Dokunmadan - Tüm Yorumları

naznurr

08.11.2024

Bu kitap kalbimde derin bir sızı bıraktı. Aynı zamanda muazzam bir lezzet. Her şey değişebilir: şehirler, isimler, sokaklar, caddeler. Lakin değişmeyen ve nesi değiştirilirse değiştirilsin, ne olduğu anlaşılan hadiseler... Nasıl inceden ve nahif değiniyor yaşananlara yazar hanımefendi. Beni benden aldı ve bambaşka mecralara götürdü. Dertlendiklerimiz var eserde. Demek ki dertlenen tek ben değilmişim. Yalnız olmadığımı bilmek güzel. Kitabı okuyunuz ne demek istediğimi gayet iyi anlayacaksınız. Müthiş cümlelerin, benzetmelerin, sıfatların altını çizmekten yorulmazsanız tabi:) Zannımca yazar yeni yeni tanınıyor. Eserleri en iyiler arasında yer alacağı vakit göğsüm kabararak okuduğum kitaplarını sayacağım bir bir. Var olun Nermin Yıldırım. Kaleminiz bol olsun. Cümlelerimi yazarın kitaptaki bir cümlesi ile sonlandırıyorum: "Kötü şeyler hep başkalarının başına gelirdi ve ben onları görmedikçe yahut rüzgar seslerini getirmedikçe, başkaları dediğim gölgeler sahici bile değildi." Gizle Devamını Göster

alisalihk

20.05.2024

Nermin Yıldırımdan okuduğum ikinci kitaptı ve neden herkes onu bu kadar seviyor anlamaya başladım. Kitabın konusu öleceğini öğrenen Adalet’in bunu işlediği ilk günahına bağlayarak onu telafi etme çabasıyla başlayarak bu yolda yaşadıklarından oluşuyor. Konu ilgi çekici işleyiş de güzeldi. Hadi amacına ulaşsın artık diye bekliyordum ama o yolda yaşayacaklarını da merak ediyordum çünkü karakter ilgi çekiciydi. Anlatım zaten Nermin yıldırımın parlayan Türkçesi ile harika betimlemelerle dolu ve akıcıydı. Sadece sonlara doğru biraz fazla betimleme yapılmış gibi hissettim. Kitapta zaten diyaloglar çok değil ama bazen üç sayfa betimleme yormuştu. Kitapta sadece olaya değil Türkiye’nin sosyolojik yapısına ve gerçeklerine de ışık tutan alt metinlerde olması kitabı daha da zenginleştirmiş. Sonuç olarak gayet güzel, herkese hitap edecek, iyi yazım nasıl olunur gösterecek türden bir kitaptı. Gizle Devamını Göster

Atalante.

02.04.2026

yazarın okuduğum ilk kitabıydı ve bende derin izler bıraktı.. kalemine hayran kaldım

okurtuğba

16.01.2026

En Derine Dokunan Şey: Sessizlik Nermin Yıldırım – Dokunmadan Dokunmadan’ı okurken bazı duygulara temas etmek için dokunmanın gerekmediğini hissettim. Bu kitap benim için sessiz ama derin bir iç yolculuk oldu. Mesafeler, söylenmeyenler ve bastırılmış duygular etrafında şekillenen hikâye, beni kendi iç sesimle baş başa bıraktı. Nermin Yıldırım, insan ruhunun kırılgan yerlerine eğilen bir anlatı kuruyor. Gösterişten uzak, sade ama güçlü diliyle karakterlerin iç dünyasını hissettiriyor. Psikolojik derinliği olan bu metin, hızla tüketilen bir okuma değil; durup düşünmeyi istiyor. Kitabı bitirdiğimde içimde sessiz bir sızı ve tanıdık bir yakınlık kaldı. Dokunmadan, kelimelerin bazen en derine fiziksel temas olmadan ulaşabildiğini hatırlatan, etkisi uzun süren bir roman. Gizle Devamını Göster

bilgi-onur

06.01.2026

Çarpıcı bir eserdi.

Şener K.

