Simdiki genclerin pek cogunun bu kitabi okurken cok zorlanacagini düsünüyorum. Bunu da, kitabin kalin olmasinin yani sira icindeki karakterlerin de günümüz genclerine cok yakin gelmeyecegini düsündügüm icin söylüyorum. Ama 25-30’lu yaslardakilerin, tam da tutunmakta zorluk cektiklerini düsündükleri zamanlarda, icinde kendilerinden birseyler bulabilecekleri ve o nedenle de severek okuyacaklari bir kitap.
"Hep birlikte tutunamamayı ne kadar isterdim. Herkes ayrı bir dalda kaldı. Tek başına bir tadı olmuyor başarısızlığın."
"İnsanlara, ancak benim yanımda oldukları zaman güveniyordum. Benden ayrılınca beni yargılamaya başlayacaklarını ve tekrar bana döndüklerinde, artık eski sevgilerinin tükenmiş olacağını düşünerek korkuyordum. İnsanlara çok önem veriyordum aslında. Benim için ne düşünecekler diye içim titriyordu. Yatağa yatınca, o gün yapmış olduğum aptallıkların utancı içinde kıvranırken, bütün bu kusurlarımı onların da görmüş olduğunu ve onların da yatağa yattıkları zaman, benim gibi, olayları gözden geçirince benim saçmalamış olduğumu birden göreceklerini ve benden nefret edeceklerini, daha kötüsü, artık bana aldırmayacaklarını düşünüyordum."
Kitap, Turgut Özben’in arkadaşı Selim Işık’ın intihar nedenini araştırırken bu sayede kendi hayatını sorgulamasını, zamanla “Selimleşme”sini konu edinir. Tutunamayanlar, Turgut’un TUTUNAMAYAN arkadaşı ile kendi benliğine dönüşünün ve tutunmaya şalışmasının hikayesidir. Ve Tutunamayanlar romanı, Turgut’un hayatını alışkanlıkların ve sıradanlıkların doldurduğunu fark edişidir. Ayrıca oğuz Atay'ın yaklaşık 68 sayfa boyunca hiçbi noktalama işareti kullanmaması çok ilginç. Sıkıldığım yerler olsa da bu postmodern eseri hep merak etmişimdir ve iyi ki de okumuşum.
bu kitap hakında çok şeyler yazmak isterim ancak çok şeye gerek yok kısaca iddaa ediyourm dünya ve türkiye edebiyatında bir dönüm noktası. roman tarihi ikiye ayrılır T.Ö ve T.S romanın milat noktası.ARTIK HİÇ BİR ŞEY ESKİSİ GİBİ OLMAYACAK.
eğer siz bir yerlere tutunabildiyseniz okumayın kitabı sıkılır, anlamazsınız yok siz de tutunamayanlardansanız kendinizi çok sıkmadan bırakın yazara gezdirsin sizi, belkide bir istasyonda bulacaksınız kendinizi gidilecek yeri bilmeksizin...
"Kelime ve yalnızlık hayatın tadı tuzu, kucaklamak isterdi ölümü ve sonsuzu..." Kitaptaki ruh halini mutlaka gerçek hayatta da yaşamak gerekir, ama sonra geride bırakıp terketmek şartıyla...Marazi bir duyarlılık insanı yozlaştırır çünkü.
Kitabı okurken çok sıkıldım. Kitap çok uzun cümlelerden oluşuyor. Adeta noktalama işaretleri kullanılmamış gibi. Bu yüzden konunun anlaşılması çok zor. sabırlıysanız okuyun<br /><br />
tutunamayanlara basmakalıp gar edebiyatçıları tarafından keskin eleştirilerle hücum edildi fakat tüm bunlar romancılıkta yeni bir çığır açılmasını engelleyemedi.724 sayfa boyunca onun dünyasına misafir olacaksınız ama hep kendinizle muhatap olacaksınız..eğer sıradaki okuyacağınız kitap tutunamayanlar ise size "iyi okumalar" değil "iyi yolculuklar" diyebilirim ancak
seli seli günseli... canım selim... selimlik... bat dünya bat.
