Siyah Kan Hakkındaki Yorumlar

jean christophe grange'ın tüm kitaplarını okumuş bir hayranı olarak bu kitaba da hakkını vermek düşer bana.bu nasıl bir hayalgücüdür böyle...bu serüvendeki cinayetler herzamanki gibi fazlasıyla özgün, yaratıcı,şaşırtıcı,korkutucu...bence yazar yazdığı her yeni kitapla, daha büyük adımlar atıyor kendi alanında. kitap bitince yine diğer kitaplarda olduğu gibi, yalnız hissettim kendimi. sanki daha devam etmeliymiş gibi. bu arada umarım siyah kan'ın filmini çekmezler; çünkü diğer sinemaya uyarlanan eserler gerilimden çıkıp aksiyon halini almış durumdalar. jean christophe grange'i "okuyun" diyorum ben. türünün en iyilerinden, en zekilerinden...

bir kitapta benim en çok hoşuma giden, kitabın sonuna kadar katilin kim olduğunun anlaşılmaması ve en sonundada hiç ummadığın birinin katil çıkması... bu kitapta daha en başından katil belli,, ama yazar öyle güzel işlemişki, okurken hiç sıkılmıyorsunuz, ve sonu beni çok şaşırttı.. kesinlikle bu kitabı okuyun derim..

Grange’nin bu eserini daha önce okuduklarıma göre kıyaslayacak olursam, en fazla kan bu kitabında akıyor diyebilirim. Özellikle katil Reverdi’yi karakterine uygun özelliklerle betimlemiş. Kitabın sonlarına doğru oluşan kovalamaca da, Reverdi’nin bir türlü ölmek bilmez sahnelerini sorgulamıyorsunuz bu nedenle. Kitabı okurken “Kızıl Nehirler”e yakın bir sürükleyicilik hissettim. Kurgu ve cinayet sahneleri ayrıntılarındaki başarısı, bana “Grange daha önce katil olmuş mu acaba?” sorusunun zihnimde iyice canlanmasına sebep oldu…

TEK KELİMEYLE MUHTEŞEM BİR KİTAP! GERİLİMİ VE ÜRPERTİYİ HER SAYFADA AYRI AYRI YAŞIYORSUNUZ. BENİM OKUDUĞUM GERİLİM ROMANLARININ İÇİNDE EN İYİSİYDİ. GERÇEKTEN GERİLDİM, KİTABI BİTİRDİĞİMDE ÜZERİMDE ÜRPERTİYLE KARIŞIK ŞAŞKINLIK VARDI. SERİ CİNAYETLER İŞLEYEN PSİKOPAT BİR KATİL HAPİSTEYKEN ONUN ÖLDÜRME GÜDÜSÜNÜ VE BUNU TETİKLEYEN NEDENLERİ ARAŞTIRAN BİR GAZETECİNİN BAŞINDAN GEÇENLER ANLATILIYOR. KESİNLİKLE SIRADAN OLMAYAN BİR KONUSU VE ANLATIMI VAR. TEK OLUMSUZ YANI -ONA DA OLUMSUZ DENİR Mİ TARTIŞILIR- KATİLİN KİMLİĞİNİN DAHA EN BAŞTAN BİLİNİYOR OLMASI. YANİ KATİL Mİ DEĞİL Mİ DİYE BİR TEREDDÜTE YER BIRAKMIYOR. OKUYUN VE EMPATİ KURMADAN ÖNCE BİR DAHA DÜŞÜNÜN...

Jean C. GARANGE'ın bu kitabı okuduklarım arasında en iyisiydi diyebilirim. Yazar gün geçtikçe kendini daha çok geliştiren, romanlarını daha doyurucu, daha sürükleyici hale getirmesini bilen biri. Kitapta olaylardan kopmanız, bir sonraki sayfada ne olduğunu merak etmemeniz imkansız. Avrupa'nın S. KING'i olduğunu bir kez daha bu kitabıyla kanıtlamıştır.

bir kitap bu kadar sürükleyici,akıcı,etkileyici olamaz.bir yazar bu kadar inanılmaz bir üslupla yazamaz.... jean christophe grange bu kitabında yine bomba etkisi yaratmış.çok etkileyici bir anlatımla çok ilgi çekici bi konuyu dile getirmiş.insanın okurken etkilenmemesi ,heyecanlanmaması mümkün değil.uykusuz kalmaya değecek bir kitap.hem de fazlasıyla..............

