Şeyh Cemâleddîn bin Ali ez-Zenbûrî Hazretleri tarafından istinsah edilip yer yer telif edilen risalelerden meydana gelen bu eser, tasavvuf mirasımızın ilk defa gün ışığına çıkacak metinlerini bir araya getirmektedir.
Risâle-i Sülûk-i Sûfiyye, tasavvuf yoluna giren bir dervişin bilmesi gereken temel esasları, seyr u sülûk adabını ve tasavvufî terbiyenin ana hatlarını muhtasar fakat tertipli bir şekilde ortaya koymaktadır.
Risâle-i Mi‘râc-ı Sâlikân, namazın hakikatini merkeze alarak, sâlikin manevî yükselişini ve ibadetle gerçekleşen ruhani terakkiyi ele alan muhkem bir tasavvufî metindir.
Risâle-i Necâtü’l-Mütehayyirîn, hakikat yolunda tereddüt ve hayret içinde kalanlara rehberlik etmeyi amaçlayan; tasavvufî meseleleri açıklayıcı ve irşad edici bir üslupla ele alan bir risaledir.
Manzûme-i İstimdâdiyye, manevî yardım ve ilticayı şiir diliyle ifade ederek, Hz. Âdem’den Hz. Muhammed’e, dört halifeden tasavvuf yolunun büyüklerinin isimlerine kadar geniş bir manevi silsileyi şefaatçi kılarak, Allah’ın rahmet kapılarını talep eden bir münacattır.
Gavsü’l-A‘zam Abdülkâdir-i Geylânî Hazretleri’nin Üç Adet Mektubu’nun Tercümesi bulunmaktadır. Bu mektuplar tasavvuf yolunun ahlâkî ve manevî esaslarına dair önemli nasihatler ihtiva etmektedir.
Eserin nihayetinde, Cenab-ı Hakk’a sena ile yönelerek hacetlerin giderilmesi ve duaların kabulü için niyaz etmek amacıyla, Teselsül-i Tarîkât-ı Hâcegân-ı Nakşibendiyye-i Zenbûriyye’yi ihtiva eden bir münacaat yer almaktadır.
Tasavvufî terbiyenin esaslarını, seyr u sülûkun inceliklerini ve irfan geleneğinin sürekliliğini yansıtan bu eser, tasavvufa ilgi duyan okuyucular için kıymetli bir istifade vesilesi mahiyetindedir.
