“On dokuzuncu yüzyılın toplumsal devrimi, şiirini geçmişten değil, yalnızca gelecekten çıkarabilir.”
1789 Devriminin ardından kurulan Birinci Fransız Cumhuriyeti, devrimden sonra benimsenen yeni takvime göre “Brumaire” ayının 18. gününde (9 Kasım 1799’da) bir darbeyle iktidara gelen Napoleon Bonaparte’ın imparatorluğunu ilan ettiği 1804 yılında sona ermişti. İkinci Fransız Cumhuriyeti, 1848 Şubat Devriminde işçi sınıfının tarih sahnesine ilk kez bağımsız bir güç olarak çıkması sayesinde kuruldu. Ancak, bu devrimin ardından cumhurbaşkanı seçilen Louis Bonaparte, 2 Aralık 1851’de kendi darbesini, yani “18 Brumaire”ini gerçekleştirerek, bir yıl sonra imparatorluğunu ilan etmesinin yolunu açtı.
Karl Marx, 1851 darbesinin hemen ardından kaleme aldığı bu kitapta, Napoleon Bonaparte’ın yeğeni Louis Bonaparte’ın tüm zaaflarına karşın nasıl olup da sınıfsal güç dengelerinden yararlanarak imparatorluk yolunu açabildiğini inceliyor. Ama bununla kalmıyor ve Şubat 1848’de “şiirini geçmişten çıkarmaya” çalışan işçi sınıfının geleceğini tartışıyor.
Marksizmin en önemli klasik eserleri arasında sayılan Louis Bonaparte’ın 18 Brumaire’i, bu çalışmayla, ilk kez Almanca özgün metninden çevrilerek dilimize kazandırıldı.
Kitapta, Marx’ın ve Friedrich Engels’in ikinci ve üçüncü baskılar için hazırladığı önsözlerin yanı sıra, Marx’ın çalışmalarına ve Fransa’nın tarihine çok aşina olmayanlar için hazırlanmış kısa bir giriş yazısına yer veriliyor. Kitabın sonunda da geniş kapsamlı bir “sözlükçe ve dizin” bölümü bulunuyor.