Grange da Dan Brown gibi bir yazar; farkı Dan Brown'dan kötü olması. Nisbeten heyecanlı başlayıp devam eden ve yine abuk sabuk bir son olaylar dizisiyle noktalanan bir kitap. Bu adamın sonlarla problemi var. Hiç bir kitabın sonunu kitabın geri kalanıyla tam ilişkilendiremiyor ama bu kitapta doruğa ulaşmış. Ama demek bir şey var ki o yazmaya devam ediyor, biz okumaya. Bu adamın yaptığı işi yapabilecek yazar sayısı Türkiye'de oldukça fazladır eminim (çünkü işi pek zor değil, sadece biraz araştırma erektiriyor); peki neden bizden biri çıkıp da saçma sapan da olsa dünyada çok satacak bir kitap yazmıyor? Ve böylece hem Türkiye'yi tanıtıp hem ülkeye para getirmiyor? Macera sadece Avrupa ve Amerika'nın tekelinde mi? Edebiyat edebiyat; bizdeki bütün yazarlar edebiyat peşinde. Evet o lazım, ama bu tür kitaplar da para ve tanıtım getiriyor. Bize o da lazım.

GRANGE yine ustalığını konuşturmuş. insanın aklına hayaline gelmeyecek olaylar ve bağlantılar. psikolojinizi gerçekten alt üst edebilecek bir eser. insan bu kadarı mümkünmü diyor. her anında nefesinizi tutarak okuyacağınız bir kitap. bitirdiğinizde ise günlerce zihninizi meşgul edecek bir kitap. insan böyle bir şey mümkünmü diyor ama anlamaya çalışmaktan korkuyor... beni grange'in tüm kitaplarını okumaya sevk eden kitap. tek kelimeyle olağanüstü denilebilir...

10 üzerinden 4 grange a bu notu vermek her ne kadar beni üzüyorsada hayat böyle işte sanırım sevgili yazarımızda doğal sürece uyarak sıradanlaştı bu romanı hiç yazmasaydı daha iyiydi taş meclis ve kurtlar imparatorluğu da bu sinyali vermişiti ama bu kadarını beklemiyordum kızıl nehirler ve leyleklerin uçuşu ile hatırlayacağım seni sevgili grage hoşcakal elvada

bu kadar da olmazki dedirtiyor bu kitap insana.belki içeriği olarak değil ama grange'in performansından bahsediyorum nasıl bu kadar verimli çalışabiliyor yazdığı tüm kitaplar öyle hepsinde farklı bir gerilim farklı bir durum söz konusu.bazıları bu kitabı beğenmemiş olabilir ama ben yazarın kendini daha da aştığını çekinmeden söyleyebilirim.insanın okumaktan haz alacağı,kitap okuyabiliyor olduğuna minnettar kalacağı bir kitap

Ben grange'ın tüm kitaplarını okudum,
hiç bir kitabında bu kadar vahşet görmemiştim.Bazı yerlerde miğdemin bulandığını bile söyleyebilirim.Askında bu yazarın bir nevi başarısınıda gösteriyor olabilir.Ancak böyle vahşi cinayetleri yazmak her nekadar hayal gücünün derinliğini göstersede bence biraz da ruh sağlığının dengesinide gösteriyor.Kitap fena değil.Ama bazı yerleri çok es geçilmiş.Yazar sanki kitabın sonuna doğru biraz sıkılmış gibi.HEr şey bir yana Grange yinede iyi bir yazar ve yazdığı kitabı okuyucuya muhakkak bitirtiyor.

