farklı bir anlatım ama kendi ifadesinde olduğu gibi ''bir aşk romanı yazman istedim ve faklı olmasını istedim'' kesinlikle farklı bi yapıda ilerliyor bazen karakterin obsesifliği sizi bunaltsada sonunda gerçek olmadığını düşündüğünüz şeyler vay be gerçekten varmış dedirtiyor ve güzel bitiyo sabırla okumanızı tavsiye ederim.
Kitap ilk başlarda çok sarıyor. Çok akıcı bir dille yazılmış ama yarısından sonra sürekli aynı şeyler sıkıyor biraz. Sıkıldığım yerde bırakıp başka bir kitap (Aşk) okudum, sonra hiçbir şeyi yarım bırakmayı sevmediğim için tamamladım. Sonlara doğru tekrar sarıyor insanı ve hiç ummadığım bir şekilde bitti. Biraz fazla uzun ama yine de okunmaya değer diyorum.
Masumiyet Müzesi okuduğum en ilginç aşk konulu bir eser... Aşk ta ve sadakatteki sabır celbedici... O nasıl bir sabır nasıl bir bekleyiş, sevilen bir başkasınınken bile sabırla ve çaresizce bekleyiş.. Orahan Pamuk'un ilk kez okuduğum kitabı.. Başarılı bir anlatış ayrıntılar dikkat çekici....
orhan pamuğun en güzel romanı diyebilirim.karekterleri öyle bir güzellikle anlatmış,olayı o kadar masalsı bir tadda anlatmıştırki roman karakteri kemalin üzülmesiyle bizi de üzen ,sevinmesiyle bizide sevindiren ,füsunun sigara yakmasıyla bizede sigara yaktıran çok güçlü bir eserdir.herkesin kesinlikle okuması gereken bir kitaptır.
Herkes bilsin çok mutlu bir hayat yaşadım!' Sanırım en çok bu sözcükler derinden etkiledi beni. Kendime dair, hayata dair bir şeyler bulduğum sürece, elimden düşürmeyeceğim, tekrar tekrar okuyup ezberleyeceğim bir kitap...
Ben 23 yaşındayım ve romanın geçtiği dönem hakkında genel bilgilere sahiptim. Evet bu kitap bir adamın bir kadına takıntılı denecek derecede aşkını anlatıyor. Ancak ben o kısımları sanki sırf okuruna o dönemi anlatabilmek için bir aracı olarak kullandığını düşünüyorum. İlginç detaylar var kitapta, 70'lerin sonları 80'lerin başlarıyla ilgili hem toplumun yüksek kesimi hemde alt kesimiyle ilgili dönemin karakterlerini, ilişkilerini hatta kullanılan eşyalarını çok güzel anlatmış. Özelliklede sinemayla ilgili birçok bilgi edinebileceğiniz bir eser. Konudan çok dönemi anlamaya, tanımaya çalışırsanız eminim seversiniz.
Tıpkı bir yeşilçamın aşk hikayesini çok çok başarılı anlatmış. Ayrıntılar o kadar zengin ve muhteşem ki! her sayfada masumiyet müzesini aklınıza işliyorsunuz. Eski zaman İstanbul'u, insanları, detayları, aşkları.. Sıradan bir aşk romanı olarak bakılmamalı buna. Orhan Pamuk'un her romanında olan detaylardan bu kitapta çok daha farklı bir zevk alıyorsunuz.
Aşk romanları okumayı sevmem ama bu "hüzünlü" aşk romanı beni esir etti. Kah kendimi içerisinde buldum kah kendi hikayemi sayfalarda okudum. O kadar uzun ve o kadar kısa ki. Ve o kadar yalın ki. Orhan Pamuk tasvirleriyle süslenmiş, klasik bir Türk hikayesi. " Zengin oğlan fakir kız." Eminim bu türde çok film izlediniz yada kitap okudunuz ama bu ne çok değişik nede çok ilginç. Sadece çok güzel.
Satın Alma OnaylıBu ürün yorum sahibi tarafından satın alınmıştır.
