Yazarın sade dilini ve gerçekçi karakterleriyle öne çıkan bu kitabı bir çok okuyucu tarafından beğenilmiş. Romanın ana teması yalnızlık, yaşlanma, aile ilişkileri ve toplumsal konular etrafında şekilleniyor. Roman, Selime Teyze ve Meltem'in bir araya gelerek bir gün geçirmesi ve birbirlerinin hayatları hakkında konuşmalarını anlatıyor. Toplumun yaşlılara karşı tutumuna da ayna tutuyor. Kitabın akıcı ve sade diliyle kolayca okunabildiği, duygu yoğunluğu sevenlerin beğeneceği vurgulanıyor. Kitabın açık uçlu bir sonu olduğu ve devamının merak edildiği belirtiliyor. Yazarın diğer kitapları gibi etkileyici ve duygu yüklü bir hikaye olduğu ifade ediliyor.
Bu değerlendirmede, Kitapkurtlarının yapmış olduğu yorumlar yapay zeka tarafından analiz edilmiş ve özetlenmiştir.
Yalnızlık- kalabalıkta yalnızlık ekseninde dertleşme içeren bir roman/ öykü diyebiliriz bu kitaba.
Meltem çocukluğundan beri yalnız kalmış, okumuş, evlenip boşanmış, şehirli, kurumsal, kalabalıklar içinde yalnız bir kadın.
Selime teyze çocukları olan ama pek görüşmeyen, erken döneminde kabalık, eşinin vefatı üzerine yalnız kalmış, kalabalıktan uzaklaşmış, nihayetinde tüm ilişkilerini koparıp köye yerleşen 70 yaşında bir kadın.
Kitabın ana teması neredeyse hiç kimseye bir şey anlatmayan, yalnızlığını ve hissettiklerini kendisinden başka kimseyle paylaşmayan iki kadının bir araya gelmesi, bir gün geçirmeleri, bir diyalog gibi değil ama içsel anlatımları ile ifadesi diyebiliriz.
Şehirleşme, aile kavramı, sevgi, sevgisizlik, yalnızlık, kimsesizlik gibi temel kavramlar etrafında, çoğu zaman duygusal, karakterlerin karşısındakini ve kendisini anlamaya çalışması ile ortaya çıkan bir içsel yolculuk bütünü. Hafif bir aile bireyleri ilişkisi eleştirisi, empati kırıntıları, duygusallık ve ağır olmayan bir dram. Çok tarzım değil ama duygu yoğunluğu sevenlerin kitabı beğeneceğini tahmin edebiliyorum.
Genel değerlendirme olarak bakarsam:
- akıcı bir dili var.
- kitap yeteri derinlik içermiyor.
- birkaç saatte bitirilebilecek al tüket tarzında bir kitap
- konu çok standart. İyi işlendiğini düşünmüyorum, biraz daha derinlikle daha üst seviyelerde bir eser ortaya çıkabilirdi. Mevcut haliyle doyuruculuktan uzak buldum.
- ne yazık ki, kitap bana yer yer fazla internet kitabı gibi – edebiyat eseri olmaktan uzak – yer yer de çocuk kitabı gibi hissettirdi.
Özetle, fazla beklentiye girmeden zaman geçirmek için okunabilir bir kitap olduğunu düşünüyorum.
Yazarın "söyleme bilmesinler" romanını okuduktan sonra bu romanını da okumaya karar verdim. Her zaman kullandığı sade dil ve betimlemeler bu romanda da yerini almış. Ayrıca roman karakterleri hayatın içinden oldukça gerçekçi. Bizden birilerini romanlarda okumak her zaman hoşuma gitmiştir. O yüzden bu romanı da keyifle okudum. Dilinin sade olması nedeniyle kitap oldukça kolay okunuyor, akıp gidiyor adeta. Bunu yazarken kitabın basit olduğunu söylediğim anlaşılmasın. Yazar olay örgüsünü gayet güzel kurmuş ve karakterlerin özellikleri onları daha gerçekçi olarak görmemizi sağlıyor. Yaşlılık, yaşlanma halinin getirdikleri, ebeveynlik, çocukluk, toplumun yaşlı insanlara bakışı gibi pek çok konu romanda işlenmiş. Ayrıca roman karakterlerinin özellikleri toplumsal tepkilere ve davranışlara ayna tutuyor adeta.
