azıcık kelimeyle bir sürü, bir sürü şey anlatıyor...
"Hiç de bir şey söylemek zorunda değilsin. Yapmak zorunda olmadığın bir şey olarak hatırla bunu daima. Çoğu insan sırf bulunmaz bir hiçbir şey söylememe fırsatını kaçırdığı için çok şey kaybetmiştir."
İrlandalı yazar Claire Keegan'ın son kitabı "Böyle Küçük Şeyler" Booker Ödülü'nde kısa listeye kalınca artık kendisiyle tanışmayı daha fazla erteleyemeyeceğime karar verdim ve kitaplığımda beklemekte olan minik novellası Emanet Çocuk'u bavuluma attım.
70 sayfalık bir kitaba ancak bu kadar duygu sığarmış, öyle güzel ki. 1980’lerin başında, İrlanda kırsalında geçiyor hikâye. Küçük bir kız çocuğu, yaz aylarını geçirmesi için ailesi tarafından daha önce hiç tanışmadığı çocuksuz Kinsella çiftine bırakılıyor. Biz de bu küçük kızın ağzından bu yeni evi, insanları, çevreyi anlama çabasını okuyoruz.
Bir çocuğun ağzından yazabilmek bence büyük maharet isteyen bir iş. Claire Keegan da bunu nefis kotarmış. Azıcık kelimeyle bir sürü, bir sürü şey anlatıyor. Minicik detaylar, küçük kızın söylediği ve söylememeyi seçtiği kelimeler, bakma ve anlama biçimleri - hepsi bir araya gelip acayip yoğun bir his bırakıyor insanda.
Küçük kızın Kinsella ile sahile gittiği bölümdeki cümlelerden bana akan buruk, incelikli ve iyileştirici şefkati unutmayacağım.
80'lerin çok çocuklu, kaotik, yoksul İrlandalı ailelerinden biri. Üstelik geçinemedikleri için artık yük durumunda olan çocuklara rağmen anne tekrar hamile. Bir süreliğine çocuksuz bir çift tarafından bakılması ya da ‘evde bir sorumluluğun başlarından atılması’ için verilen, evin yetişmekte olan genç kızı, bize bu hikayeyi anlatıyor. Ne kadar bir eşya gibi dramatik bir şekilde bırakılsa da bu bir umut, dostluk ve daha iyi bir hayata bakış hikayesi bence. Çünkü çocuksuz koruyucu ailesi ona sadece daha rahat bir hayat vermekle kalmayıp, aynı zamanda sahip olmadığı ilgiyle de tanıştırıyor. Öte yandan, ilk kez düzgün besleniyor ve koruyucu ailesiyle geçirdiği aylarda güç ve güven kazanıyor. Çocuğun yavaş yavaş bu evin kendisininkinden çok daha sevgi dolu olduğunu anlaması ve bazı incelikli şeylerin açıklamaları gözlerimi yaşarttı.
Muazzam bir romandı ve beni Claire Keegan'ın daha fazla kitabını okumaya teşvik etti. Mutlaka okumanızı öneririm.
Kardeşinin doğumuna kısa süre kala ailesi tarafından tanımadığı bir aileye emanet bırakılan bir kız çocuğunun hikayesinden bir kesit okuyoruz.Çocuğun yaşına dair net fikir edinmek pek mümkün görünmüyorsa da ilkokul çağlarında olduğunu tahmin etmek zor değil.1970-1980’lerde Türkiye sosyolojisinde yer edinmiş ‘emanet çocuk’ kavramını İrlanda’da görmek ilginçti.Oldukça kısa olan bu hikayede değer vermeyi ve değer görmeyi öğrenen bir çocuk karşımıza çıkıyor ki bu çok kıymetli.Ben hikayeyi çok sevdim, bilhassa birinci tekil şahıs ağzından anlatılması yönüyle.Daha uzun, kapsamlı olmasını dilerdim.
Kahramanın çocuk olduğu romanlarda genellikle yürek burkan bir tema hakimdir. Erişkinlerin maruz kaldıkları güçlüklerden çocukların bigane olması gerektiği düşüncesi okurun aklında yer ettiğinden midir bilinmez çocuklar hep korunaklı alanda olsun istenir. Keegan’ın eserinde nispeten okuru memnun edecek bir duruş söz konusudur. Çocukların satıldığı, aşağılandığı, ezildiği, işkenceye maruz kaldığı bir çağda onların güvenilir bir yere emanet bırakılması daha kabul edilebilirdir. Ama yine de toplum normlarına aykırı bir durum yok değildir. Keegan’ın anlatısı İrlanda sosyal yapısı içinde akla yatkın olabilir. Yaşamın zorluklarının sadece erişkinler için olmadığı, toplumu ayakta tutan sosyal sütunlarının ekonomik kriterlere bağlı olduğu bir düzende çocukların maruz kaldığı gerilimler yadsınamaz. Ama her şey bir tarafa çocuk kalbinin saf ve duru biçimde kendi dilinden yansıtılması kıymetlidir. Yapaylığın geçer akçe olduğu bir dönemde, çocuk saflığı, kimi zaman unutulan doğallığı hatırlatır.