Kitabın en başında katil olduğu açıklanan bir adam... Kadın ve kan tutkunu, vahşi, acımasız.

Tövbekar olmuş bir paparazzi... Şiddet dönem dönem hayatını çok derinden etkilemiş.

Varoşlardan gelme güzel bir manken.

Bu uyumsuz üçlünün hayatları nasıl kesişir?
Katili ve cinayetleri anlamak için en fazla ne yapılabilir?
Cinayeti anlamak için cinayet işlenebilir mi?
Grange den yine psikolojisi bozuk, tehlikeli, güvensiz kahramanlar, yine güvenemediğiniz karakterler, yine cinayet...
Oldukça başarılı.

grange,dan olağanüstü bir kitap
belik abartı olarak görebilir kimileri ama kuzuların sessizliğini bile geride bırakıcak bir gerilim romanı reverdinin cinayetleri işleme yönteminin ve ruh halinin bu kadar mükemmel anlatılması bu kitabı 2 ay önce okumuş olmama rağmen hala aklıma geldikçe ürperiyorum bir tek sonunu beğenmedim daha doğrusu çok çabuk bağlamış ve bitirmiş yani grange,nın o mükemmel son kurgusuna ve bu kitabın gerilimine yakışmamış gibi her halde onuda yapsa kitap bir efsane olurdu. tabi şunuda söylemek gerekirse grange klasiği bekleyen insanlar başta biraz hayal kırıklığına uğrayabilirler çünkü bir şartlanmışlık söz konusu ama daha sonra kitap sizleri öyle bir sarıyor ve öyle bir geriyor ki inanın kitabı bir taraflara fırlatası geliyor insanın bir an önce kitabın etkisinden kurtulabilmek için ama gözlerinizden yaş gelinceye kadar bırakamıyorsunuz herkese şiddetle tavsiye ediyorum

Kitabın başlarında insan gerçekten okumak için kendini biraz zorlamak zorunda kalıyort.Ama ilerleyen bölümlerde olayın yönü değiştikçe kitap inanılmaz bir heyecan kazanıyor.Grange yine bir yazarda olması gereken ve kendisinde fazlasıyla bulunan kurgu yeteneğini ve hayalgücünü konuşturmuş.Okumaya değen eğer biraz inatçıysanız bir solukta okuyabileceğiniz bir kitap.

Kitabı bir solukta okudum ama öyle bölümler vardı ki gerçekten de oldukça zorlama geldi bana. Reverdi bir ipucu veriyor ve Marc bunu hoop diye çözüveriyor. Adam elini kolunu sallayarak bir saraya giriyor, prensesle bire bir konuşuyor ; reverdi'nin avukatının babası adamın ne haltlar işlediğini bildiğini açıkça ima ediyor üstelik de hiç tanımadığı birine ama polise tek kelime etmiyor vs vs ...
Kitaptaki bu kopuklukların dışında nedendir bilinmez tuhaf bir huzursuzluk kapladı içimi. Bir insanın böylesine vahşet dolu sahneleri anlatan bir kitap yazabilmesi için beyninin vahşet üzerine yoğunlaşmış olması gerektiğini düşündüm ve anlatım gücü iyi bir insanın da zayıf karakterli bir insanı caniye dönüştürebileceği fikri uyandı bir anda. Gerçekten de korktum. Filmlerin ve kitapların insanlar üzerindeki tarif edilmez etkisi ve yönlendirme gücü dikkate alındığında acaba kaç kişi ben de böyle bir cinayet işleyebirim dedi diyerek kendimi yedim bitirdim. Çok iyi bir kitap okuyucusu olmam nedeniyle şimdiye dek buna benzer pek çok kitap okudum ama nedense bu kitabın kötücül bir yanı olduğunu hissediyorum.16 yaşındaki kardeşimden okumamasını rica ettim.Her ne kadar abartıyorum diyerek kendime kızsam da hissettiklerimin önüne geçemiyorum. Sonuç olarak etkileyici ve ürkünç bir kitap olduğunu söyleyebilirim.