Yazarın diğer romanlarını da okumanızı tavsiye ederim. Hatta imkanınız olursa yazar tarafından açılan kelime müzesini de ziyaret ederseniz çok güzel vakit geçireceğinizi garanti edebilirim.
Keşke bu kadar daha da devamı olsaydı da okusaydım dediğim bir kitap. Şermin Yaşar öyle gerçekçi bir kitap yazmış ki.. Toplumun kanayan yaralarından biri olan yaşlıları yok saymaya, onları yalnız bırakmaya öyle güzel değinmiş ki. Selime Teyzeyi okurken üzülmeyen bu kadar da olmaz demeyen yoktur herhalde. İnsanın içine dokunan ve inanın günümüzde birçok örneğine rastlayabileceğimiz bir hikaye. Meltem'in ve Selime Teyzenin ağzından hayatlarını dinlemek oldukça gerçekçi. Yaşadıkları duyguları çok güzel bir şekilde anlatmış. Ve günümüzdeki birçok konuyu kitaba işlemiş. Çok keyifle ve beğenerek okudum. Devamında ne gelecek diye düşünülüp çabucak bitirilebilecek bir kitap. Sadece bu şekilde bitmemeli ve devamı da gelmeliydi diye düşünüyorum. Çünkü okuyucuyu merak içinde bırakıp kitabı da yarım bırakmış gibi oldu. Selime Teyzenin ve Meltem'in hayatının devamını da okumak isterdim. Yine de okuduğuma değdi diyebileceğim ve önereceğim bir kitaptı.
Kapağından ayırmaya kıyamadığım ayracı ile pamuklara sarıp sarmalamak istediğim Meltem'i Selime teyzesi ile değerini bilemediklerim ile en çok da kendimle yüzleşmek ile öylece oturup okudum, izlermişçesine okudum. Sanırım bir süre birlikte dolaşacağız onlarla, hemen geçmeyecek etkileri üzerimden. Zihnimde türlü şarkılar beliriyor yalnızlık üzerine ve özleme ve yarım kalmışlıklara dair. Zaman zaman gözyaşlarımı gizleyemedim, tebessüm edişime şaştım bazen.
El yapımı, yazım yanlışı soslu minnoş tarif defteri... Tarifleri deneme isteği uyandırıyor. Ne çok tatlı varmış meğer altı harfli... Acıyı bal eylemek kadar tatlıya da ağu katılabiliyormuş, ne yazık! Tatlılarınız bal olsun, yürekleriniz dengini bulsun, okuyunuz derim.
Yarasını birbirinden tanıyan, aynı yaraya iki karşı taraf olarak ortak olan iki insanın öyküsü. Aynı yerden kanayan yaralarını sarmaya çalışan iki yaralı yürek... Selime Teyze ve "kadersiz" Meltem...
Bir sedire oturmuş, ellerinde çay bardakları Kaz Dağları'nın eteklerinde, yeşilin, sakinliğin huzuruna sığınmışlar ve kendiliğinden dökülüvermiş sırlar...
Gittikçe azalan sabırsızlığımız, tahammülsüzlüğümüz, yaş alanlarımıza yitirdiğimiz sevgimiz saygımız, çarpıcı bir şekilde kendimizle yüzleşmeye davet ediyor satır aralarında bizleri.
Çok bizden, çok içten, hüzünlü, hayat kadar gerçek bir öykü. Öyle akıcı ki elinden bırakmak istemiyor insan... Kalemine, yüreğine sağlık Şermin Yaşar, bizden öykülerin daim, okurun bol olsun.
İnsanın yaşadıkları kadar yaşamadıkları, söyledikleri kadar anlatmadıkları da insana yük olur bazen.
