Veba Hakkındaki Yorumlar

Veba'nın ,Albert Camus'un diğer kitaplarından farkı; olayı tarafsız anlatmak için, yazar sanki işin içinde değilmiş, yaşananları tarafsız anlatıyormuş izlenimi vermek adına koyduğu bir gözlemci ağzıyla yazılıyor olmasıydı.Oysa ben Albert Camus'u derinden gelen bir iç sesiyle, kendiyle ve toplumla hesaplaşmasını okumayı seviyor ve dahihane ve kusursuz buluyorum.Bunu o kadar içten ve samimiyetle yapıyor ki bütün felsefeciler sınıfta kalıyordu yanında.Kitabı okurken kahramanın kim olduğunu ve onun anlattığını elbette anlıyorsunuz ama o zamanda kahraman çok duyarsız ve katı biriymiş gibi görünüyor ve yaşananlar sanki gölge de bırakılıyor gibi soğuk bir hava yaratılıyor.

Ama tüm bunları bir kenara bıraktığınızda kitap gerçekten sizi sarsıyor ve derinden etkiliyor.

Kitabın sonlarına doğru ana karakterlerden biri olan rahibin bir vaazı vardır; ateist doktor (ki kitap doktorun -dolayısyla Camus da onun üzerinden - yazılmış) bu vaaz üzeri nden ‘niye?’ diye soruyor. “Niçin küçücük çocuklar acı içinde ölüyorlar? Bunun neresi adil?” Karanlık aydınlığının üzerine çekilmiş bir perde mi yoksa aydınlık karanlığın üzerine yerleşmiş bir perde mi? Peki çocuğu veren kim? Diye sormak geliyor insanın içinden ya da sağlığımız yerindeyken sırf hastalık hali mi bizi boşluğa ya da şüpheye düşürüyor? Kitabın sonunda veba ortadan kalkarken meyhaneler de kiliseler de yine dolmaya başlıyor. Demekki boşluk insanın kendisinden kaynaklanıyor. Keşke Camus da biraz bu tasavvufla ilgilinseydi de Yaratılışın, adem (yokluk) aynalarındaki tezahürlerindeki cevapları bulabilseydi ki kendisi Cezayir asıllı malum çok da zor değildi.Kişisel olarak Camus’un Yabancı adlı romanında bu manevi boşluk havası daha iyi resmedilmiş, çok daha başarılı sanırım...

veba kitabı açıkça söylemem gerekirse pek hoşuma gitmedi. akıcı değil, kahramanlar belli belirsiz ve sönük. şehri yakıp yıkan bir hastalığı daha dramatik anlatabilirdi. öldü derken yazar onun ardındaki acıları, pişmanlıkları, hüzünleri yani insani ne kadar duygu varsa hepsini ıskalıyor. sıradan bir hadise gibi sunuyor ölümü. yabncıya göre daha sönük bir kitap açıkcası. sadece yazarın doktor olmamasına rağmen vakalrı doktor gibi anlatabilmesini sevdim, bu karara nasıl vardın diye soracak olanlara cevabım hazır:doktorumda ondan. hulasa tavsiye etmiyorum, albert camusu okuyacaklar yabancı kitabını okusunlar

haytı tüm iniş ve çıkışlarıyla uç noktalardaki gel gitlerle değerlendiriyor yazar, elimzede olanları bir anda kaybolam ihtimali gerçekle düş bir arada.

bu kitabı okurken Vebayı sözlük anlamının dışında düşünmekte fayda var ki yazarın en çok beğendiğim özelliği de bu: anlatmak istediği kavramları başka kelimelerle sembolize etmesi.

Şans, ömre eklenen her gün,

Ömür, vebadan kaçma süresi,

Veba ise kaderdi.

beğendiğim bazı bölümler:
Herkesin hayatı en önemli, ölmesi gereken bir başka kişiydi.
Dürüstlük nedir diye sorulan soruya 'işimi yapmaktır' demesidir
“Beraber geçirilen zamanları iyi kullanmakta gösterdikleri ihmale acınıyolar, seven bir insan için sevilen bir varlığın sahip olduğu zamanı iyi kullanmanın her türlü mutluluğun baş sebebi olduğunu bilmedikleri için ve bunun farkına varabilmekte gösterdikleri acemilik yüzünden kendilerini suçluyorlardı.”