orhan pamukun çoğunlukla 1975-1985 yılları arasında geçen ama 2005’e kadar da süregelmiş son romanı.konu edindiği dönem son derece güzel anlatmış,insanda nostalji hissi uyandırıyor. okudugum en guzel kitap değil muhtemelen her okuyan kendini fusun'la/kemal'le özdeşleştirmektedir. galiba kitabin basarisi yasak ask romani olmasindan kaynaklaniyor biraz da... daha önce hiç orhan pamuk okumadığım için yazarı tanımak amacıyla aldığım 5 günde bitirdiğim son gün 250 sayfa okuduğum çok çok degisik bir romandır. değişik burada hafif bir sıfat olarak kalmış olabilir ama benim anlatmaya çalıştığım hakikaten değişik olduğudur. yazarın eski kitaplarını ve tarzını bilmeme rağmen öncelikle cümleleri ağırlaştırmadan mükemmel anlaşılabilirlikte ve sade anlatımındaki tasvir gücü cidden başarılı. sahneler, dekorlar ve kişilerin bakışları bile gözünüzün önünde canlanabiliyor. abartılı anlatmam gerekirse öyleki nerdeyse evin içindeki kokuyu bile duyabilirsiniz. kişiler, karakterleri ve psikolojik durumları üzerinde ciddi bir çalışma var. ya da hakikaten çok iyi bir analizle çevresindeki benzer karakterlerden alınmış. çünkü karakterlerin olaylar karsısındaki tepkilerinden ve alışkanlıklarından kahramanları tanışıyormuşuz hissi yayılıyor. en görülmek istenmeyen takık ve bağlanmış yanları anlatırken bile rahatsızlık duymuyorsunuz. aslında bu hoşunuza giden bir rahatsızlık. cidden farklı, güzel ve dediğim gibi değişik bir kitap. Orhan Pamuk’un hiçbir romanını okumamama, siyasi görüşleri hakkında hiçbirşey bilmememe ve Nobel aldığında benim bile garipsememe rağmen, nötr biri olarak diyebilirim ki çok kısa bir zaman içerisinde az çalışılarak yazdığı, sanatı depresyon ve kötüleme sanatı sanan, eleştirmekten ufukları daralmış başka şey göremeyen bir çok yeni donem yazarla mukayese edilemeyecek başarıda kendisi. de, ki eklerini halen karıştıran bir toplumun üyesi olarak ne derece önemli ama... tebrikler Orhan bey,
kitabımı alıp okuduktan sonra arkadaşlardan genel olarak kitabın ağır ilerlediği için sıkıcı olduğu yorumlarını aldım. hatta yabancı gazetelerin birinde de böyle bir yorum okumuştum. ama hiçbirisine katılmıyorum. bence bütün sır kitabın ağır ilerlediği bölümlerde. aslında ağır ilerliyor demek haksızlık olur zira kullandığı bilinçakışı tekniğiyle oluşturduğu mental aksiyonlar kesinlikle atlamadan okunmalı.kemal ile füsunun aşkı, daha doğrusu kemalin füsuna olan saplantılı aşkı orhan pamukun kullandığı olağanüstü dille olağanüstü bir hal almış. beni en çok etkileyen bölüm kemalin füsunun sigarasını söndürme şekillerini anlattığı bölüm idi. zira gözlem gücü müthiş. ayrıca tabi güzelim istanbulu da çok iyi anlatıyor orhan pamuk.okunmalı hem de hiç gecikmeden.
evet füsün füsun füsun diyor,,,türk filimlerinde de aynısı oluyor ama ağlayarak sonunu bile bile izlemiyor muyuz?Orhan Pamuğun nobel alması çok tartışıldı, ama kitaptaki kurgu ve cümlelerin sonu gelmeden bu kadar düzgün olması benim bu ödülü boş yere almadığına inandırmaya yetti.adeta bir türk filmi izledim ama kitap olmasına rağmen filmlerden daha çok o dönemi yaşadım.bu da 2.şaşkınlığım...
Orhan Pamuk'un kendine has hoş bir üslubu var ancak bence bu kitabı diğerleri kadar ilginç değil ve kültürümüzü yansıtmıyor ne kadar eleştirel bir üslupla yazılmış bile olsa.
daha önce hiç orhan pamuk kitabı okumamıştım almayıda düşünmemiştim ama nobel ödüllü yazarımız olarak okumam gerektiğini biliyordum..iş yerimde elime geçti okudum çok sevdim mi hayır sıkıcı denilebilirdi o kemalin füsunu bekleyişi..ama füsununyaşadiği evi merhamet apartmanındaki daireyi teşvikiye camine baktıkları balkonu bakışlarını hepsini hiç zorlanmadan gözümün önüne getirdim.. hepsini çok iyi tasvir etmişti.Müze oradaki eşyalar hepsi gözümün önünde sanki görmüşüm gibi..Ama yinede bu aşk hikayesi bu kadar ayrıntıya boğmaya gerek varmıydı bilmiyorum..birazda füsun'u duysaydım kitapta Füsun'un düşündükleri , taşadıkları, hissttikleri biraz anlatılsaydı dahada severdim sanırdım..Füsun heryerde herkesin aklında yada kalbindeydi AMA Füsun yoktu..
bu roman kesinlikle iyi bir romandır. benim adım kırmızı ve kar seviyesine erişemesede kalburüstü bir romandır.. bir tek bu romanı okuyan ve nobelli bir yazar nasıl böyle bir roman yazar,sıkıldım diyenler ülkesinin nobelli yazarını eleştireceklerine,nobelli yazarlarının 8 romanının sadece son çıkmış olanını okudukları için kendilerini de bir eleştirsinler.
Masumiyet müzesi okuduğum ilk Orhan Pamuk kitabı...Kitabı sırf merakımdan 1.5 günde bitirdim. Gerçekten çok yavaş ilerliyor fakat ben sıkıcı olduğunu düşünmedim... Bu kitap bende eski bir türk filmi tadı bıraktı,sonu buruk bir film tadı... Hikayenin gerçek olması da beni etkileyen sebeplerden birisi... Tavsiye edebileceğim kitaplardan...