05.12.2025

Olay akışından çok uzun uzadıya betimlemeler mevcut, bu bakımdan okurken biraz zorlandım.

kitapsever öğretmen

20.11.2025

yazarın diğer kitapları gibi bu da çok güzel bir kitap

büşraokuyor

02.05.2025

Bir solukta okudum Adaletin içsel konuşmaları bana da geçti hatta çok beğendim yazarın diğer kitaplarını da okuyacağım kesinlikle

BUSRAOZLEM

02.04.2025

Tüm Nermin Yıldırım kitapları bir yana dokunmadan bir yana.. öyle insanın içinde bir sızı bırakıyor.. Kurgu da olsa insan okurken öyle bir dalıyor ki bazen karakterleri bulup sarılasınız geliyor.

ESER SELVİBOY

13.02.2025

nermin hanımın bavula sığmayan öykü kitabınıda okumuştum. her kitabında toplumsal cinsel tercihlere değiniyor. yani bir nevi gerçek hayattan alıntılar var kitaplarında bu roman gerçekten hem sürükleyici hemde etkileyici

Sürgün Tüysüz

12.01.2025

psikolojik bir roman güzeldi

feyza keklik

27.12.2024

Nermin Yıldırım'ın ilk okuduğum kitabıydı. Bu kitaptan sonra diğer tüm kitaplarını okudum.

Fehvâa*

22.12.2024

Nermin Yıldırımın okuduğum ilk kitabıydı. Kitap başından sonuna kadar merak duygusu barındırıyor. Şaşırtıcı ve tahmin etmediğiniz olaylarıyla sizi içine çekiyor hep.

Sümeyra S.

05.12.2024

Konusu hakikaten çok güzel, çok düşündürdü. Bir çırpıda okunuyor ama sonrasında da iz bırakıyor bence.

edebiyatmemuresi

28.11.2024

sevdiğim Türk yazarlar arasına girmeye bu kitapla başladı şiddetle öneririm

gülsitan-ı dehr

25.11.2024

zaman zaman kayboldum satırlar arasında ama nihai olarak güzel bir eser. Başka bir eserini daha okumaya karar verdim

Bilge Meral

22.11.2024

Kütüphanede tesadüfen okumuştum. Çok uzun zaman ismini hatırlayamamıştım. Sonunda buldum ve aldım. Hikayesi o kadar güzeldi ki.. Başkarakterin dünyasına girdim ve sanki ben de onunla arkadaş oldum gibiydi..

Ş. ÇD

20.11.2024

"Neresi olduğunu bilmediğim bir yerim sızlıyor." 29 yaşındaki Adalet'in bir gün ölümcül bir hastalığa yakalandığını öğrenmesiyle başlıyor eser. Adalet, bu yaşına kadar hayata ve insanlara dokunmadan, etliye sütlüye karışmadan öylesine yaşayıp giden bir karakter. Çocukluk dönemindeki eksikliklerin, yaşananların insanın hayatını nasıl şekillendirdiğinin iç acıtan bir örneği Adalet. Hayattan bu derece kopuk yaşamasına rağmen onu bu kadar erken kaybedeceğini anlayınca aslında hayatı sevdiğini fark ediyor Adalet. Ve çocukluğundan beri yakasını bir türlü bırakmayan suçluluk duygusuyla ilk günahını düşünmeye başlıyor. Çocukken bir arkadaşının oyuncak ayısını ondan aldığını hatırlıyor ve onu sahibine geri vermek için düşüyor yollara... "Bir insanın anavatanı çocukluğudur." diyor Epictetus. Bu sözün doğruluğunu Adalet'in hikayesinde bir kez daha görüyoruz. Gizle Devamını Göster

mervebuyukdurmus

13.11.2024

NY kitapları içinde belki en az merak uyandırarak ama yine en iyi duygu tarifleriyle en temel meseleyi en ilginç şekliyle ele alışını okuyorsunuz. tabi bunlar hep bence :)

Gözde Koçak

06.11.2024

Nermin yıldırımın ilk olarak ev kitabını okudum.bu onun yanında sönük geldi ama bu yazarın betimlemelerini kurgusunu sevdim. Adaletin hikayesi de ilgimi çekti. Ters köşe yaptı son sayfalar göz doldurdu..

Sepetim

Paylaş