Dünyada yaşayan bir vebalı olarak konuşmak gerekirse vebamızı etrafımıza bulaştırarak herkesin vebalı olmasına sebep oluyoruz. Bu veba mikrobu günümüzde internet, televizyon vs. araçlarla insanlara bulaştırlıyor. Dünyayı karantina altına almak gerekiyor. Asıl vebalı olmayan çok az sayıdaki insan ne olacak?

Veba, gerçekten insanın varoluşunu, kaderin karşısındaki dik duruşunu, saçmalığı anlatan ve yazarın fikrine katılmasam da tanrısızlığı bilinçlere kazıyan bir eser. Ölümün eşitleyici bir ilke oluşunu çok hoş anlatmış. Bizler vebalıyız ama bunun farkında değiliz; Oranlılar ise vabanın farkındaydı ve saçma da olsa bazı kurtuluş yolları denedi. Bizse mahkumuz ve ölümümüzü bekliyoruz?

tiksintiden memnuniyet duyarak okuyacaksınız. tıpkı hayat gibi, yaşamaktan nefret etsek de yaşarız.

Veba salgınına karşı Dr.Rieux ve arkadaşlarının gayretli mücadelesi anlatılıyor. Veba aslında sadece bir hastalık değil aynı zamanda kötülüğün simgesidir ve yazar kötülüğe karşı kaderci olunmaması, savaşılması gerektiğini vurguluyor. Tavsiye ederim.

Her zaman Herşeyde bir umut vardır. Mutluluk ve keder bir birinin bu kadar yakınken en kötüsünü seçmelimiyiz. Önemli olan farkındalık ... ' Fakat Camus intihardan yana değildir, yaşamın anlamsızlığının yok edilemeyeceğinin bilincindedir fakat bununla savaşmaktan kaçınmaz.'

Anlatım zaman zaman fazla donuk olsa da, kitapta öyle sözler var ki; yazar vebadan çok hayatın sıradanlığından bahsediyor sanki. Tanrıdan da bahsediyor yazar, ölümden de, hayattan da. Kitaptaki bu tarz düşünceleri çıkarıp okumak daha güzel olabilirdi kitabın tümünü okumaktansa.

herkesin okuması gerektiğini düşündüğüm özel bir kitap...

Camu'nun bu kitabı en ünlü olanı zannedersem. Kitapta veba salgını nedeniyle karantina altında alınmış bir şehri ve şehirin insanlarını-davranışlarını anlatıyor. Modern uygarlığı 'VEBA' olarak simgeselleştirmiş. Zaten bu durumu yazarın diğer romanı olan 'yabancı'da da görebiliyoruz. Vebalı, postmodern uygarlıkta yaşadığımıza göre (bunu görebilenler açısından diyorum) okunması gereken bir kitap, tavsiye ediyorum.

Her ne kadar anlatım olarak boğucu bir kitap olsa da bir dönemler dünyanın korkulu rüyası olan vebayı gerçekçi bir şekilde okumak için çok başarılı bir eser...Kitabın baskısında,yazımında...vs. herhangi bir eksiklik göremedim bu açıdan da beklentileri karşılayacak bir kitap...

İnsanlığın en büyük düşmanının- bence aslında asla kaçamayacağı- umutsuzluk olmadığını, umutsuzluğa alışmak olduğunu anlatıyor bize A.Camus Veba'da..
Kahraman(lar)ını (Rieux ve arkadaşları) insancıl kaygılarla donatıyor ve şehri saran felaket karşısında sonucu kestirilemeyecek bir savaşın her şeye rağmen
sürdürülmesini okuyoruz romanda.. Oran kentinin ve insanlarının 'Veba' ile birlikte ilk önce kayıtsızlığa, umutsuzluğa ve ölümlere yavaş yavaş alışması, ardından
'Veba' nın etkilerinin azalması ile gelen umut ışığı.. Aslında yazar için 'Veba' kötülüğün simgesidir ve etkisi geçse de bir yerlerde saklanmaktadır, o zaman
yazara göre savaş ve mücadele de hiçbir zaman bitmeyecektir ya da bitmemelidir..

Romanı okurken akla şu sorular geliyor:

*'Felaketin yazgıya dönüşme' sürecinde bir insan gerçekten de başkalarını düşünebilir mi?
*Kötülük her zaman var olacağına göre umutsuzluk ve korku insanı eni sonu kendine hapseder mi?
*Tüm acılara, kötülüklere ve olabilecek felaketlere rağmen savaşta var olabilmek gerekmez mi?
*Kadere karşı durmak, hayatın anlamsızlığını anladıktan sonra daha mı kolay olur acaba?
*Ölmek mi yoksa öleceğini bilmek mi daha zordur?
*Ve konu ölüm de olsa insanın kendini bu karmaşada yalnız hissetmemesi (toplu ölüm) içindeki korkuyu az da olsa azaltır mı?
*Acıya, ölüme, umutsuzluğa alışmak insani duyguları tüketebilir mi?
*Ve herşeye rağmen insan umudunu ve insancıl özelliklerini daimi olarak devam ettirebilir mi?