içimde bir şeylerin titrediğini hisdiyorum. bir adam, üstelik bir mühendis, altı üstü bir inşaat mühendisi, ne anlar edebiyattan?
böylesi yoğun ve kalbimi titreten, hüzün yüklü bir heyecanı bir mühendis mi kattı benim hayatıma?
kendimden bir şeyler bulmadım ama başka hangi roman bu duyguyu verebilirdi ?
okuyunca bi parça bunalıma giriyorsunuz, hala onun hüznünü taşıyorum kalbimde. ama, ama değer. selim ışık, turgutcuğum. günseli. ve olric. sizi sevdim ben. bir yerlerde bir selim ışık kalıntısı görebileceğime inanıyorum yine de.
bir edebiyat şaheseri bu. bir klasik. mutsuz olduğunuz bir dönemde okumanızı tavsiye etmem. mutluyken de o heyecanı yakalayamazsınız. zaten selim ışık da yaşamakla yaşamamak arasında karar verememişti. bunu tartışırken ömrü bitti.
bu kitap bana daha önce bilmediğim bir duyguyu verdi. ismi olmayan, garip bir duygu bu hissettiğim.
Tutunamayanlar okunulup bir kenara atılacak, zar zor hatırlanacak romanlardan değil. Türk edebiyatında bu romanı aşmak bence çok zor. İyi ki yazar değilim; böyle bir eseri nasıl aşabilirdim ki?
olağanüstü bi kitaptır.700 sayfa olması gözünüzü korkutmasın....tutunamayanları bitirdikten sonra gündelik hayatına hemen dönebilen bi insan yok gibidir.mutlaka etkisi altına alır...
Satın Alma OnaylıBu ürün yorum sahibi tarafından satın alınmıştır.
içerikten çok sözetmek istemiyorum,ama bu kahramanları tanıdıktan sonra unutamayacaksınız.Günseli'ye aşıkolacaksınız belki,belki selim'e.Ve turgut,bana göre kitabın ana karakteri selim değil de o belki... başta biraz yadırgayacaksınız belki,ama sonra anlayacaksınız onu.Belki de biri canınızı sıktığında dönüp sessizce "gidelim olric" diyeceksiniz artık:)
Garip bir şekilde kutsanmıştır bu kitap. Sorun kutsanmayacak bir ktap oluşunda değil. Zira açıp açıp tekrar okunasıdır evet. Fakat, aslında sıkıla sıkıla okudukları her hareketlerinden belli olan bazı insanların, kitaptan pasajlar ezberleyerek bunları bize dayatma çabası gariptir. Sayfalarca bitmeyen cümlelerdeki, yılgınlığı, yılgınlığa rağmen inatla bitmeyen azmi görememiştir bir çok okuru. Ve bir çok okuru yalnızca Selim' in umursamazlığını ve mithiş intiharını alıp koyar hayatına. Tutunmamak için elinden geleni yapar. Oğuz Atay' da bunu bilir. Ve der ki; "ben, selim romanları okuya okuya selimleşen bir don kişot'um" ... Bir çoğumuzun Don Kişot'tan aşğı kalır yanı yok. Eğer gençliğinizde bir hata yapmış ve anlamadan okumuşsanız bu kitabı, kalkın, dirilin ve tekrar okuyun...
İlk okuduğumda çok zevk aldığım ama ikinci okuyuşumda sıkıldığım bir kitap.Oysaki uzun bir zaman sonra okumuştum.Depresif bir roman belki de o yüzden...
korkunç bir mizahın ustasıdır Oğuz Atay.<br />herkese tavsiye edecek değilim;ama kitabını bulur okuyucusu (onlar bilir kendini)<br />okumamışlarsa eğer şu güne kadar, büyük boşluk hayatlarında.
şimdi nerdeyse bütün yorumlar müsbet ne desem göze görünmez diye bende muhalif yazacam tamam kitap orginal türk edebiyatında bi ilk ama sonu gelmeyen uzatmalar içinde heycana yer vermeyen konusu sanki kapalı havaların atmosferi okumayı işkence haline getiriyor.iki kere başladım birincide 300 sayfa kadar okudum dayanamadım bıraktım ikinciye başladım bu kez kafaya koydum bitirecem..........
