızayı sembollerle işler. Bazı bölümler sözle değil, susarak anlatır. QR kodlar, yankı sayfaları ve müzikal geçişler; okurun kendi iç sesiyle temas kurması için bilinçli olarak yerleştirilmiştir.
Kendimizistan Nedir?
Kendimizistan, bir ülke değildir.
Bir harita değildir.
Bir kaçış da değildir.
Kendimizistan;
• Bir iç yolculuk romanıdır,
• Okurun kendini Baydal’da değil, Baydal’ın duraklarında bulduğu bir anlatıdır,
• Okunmak için değil, içinden geçilmek için yazılmıştır.
Bu kitap, sana bir yön göstermez.
Bir yankı bırakır.
Ve eğer o yankıyı duyuyorsan yol çoktan başlamıştır.
“Bu yol sana bir şey katmaz; senden bir şeyi eksiltir.”
