Erkeklik, bireysel bir kimlik olmanın ötesinde, tarihsel, toplumsal ve kültürel süreçler içinde inşa edilen ve farklı şekillerde yeniden üretilen bir yapıdır. Roman, bu yapının görünürlüğünü ortaya koyan ve erkekliğin çok boyutlu bir şekilde tartışılmasına imkân sunan edebî türlerden biridir. Erkek karakterlerin korkuları, kaygıları, yalnızlıkları, utanç duyguları ve iktidar mücadeleleri kurmaca bir gerçeklik üzerinden anlatılmaktadır.
Barış Bıçakçı, romanlarında yarattığı erkek karakterlerle Türk toplumundaki geleneksel erkeklik algısını tersine çevirerek aşk, evlilik, cinsellik, çalışma hayatı, aile, beden ve duygular açısından yeni ve farklı erkeklik biçimleri inşa eder. Başka Türlü Erkeklikler, erkekliğin dar kalıplarına sıkışmadan kaygılı ama rahat, kırılgan ama sevimli, romantik ama utangaç erkeklerle tanıştırarak toplumsal cinsiyet çalışmalarına eleştirel bir katkı sunmaktadır. Kahraman, güçlü ve ağlamayan erkekleri değil; kendi kabuklarında yaşayan ve o kabuğu kırmak gibi bir derdi ve çabası da olmayan erkekleri okumak, erkekliğin ortak zeminindeki kırılmalardan biridir. Erkekliğin normatif değer ve beklentilerin içine hapsolmadan yaşam süren tüm erkek karakterler, yalnızca güçlü olanın hikâyesinin yazılmadığı konusunda toplumu cesaretlendirmeye yönelik direnişin özneleridir. Sulhi Saygılı’nın da dediği gibi; “çünkü nasıl da pespayedir bütün o cinsel sınıflandırmalar.”
