Hz. Peygamber zamanından günümüze kadar hadis alanında çeşitli türlerde eserler yazılmıştır. Bunlardan birisi de mevzu hadis çalışmalarıdır. Bu mevzuda pek çok müellif eser yazmıştır. Bunlardan birisi de aslen Faslı olan Ebû Abdullâh Muhammed b. Muhammed b. Ahmed es-Sünbâvî el-Mâlikî’dir. Emîr Kebîr olarak şöhret kazanmıştır. Yazdığı eserlere bakıldığında fıkıh ve dil âlimi olarak tebellür etmektedir. Öte yandan mevzu hadis ile de ilgilenmiş ve en-Nuhbetü’l-behiyye fi’l-ehâdîsi’l-mekzûbe 'alâ hayri’l-beriyye adında bir eser yazmıştır. Her yazar bir eseri içindeki zamanı göz önünde bulundurarak yazar. Bu durum onun için de geçerli olmalıdır.
Biz bu çalışmada birinci bölümünde onun hayatından ve ilmî şahsiyetinden, hocalarından, talebelerinden ve eserlerinden bahsederek onu tanıtmaya çalışacağız.
İkinci bölümde ise çalışmamızın asıl odağı olan en-Nuhbetü’l-behiyye’si hakkında bilgi vereceğiz. Giriş sadedinde meşhûr, müştehir ve mevzû arasındaki ilişkiyi anlatmakla konuya başlayacağız. Sonrasında eserin  yazılma gerekçesi, etkisi, kaynakları ve içerisinde değerlendirdiği rivayetlerin çeşidinden söz açacağız. Müteakiben Sünbâvî’nin hadisçiliğine temas edeceğiz. Bu başlık altında ise onun rivayet tenkitlerinde kullandığı lafızlara değinecek ve onları nasıl değerlendirdiğinden yani rivayet tenkit metodundan bahsedeceğiz.
Â