Her zaman ki gibi Grange olay1 saklamis.Dikkat edin Grange katili sona saklam1yor nedeni hep sonuna sakl1yor NEDEN diye merak ediyorsuunuz hep.Grange bu tarzla hareket ediyor.Ama dikkat edin ki yazar kadar çevirmende önemli ben hem yazara hemde cevirmeni takdir etmek lazim.Bazen cevirmen güzel kitab1 öyle berbat ceviriyorki konusu farkl1 bir kitap ç1kabiliyor.Kitabin akiciligini çevirmen iyi saglamis güzel bir kitap okumanisi tavsiye ederim...

" Hiç havasızlıktan boğulmuş bir kimsenin kanının rengini merak ettiniz mi? Ya da bir kavanoz balın ne gibi zararlar verebileceğini? Siyah Kan'ı kitapçıda gördüğümde bunların ilginç gelebileceğini tahmin etmiyordum. Ama kitabı okudukça ürperdim. Katilin cinayet ritüeli beni şok etti. Gerçek dışı bir durum söz konusu değil ve baştan sona kadar tutarlı bir anlatım. Jean-Christophe Grangé, Gerilim / Macera türünde ne kadar usta olduğunu bir kez daha kanıtladı. "



Aslında bir "bünye" meselesi bu kitabı okumak. Hani kan görmeye dayanamayanlarımız vardır. Siyah Kan'dan sonra artık kan kelimesini okumaya da dayanamaz hale geliyorsunuz. Ama kendini de bir çırpıda okutan bir roman. Aklın sınırlarını çoktan aşmış bir seri katil ve "olamaaazzz" dedirten cinayetler..


Siyah Kan, Fransız yazarın 5. kitabı. Diğerleri gibi bu da bir anda bestseller listelerinde zirveye yerleşmeyi başardı. Kitabın Fransızca ismi "La Ligne Noire". İngilizce baskılarında ise "Black Line" olarak geçiyor. Her ikisi de dilimize "Siyah Yol" olarak çevrilebilir. Ancak ülkemizde yayımlanan baskısında kitabın ismi "Siyah Kan" olarak geçiyor. Mantıklı bir isimlendirme olmuş. Çünkü kitap boyunca siyah kan ve günahlardan arınma arasındaki ilişki, törensel ve kriminal bir bakış açısı ile verilmiş.


Artık seri katil filmlerinde ya da kitaplarında alışageldiğimiz gibi; katilin kimliğinin başlarda saklanması ve sonrasında ise kahramanlarımızın bu esrarengiz kişiliği ortaya çıkarması gibi bir durum söz konusu değil. Yazar daha kitabın ilk sayfalarında katille ve "akıl almaz" cinayet ritüeliyle yüzleştiriyor bizi. Tabi ilk başta okuyucunun kafası soru işaretleriyle doluyor. Sonra sonra anlıyoruz korkunç gerçeği. Müstehcenlik ve vahşet ilginç şekilde bir araya getirilmiş. Ve gayet başarılı da bir birliktelik olmuş.


Bir seri katilin cinayetlerinin arkasında temel itki nedir?


Kitapta Marc Dupeyrat adlı gazetecimizde bu sorunun cevabını arıyor. Bahsi geçen katil ise Jacques Reverdi kimliğinde. (Masum bir isim gibi görünüyor..) Tabi söz konusu olan bir macera romanı ise kahramanımızın (Marc) yanına bir de bayan karakter lazım. O da Hatica isminde bir manken.