Hayatın farklı zor yanlarını görmüş ve birbirlerini tanımayan iki insan olan Selime Teyze ile Meltem'in karşılaşarak karşılıklı hikâyelerini anlattıkları duygu yüklü bir kitap Şermin Yaşar'ın eğlenceli diliyle bizlerle.
Bu kadar duygu insana yük edilmeden nasıl anlatılır, tebessümle okunan kitabın sayfalarında insan yüreği nasıl sızlatılır bilmiyorum. Şermin Yaşar farkına vardırmadan çocukların ve yaşlıların dünyası ile ilgili öyle güzel dersler vermiş ki alınıp okunası, okunup hediye edilesi bir kitap olmuş.
Kalemine sağlık.
Hiç ummadığınız bir zamanda ummadığınız biriyle tanışsanız ve başlasanız birbirinize hayat hikayelerinizi anlatmaya. Bu paylaşımda birbirinizin yaralarını sardığınızı fark etseniz, aslında ne kadar çok ihtiyacınız olduğunu dinlemeye ve anlatmaya. Anlasanız ki "tesadüf" diye bir şey yoktur. Sizin onunla yollarınızın kesişmesi bir tesadüfün çok daha ötesindedir.
Selime teyze her şeyini geride bırakıp bir köyde yaşamaya başlamıştır. Çocuklarına kırgınlıkları, küslükleri, yaşadıkları onu her şeyden kaçmaya sürüklemiştir. Meltem de hayatı boyunca yalnızdır. Annesi onu bırakıp kaçmıştır. Babası da yanına almamıştır. Babaannesi ve dedesi de vefat edince yalnız kalmıştır. İşte bu iki hayat bir sohbette kesişir ve sarılan yaralar olur sohbet sonunda. O sohbet iki yürekte de saklı nice sırları çıkarır ortaya.
Ertelediklerimizi, önemsiz diye düşünülen detayların aslında basit olmadığını, bizim için değerli insanlara bir kez daha sarılmak için beklemememiz gerektiğini hatırladık.
Meltem, annesiz ve babasız büyüyen bir çocuk; yalnızlığa itilmiş, sonra onu kendi seçmiş. Selimiye Teyze ise hayatın zorluklarıyla sınanmış, sevgiyi yakalasa da kayıplar içinde sessizce yaşlanan bir kadın.
İki yalnız kadın, farklı kuşaklar… Biri kalabalık şehirde kaybolmuş, diğeri sessizliğin içinde. Yazar olayları dramatize etmiyor; hüzün sessiz ama derin. Sayfa sayısı az olsa da okuma ağır ilerliyor ve okuyucuda damakta buruk bir tat bırakıyor.
Herkesin yaraları var; bu kitap, sessizce dokunan, insanın içindeki eksiklikleri fark ettiren bir hikâye. Sevdiklerimizle, kaybettiklerimizle ve kendi yalnızlıklarımızla yüzleşmek isteyen herkes için.
Bir kitaptan çok, içimize dokunan bir sessizlik…
Şermin Yaşar, Selime Teyze ve Meltem karakteriyle yalnızlık temasını işliyor. Bu temayı işlerken yaşlıların beklentileri, yaşlıların ve çocukların bakış açılarını geniş bir perspektiften dile getiriyor. Meltem karakteriyle parçalanmış ailelerin çocuk üzerindeki etkilerini, dede ve ninelerinin bu konuda nasıl yara bandı olduklarını anlatıyor. Yazar günlük dili ustalıkla kullanıyor ve karakterlerin samimiyeti içimize işliyor. Diğer hikaye kitaplarını ve çocuk kitaplarını okuyan bir okur olarak romanda da aynı başarısını sürdürdüğüne tanıklık ediyoruz. Şermin Yaşar'ı benim için diğer yazarlardan ayıran farkı bizim sorunlarımızı bizim kültürümüze ait bir dil kullanarak (deyimler, ata sözleri, doğallık) anlatması. Şarkılarda Barış Manço bunu nasıl başarılı gerçekleştirdiyse, Şermin Yaşar'da metinlerde bunu başarıyor. Uzun yıllar hatırlanacak eserler ortaya çıkarıyor. Keyifli okumalar.