Veba Camus'nün en önemli edebi eserlerinden biridir. "Sisifos Söyleni" ve "Başkaldıran İnsan"da ortaya koyduğu düşüncelerini bu eserde karakterler aracılığıyla simgeleştirir.
Romandaki veba, Dünya üzerindeki kötülüğün simgesidir. Kitabın ana konusu da bu kötülük karşısında kahramanların yaşadıkları olaylar ve içinde bulundukları durumlardır.
Camus'nün kapalı bir evren kurmaya çalıştığı romanı okurken açıkça anlaşılır. Bu durum Camus'nün roman hakkındaki fikirleriyle de örtüşmektedir. O'na göre roman, yeni bir evren kurma ve yeni bir yaratmadır.

Daha ziyade Camus felsefesiyle yoğrulmuş bir kitap. Kafanız doluyken içine girmeniz zor. Hoş odaklansanız da bazı yerlerde çeviri kaynaklı da olabilir, kopmamak elde değil. Yine de tabiki Camus yazdığı için okunur. Ama ben akıcı birşey okumak istiyorum derseniz bunun yerine yabancıyı okuyun.

Veba yerine korona demek tuhaf kaçmaz kitapta ruhsal tahliller iyi fakat akıcılık yok, hep bir şeyler olacak beklentisi ama kitabın tekdüze ilerlemesi kitabı 2 haftada bitirmeme mal oldu. Tahlillerin iyi olmasıdan başka bu kitabı bu kadar meşhur kılan ne merak içindeyim…

İnsan psikolojisini, salgının etkilerini derinlemesine inceleyen kitap, açıkçası bana biraz zor ve bunaltıcı geldi. Belki yaşadığımız sürecin etkisindendir...

Veba salgınında çaresizliğin dramı tipik Camus dili ile anlatılmış. ben çok beğendim, öneririm...

Yabancının aksine en sevdiğim Albert Camus kitabı çok fazla altını çizdiğim yerler oldu. O zamanın içinde bulunduğu çaresizliği betimlemeleriyle hüzünlü bir şekilde anlatmış, mutlaka okuyun

Ben daha öncesinde okumuştum ama pandemide hep aklıma geldi bu kitap okumak gerek

günümüze uygun çok güzel anlatılmış

Albert Camus tan bahsediyoruz...Okumamak için neden yok

Yıllar önce okumuştum ama pandemiyle birlikte tekrar okudum. Salgına dair betimlemeler başarılıydı.

Gerek olayın akıcılığı gerekse yazarın aralara serpiştirdiği çözümlemelerle tek solukta bitirmek isteyeceğiniz türden bir kitap. Okumayı düşünen herkesin pandemi bitmeden okumasını öneririm..

Çevirisi için olumsuz düşüncelerim var. Çok eski bir baskıdan Oktay Akbal'ın çevirisi ile okumaya devam ediyorum şu anda. Eser bu haliyle akıyor.

Şu an yaşadığımız pandemiyi anlatıyor. Bugünlerde okunmalı

Albert Camus değeri yadsınamaz bur yazar zaten. Veba'yı okurken adeta o şehirde kendinizi hissediyorsunuz. Kitabın karakterleri ile çok iyi empati yapabiliyorsunuz. Dili ve kitabın akıcılığı benim hoşuma gitti. Okumanızı tavsiye ederim.

Akıcı güzel bir kitap. Pandemi sürecinde, içerisinde bulunduğumuz durumu daha iyi anlamamızı sağlıyor. Her kitaplıkta olmayı kesinlikle hak ediyor.

Albert Camusun Yabancı'dan sonra okuduğum ikinci romanı olan Veba, psikolojik durum analizlerinin çok fazla olduğu, açıkca demek gerekirse bir solukta bitecek bir eser değil. Başta belirteyim, bu kitaba rahat okunacak diye başlayanlar hiç okumasın. Dili ağır geldi bana. Çevirisinden dolayı mı, okuması ağır oldu? Can yayınlarından okuduğum kitabın çevirisi biraz zorluyor gibi geldi bana ama bütünü itabariyle inanın o zorlanmaya değececek güzel bir roman...

