"Neler hissettiğime gelirsek; kendimi bir gemi batığının içindeki balıklara
benzetiyorum. Denizin dışından bakanlar için hayat adına bir şey ifade etmezken,
içinde yeni bir yaşam kaynağı barındıran batığının içinde yeni doğacak umutların
yumurtalarını çatlatmasını bekleyen bir balığa… Tüm bunlar içimde gerçekleşirken
meraklı gözlerim ise sokağa yeni yeni aşina olmaya başlamış bir çocuk gibi
merakla etrafı süzüyordu. Ayakları kötürümleri andıran köprüler, ilhamsız kalmış
şairlere benzeyen dilsiz çeşmeler… Anadolu’nun destanlarının, kahramanlık
hikayelerinin tenhalaştığı yollardan geçmişi yad edercesine, bir cenaze merasimine
uygun sessiz ve ağır adımlarla geçtik. Servisiz mezarlıklarla çevrelenmiş, köyün
yalnızlığını yüzümüze vuran köyler de gördük, ağaçların yalnızlıklarını gizledikleri
köyler de.
Yontulmamış taşların çalı çırpıyla harmanlandığı, kimi zaman kuş yuvalarında
olduğu gibi gelişigüzel kurulan evler… Buralarda kimler yaşıyor? Yer yer gözüme
çarpan harabe yığınları, köy ya da kasaba diye adlandırdığımız renksiz hayatlar,
yıkıntılar. Hepsi de savaşın getirdiği gölgeler üzerine inşa edilmiş…"
Bu kitap; Dünya’nın en yıkıcı savaşlarından biri olup imparatorlukların sonunu
hazırlayan Birinci Dünya Savaşı’nın sonuçlarından etkilenen genç bir kızın,
içsel savaşını bastırmak için Mütareke İstanbul’unda başlayan ve milli mücadeleyle
birlikte Anadolu’nun küçük bir kasabasına kadar ilerleyen kronolojik hikayesini
kendi gözünden anlatan bir günlükle başlayıp; hayatını bir gün yazar olmak
tutkusuyla sürdüren, Paris’te öğrenim görmüş bir psikoloğun kaderin çeşitli
oyunlarla karşısına çıkardığı bu günlüğü ölümsüzleştirmesiyle meydana gelmiştir.
Savaşların, insanların hayatlarını nasıl silikleştirdiğini dönemin toplumsal
sorunlarıyla harmanlayıp çeşitli olaylar üzerinden ortaya koyan bu kitap bir grup
insanın o sorunlarla nasıl boğuştuğunu açık bir şekilde ortaya koymaktadır.
