Ermeni meselesi, ermeni olmayan tarihçi ve yazarların da katılımıyla yeni tahriflere sahne olmaktadır. Ermeni meselesinin gerçekte olması gereken iki tarafını, Türkler ve Ermeniler oluşturmaktadır. Fakat meselenin doğuşunu ve çözümsüzlüğünü besleyen dış faktörler, üçüncü bir taraf olarak hep varlığını sürdürdü. Bu üncü taraf, Ermeniler üzerinden uluslar arası çıkar elde eden geniş bir yelpazeden oluşmaktadır. Bu yelpazede yer alan yabancı devletlerin politikaları temelde birkaç amaca yöneliktir: Birincisi, Anadolu topraklarında bir Ermenistan kurulmasının Türklere rağmen mümkün olmadığını bilmektedirler. Ama her bakımdan güçlü bir Türkiye, birçok devletin bu coğrafya üzerinde ve çevresindeki çıkarlarının devamı için tehlike kabul edilmektedir. Bu sebeple bu coğrafyada ‘hep tökezleyen, bir türlü belini doğrultamayan ve yabancı çıkarlara sur diyemeyen bir Türkiye’ arzulanmaktadır. İkincisi, Türkiye’nin yine bu coğrafyadaki etkinliğini kaldırmak için, bu coğrafyada daha sadık ve güçlü bir müttefik olarak, İsrail benzeri bir Ermenistan yaratmak. Üçüncüsü ise, ikincisiyle de ilişkili olarak Türklerin bu coğrafyadaki egemenlik alanını daha ileri bir tarihe küçülterek, benzeri Sevr projesinde de bulunan küçük yerel devletçiler veya kukla devletçikler oluşturmak.