Altı Harfli Bir Tatlı’yı alırken kitabın yorumlarına bakmadan aldım. Hangi hikâyelerle, hangi karakterlerle karşılaşacağımı bilmiyordum. Ama içinden çıkamadığım bir günde, iç seslerimin arttığı, kalabalığın içinde yalnızlığımın tavan yaptığı bir dönemde elime aldım ve bir günde bitiriverdim.
Bu anlattığım duygular aslında her insanın hayatında yaşadığı buhranlardan biri.İşte asıl önemli olan da buydu;bu kitapta tam da kendi duygularımla karşılaştım.Meltem ve Selime Teyze ile birebir aynı hayatlara sahip değildim belki fakat anlatılan hayatlardan küçücük bir duygu kırıntısından bile insan nasibini alıyor.
Kendi hayatlarının hüznünde sıkışmış,ne kadar güçlü olduklarını zor da olsa aldıkları kararlarla fark eden ve şanslarının ince ipine tutunarak ilerleyen iki karakter:Meltem ve Selime Teyze. Bu iki karakterin karşılaşması, birbirlerinin hayatına olumlu bir dokunuş oluyor.
Altı harfli tatlı… Güllaç, sütlaç, künefe, keşkül… Ama asıl tat, birinin gözünde hâlâ değerli olabilmekti.
Şermin Yaşar’ın kalemini zaten sıcak ve samimi buluyorum ama Altı Harfli Bir Tatlı bende ayrı bir yer edindi. İsmi gibi hem tatlı hem de içten içe hafif bir sızı bırakan bir kitap oldu benim için.
Yazarın dili yine çok akıcı ve gündelik. Sanki bir arkadaşım karşıma oturmuş da başından geçenleri anlatıyormuş gibi hissettim. Abartı yok, yapaylık yok; tamamen doğal bir anlatım var. Ama o sadeliğin içinde öyle cümleler var ki insanın kalbine dokunuyor.
Hikâyede en sevdiğim şey, küçük detayların büyütülmeden ama etkili şekilde verilmesi oldu. Günlük hayatın içinden sahneler, aile ilişkileri, çocukluk anıları… Okurken hem gülümsedim hem de bazı yerlerde durup düşündüm. Şermin Yaşar, duyguyu bağırarak değil, fısıldayarak veriyor bence.
Tempo olarak çok hızlı değil ama zaten kitap aksiyon için okunmuyor. Daha çok hissetmek, hatırlamak ve belki kendi hayatımızdaki “altı harfli tatlı”yı düşünmek için okunuyor. Benim için sıcacık ama aynı zamanda hafif hüzünlü bir okuma deneyimi oldu.
Satın Alma OnaylıBu ürün yorum sahibi tarafından satın alınmıştır.
Mutesem güzel bir kitaptı, Şermin Yaşar beni hiçbir zaman hayal kırıklığına uğramamıştır zaten ve bu da çok sıcak ve samimu bir hikayeydi. Kitap elime hızlı ulaştı, tavsiye ederim.
Satın Alma OnaylıBu ürün yorum sahibi tarafından satın alınmıştır.
Ya sen ne güzel ne samimi bir kitaptın öyle .. Hikaye sonunda huzurla dolduğumu fark ettim. “ Herkes dertte değil herkes derste. Herkes derdiyle dersini alıyor” demişti Fırat. Selime teyze, Meltem.. Görüyoruz ki hiçbir karşılaşma tesadüf değil. Neyse yazmayalım okuyun en iyisi ..
Satın Alma OnaylıBu ürün yorum sahibi tarafından satın alınmıştır.
Okumayı henüz bitirmişken sıcağı sıcağına yorum yazmak istedim. Şermin Yaşar'ın anlatımı çok akıcı, okuması kolay, dili sade. Kitabın devamının Selime Teyze'nin çocuklarının ağzından yazılmasını isterdim. Hikayeyi bir de madalyonun öbür yüzünden dinlemek için.