Albert Camus un güzel bir kitabı daha, tavsiye ederim.

Albertin bütün kitapları tereddütsüz okunmalı...

koronadan dolayı karantinadayken okumaya başlamıştım. eziyet gibi gelmişti. yarım bırakmıştım. kitapla ilgili problem yok gayet güzel yazılmış olaylar, çeviriside gayet iyi ama yanlış zamanda okumuşum.. mutlaka 2. kez okuyacağım.

Tam bir başyapıt...Bugünlerde okunması durumunda kitap daha bir anlam kazanıyor...

Şu süreçte okunabilecek kaliteli kitaplardan.

çevirisi çok büyük hayal kırıklığı. beğenmedim

harika bir kitap. Heleki bu korona sürecinde psikolojimize rehber olacak nitelikte.

Korona günlerinde okumak daha da anlamlandırdı. Şiddetle tavsiye ederim.

Albert Camus'un en beğendiğim eseri.Okunması gerek.Çok beğendim.

korona günlerinde okuma şansına eriştiğim için mutluyum, camus gerçekten harika

Korona sokağa çıkma yasağı günlerinde okuduğum için sanırım kitap bana sıkıcı geldi. Çok uzun cümleler ile aynı şeyler tekrar tekrar anlatılıyor.

harika bir camus kitabı. şu yaşadığımız günleri özetliyor sanki.
hayatında veba salgınını hiç görmemiş biri olarak duyguyu ve ortamı çok iyi aktarmış.
aslında kitapta veba olarak anlatılan şey fransanın cezayiri sömürü altına alması.
bu durumu bile veba hastalığı ile ilişkilendirmek başlı başına bir zeka ürünü.
kesinlikle tavsiye ederim.

Salgından önce okumuş ve doktorun özverisinden çok etkilenmiştim şu günlerde okumak çok daha anlamlı.

Veba... geçmişten günümüze tutulan bir kandil gibi. Zamanın da etkisiyle hissiyat denen ekşimsi duygunun olağandışı bir dışavurumu. Hele ki şu zamanlarda...

karantina günlerinde okunması gerektiği söylendi ilk fırsatta alıp okuyacağım

Camus dehasını açık şekilde gösteren bir kitap. Zira kaleminin kuvvetli olmasının yanı sıra; Camus'un çok iyi bir gözlemci oluşu, birey ve toplum psikolojilerini çok iyi analiz edebilmesi ve müthiş bir empati yeteneğine sahip olması hususları bu kitap sayesinde net olarak gözlenebilir. Okur, kitabı okudukça iyiden iyiye kendisini de karantina uygulamasının içerisindeymiş gibi hissediyor. Öte yandan kitabın çevirisiyle alakalı olumsuz eleştirim var ki; çeviri bence başarısız. Bundan ötürü kolay okunan bir kitap değil.

Körlük kitabından sonra okuduğum 2. Salgın hastalık konulu kitab oldu veba bir fare ölüsüyle başlıyor kitap çok karamsar bir kitap beklerken mücadele dolu bir kitap buluyorsun cehaletlede baş etmeye çalişan bir doktor buluyorsunuz güzel bir kitap kesinlikle okunması gereken kitaplardan biri tavsiye ederim

Veba,yavaş yavaş ve ince ince ilmik ilmik öre öre okuma süreci yaşattı bana. Albert Camus nun ilk kitabını okudum ve bitti. İçsel değerlendirmelerin bolca olduğu ve insanın ruhsal derinliklerinin labirentlerindeki dolanımının keskin mi keskin anlatılışına şahit oldum. Bazı yerleri bir kaç defa okudum ve özümsedim. Zaten şu yaşadığımız günleri anlamak ve bir nebze olsun yaşadığımız dönemi kitaplar aracılığıyla da olsa bir dev in kaleminden okumak büyük bir deneyim oldu. Ve kitaptan çokça alınan alıntılardan bir tanesi ile bitirmek istiyorum: “Dünyada hiçbir şey insanın sevdiğinden vazgeçmesine değmez” Lütfen bizler de sevdiklerimizden vazgeçmeyelim ve #evdekal alalım. Keyifli okumalar.

Ah be ne guzel bir kitap bu boyle

hayatımın kitabı lisesonda okumuştum .bitmesin diye 1 ayda sindire sindire okudum hekim adayı olduğum için ve şuanlarda PANDEMİ söz konusuyken tekrar okumak ve doktorla şehre gelen yabancının dostluğuna göz yaşları içinde okuyabilirim