Marc cinayet itkisini öğrenmeye çalışırken aklına hapishanedeki Reverdi ile temas kurmak geliyor. Bir bayan kılığında (Sahte bayan ismi Elizabeth, sahte fotoğrafı ise Hatica'ya ait..) mektup yollamaya başlıyor azılı katilimize. Hemen şunu belirteyimki yazar bu katile aşırı bir zeka yüklemiş. Oldukça kurnaz. Ve de planlı çalışıyor. Geçmişinde serbest dalışta birçok rekora imza atmış olan Reverdi "Elizabeth" den gelen bu mektupları okuyor ve sonra aklına bir oyun oynamak geliyor. Kendisine cinayet işleten duyguyu bu kıza (Marc'a) bizzat yaşatacak. Böylece Güney Doğu Asya'ya bir yolculuk başlıyor. Katil mektuplaşmalarla Marc'ı cinayet işlediği yerlere götürüyor ve sırlarını anlamasını sağlıyor.


Romanın sonlarında Marc Dupeyrat'ı bu sırların hepsini anlamış olarak görüyoruz. Hem de bu konuda bir kitap yazacak kadar..


Çığlık filmini izleyenleriniz bilir. Film içinde film çekilir. Ve çekilen bu filmin ismi de Çığlık'tır. Bu romanda da benzeri bir durum var. Kahramanımız bir kitap yazmaya başlıyor. Ve yazdığı kitabın ismi de Siyah Kan. Kısa süre de çok satanlara yerleşiyor. Ancak baştan beri korktuğu şey başına geliyor. İdama mahkum olan Reverdi olay yeri tatbikatı sırasında kaçmayı başarıyor. Ve bilin bakalım nereye gidiyor? Sırlarını çalıp tüm dünyayla paylaşan Marc'ın ve sahte kimliğindeki fotoğrafın sahibi Hatica'nın yaşadığı yere, Paris'e!


Marc'ı ve Hatica'yı bir korku sarıyor tabiki. Ölüm korkusu. Biraz ilerleyince de unutulmaz bir sahne (sayfa) ile karşılaşıyorsunuz. Jacques Reverdi, Marc ve Hatica'yı yakalamış, bir oda da tam karşılarında oturuyor. Tabiki korkunç cinayetlerine yenilerini eklemek için. (Eminim Marc işte o anda merak ettiği cinayet itkisini anlamıştır..) Ama kurtuluyorlar. Mantıklı bir biçimde. Hani yoksa yazar kurguya uydurmak için saçmalamış derdik. Ancak burada da gayet başarılı.


Derken polis kaçmaya çalışan Reverdi'yi öldürüyor. Bundan sonra bende rahat bir nefes aldım. Ama halen kitabın bitmesine yaklaşık 50 sayfa vardı. Tekrar bir huzursuzluk kapladı içimi. Ve ilerleyen sayfalarda ne oldu dersiniz? Şu söz konusu "cinayet itkisi" ni anlayan Marc, meğer bir katilmiş. Hemde Reverdi'nin hayranı bir katil! (O andan itibaren Marc bizim kahramanımız değildir artık :) Üstelik öldürmeyi düşündüğü kişilerin başında da güzeller güzeli Hatica geliyormuş!


Kitabın özeti böyle. Okurken tuttuğum notlarıma baktığımda birkaç önemli noktayı daha hatırladım. Bunlardan biri Marc'ın kişilik betimlemesindeki eksiklik. İnanın uzun bir süre bu karakterin boyu, kilosu ve saçlarının rengi konusunda çelişkide kaldım. Ana karakteri zihninizde canlandıramayınca okumak nasıl bir hal alır tahmin edersiniz.. Bir diğer önemli nokta ise kitabın kapağı. Kırmızı arkaplan üzerinde siyah yazı ve çizim. Ancak bu çizim kandan çok sigara dumanı hissi uyandırdı bende. Fransızca baskısındaki kapağında cinayetlerin işlendiği ormanlık alan bulunuyor ve kitap için bu çok daha uygun olurdu.


Son söz; jean-Christophe Grangé gerilim severler için kaçırılmayacak bir kitaba imza atmış. Seri katillerle ilgili yazılıp çizilecek bir şey kaldı mı diyenlere farklı tarzıyla güzel bir cevap.

