Belirli gün ve zamanlarda gerçekleştirilen “karnavallar” kısaca, günlük rutinlerin ve olağan hayatın dışına çıkılan, özgürlük ve eşitlik kavramlarının ön plana çıktığı, “bedensel zevklerin” görünür olmasını sağlayan ritüeller ve kutlamalardır. Apukurya/Tatavla Karnavalı ise Hristiyanlar için perhiz döneminden önce eğlence ve aşırılığın son fırsatı olarak görülür. Tatavla’da üç hafta süren bu karnaval atmosferi, Baklahorani olarak adlandırılan Temiz Pazartesi panayırı ile sona erer. Apukurya/Tatavla Karnavalı da diğer geleneksel karnavallar gibi insanların içinde biriktirdikleri gerilimi etkinliklerle boşaltmalarını sağlayan, böylece insanların gündelik hayattaki zorluklara daha iyi katlanmalarına vesile olan bir uygulama olarak karşımıza çıkmaktadır.
İstanbul’un Şişli ilçesinde bir semt olan Kurtuluş/Tatavla’da son yıllarda tekrar canlandırılmaya çalışılan bu karnavalı, Ortodoks Rum topluluğu yaptıkları etkinlik ve ritüellerle “kolektif kimliklerini ve hafızalarını sürdürmenin bir yolu” olarak mı görmektedir? Tatavla’nın büyük bir kısmının Rum nüfusa sahip olmasından dolayı Tatavla Karnavalı dinî bir pratik üzerinden Rum dayanışması mı idi? Karnaval ve karnavalesk dünya, bunu gerçekleştirebilecek kadar itici bir ivme oluşturabilir miydi? Gerçekten “Tatavla Karnavalı” dinî bir ritüelin Rum kimliği ile Tatavla’da sembolleşmiş hali midir?