Yazarın okuduğum ilk kitabıydı. 80 sayfa ve çabucak bitiyor zaten. Dili akıcı ve sâde, çevirisi güzel yapılmış. Yoksul bir aileden; daha iyi ekonomik şartlara sahip bir aileye emanet olarak verilen bir kız çocuğunun hikayesi. Gittiği ailede ev kuralları, ilgi, merhamet ve sıcaklıkla karşılaşıyor. Anlatımı yüreğinizi birazcık sızlatacaktır. Sonunda öz ailesine geri dönmesi ise içinizde buruk bir sızı bırakıyor. Kitabın sonunda sizi iyi hissettiren yer mi yoksa doğduğunuz ev mi gerçek yuva sayılacağının sorgulamasını yapacaksınız. Etkileyici bir konu ve bitirince etkisinden çıkamayacağınız bir kitap. Tavsiye ederim.
Yazar Tuğba Coşkuner'in tavsiyesi ile aldım. Kendisine çok teşekkür ederim. İyi ki okudum dediğim kitaplardan oldu.
Adı bile belirsiz yoksul bir aileden emanet olarak verilen kız çocuğunun aile kavramındaki sıcaklık, ilgi ve kurallarla tanışma hikayesi bu. Sonundaki, emanet çocuğun öz aileye buruk bir dönüşü kitabın okurunu etkiliyor. Kitabı okurken, çocuk dünyasının kaygılarını, korkularını, umudunu ve sadakat hissini İrlanda'nın pastoral manzarası eşliğinde yaşadım. Kitap bitince uğultunun hâlâ tesirindeydim.
Satın Alma OnaylıBu ürün yorum sahibi tarafından satın alınmıştır.
kısa ama etkileyici bir hikaye. bakamadıkları için "emanet" bırakılan çocuğun gözünden izlediğimiz hikayenin aslında yetişkinlerin kendi çıkarlarını düşündükleri bir hikaye. veren aile bakımında zorlandığı için alan aile ölen çocuklarının yerini doldurmak için. peki ya çocuk? bir solukta okunan ama içinizde bir buruk his bırakan kitap
Satın Alma OnaylıBu ürün yorum sahibi tarafından satın alınmıştır.
Kitabın sayfa sayısı az olmasına karşın anlattığı duygu çok derindi. keyifle okuduğum ve okuduktan sonra çokça düşündüğüm bir kitaptı. Sevdim. tavsiye ederim.
Satın Alma OnaylıBu ürün yorum sahibi tarafından satın alınmıştır.
Kitap sayfa sayısı az ve hikayesini beğenerek okudum. Farklı bir ailede misafir kalan bir çocuğun ailesine karşı bakış acısını değiştirmesini anlatıyor
Satın Alma OnaylıBu ürün yorum sahibi tarafından satın alınmıştır.
Emanet Çocuk, Claire Keegan’ın kısa ama yoğun anlatımıyla, geçici olarak bırakıldığı bir evde kalıcı izler edinen küçük bir kızın hikâyesini anlatır. 1980’ler İrlanda kırsalında geçen metin, büyük olaylardan çok küçük anlara odaklanır. Söylenmeyenlerin, boşlukların ve sessizliğin güçlü olduğu bir anlatı kurulur. İsimsiz çocuğun ailesine bakışı sade ama sarsıcıdır; özellikle babasının sözleri, kırılan güveni derinden hissettirir. Kinsella ailesinin evinde ise abartısız, gündelik jestlerle kurulan bir şefkat dikkat çeker. Bu sıcaklıkla birlikte ince bir tedirginlik de hissedilir. Keegan, az kelimeyle çok şey anlatır; detaylar aracılığıyla ilişkiler, sınıfsal durum ve duygular sezdirilir. Olaydan çok duyguya odaklanan bu metin, sakin ama etkili bir okuma sunar. Büyük olaylar vaat etmez belki ama derin bir his bırakır.
Satın Alma OnaylıBu ürün yorum sahibi tarafından satın alınmıştır.
Kısa olmasına rağmen etkisi bende uzun süre kalan bir kitap oldu. Hikâyesi sade ama bir o kadar da derindi.
Yazarın dili oldukça akıcıydı ve okurken hiç zorlanmadım. Anlatımındaki duruluk, duygunun daha güçlü geçmesini sağlıyor.
Bu, yazardan okuduğum ilk kitaptı. Beğendiğim için merak edip diğer kitaplarını da aldım.