Grange ın ilk okuduğum romanı Siyah Kan olduğu için öncekilerle kıyaslayamam. Ancak Siyah Kan, diğer romanlarını okuma isteği uyandırdı. Kitap hakkındaki diğer yorumları okuduğumda, belki de yayın sırasına göre okumadığım için şanslı olduğumu düşünüyorum. Demek ki Grange ın diğer kitaplarını okurken daha çok zevk alacağım.
Siyah Kanda kurgu çok girift değil. Başlangıçta anlatılan kısa bölümü okuduktan sonra orada yaşanılan her bir anın sebebini kitabın sonlarına doğru yavaş yavaş anlıyorsunuz. Pek çok gerilim romanında olduğu gibi katilin hiç beklemediğinizi birinin çıkması yerine en baştan bilinmesi, kitabı sanki; bir gazetecini gözüyle "bir katilin anatomisi" kıvamına sokmuş. Yer yer monotonluğa düşülmüş olsa da kendini okutturan bir roman. Anatemada işlenen "kan" olgusu "günahlardan arınma" olgusu ile ilginç bir ustalıkla birleştirilmiş. Bunun dışında yine "kan" olgusunun yaşamsal sıvı olmanın dışında içerebileceği pek çok anlama da yer verilmiş. Gerilim sevenler için tavsiye edebileceğim bir kitap. Ancak gerilimden hoşlanmayanların bu kitaptan uzak durmasına da gerek yok kanaatindeyim.

tanıtm yazılarında okuduklarımın gazına gelerek kitabı okudum.Ölüm yolundan bahsediliyordu.Hiçte öyle heyecanlı bir ölüm yolu filan değildi.Kitaptaki katile sanki bir süperadammış misyonu gereksizce yükleniyordu.Ama itiraf edeyim katilin ölüm ritüeli etkileyiciydi.Fakat geri kalanlar vasatı aşamıyordu.Romanda bayan karakter olsun maksatlı hatica olaya biraz zorlama sokulmuştu.Final bölümü de istenen gerilimi sağlamaktan bayağı uzaktı yalnız bu romanın filmi çekilirse yönetmenin hileleriyle birşeyebenzeyebilir.Grange romalarının arasında kaçıncı sırada olduğuna bakarsak 1. kurtlar imparatorluğu 2. Kızıl nehirler 3. Siyah Kan 4. Leyleklerin Uçuşu 5. Taş Meclisi

Kitabı nihayet bitirdim.Fakat çok ta beğendiğimi söyleyemem mesela bi kızıl nehirle kıyasladığımız zaman eksik kalıyo tarzının bu kitapta biraz değiştiğini gördüm.Çünkü kitabın başından itibaren katili açıklıyo 2 ayrı yorum yapacak olursam kitabı beğendim çünkü, kitabın son sayfalarına kadar gelen monotonluğu her zaman yaptığı gibi çok değişik bir finalle kapatmış ki bu beni oldukça şaşırttı ve çok hoşuma gitti.Kitabı beğenmedim çünkü,az öncede dediğim gibi artık kitabın sonlarına doğru bi monotonluk hakim monotonluktan kasıt kitapta ki olaylar diil olayların -diğer kitapları okuduysanız eğer -diğer kitaplarındaki gibi bir gidişatının olması dolayısıyla benim tahmin edebilmem ki bu da çok sinir bozucu ve diğer bi noktada bu kitap çok aykırı geldi bana müstehcenlik çok fazla ve bazı noktalar çok fazla teşhir edilmiş edilmiş ki bu beni bi bayan olarak çok rahatsız etti eğer kitabın sonunu merak etmeseydim kitabı bırakırdım.Ama tabi ki grange her zamanki gibi müthiş coğrafya ve kriminal bilgilerini kullanmış bu konuda hakkını kesinlikle yiyemem...

diğer kitapları kadarheyecanlanamadım nedense siyah kanı okurken. yazar gerçekten çok önemli bilgiler veriyor tabiki ama kuzuların sessizliğine biraz yakın bir tema işlemiş gibi jack reverdi nin hapishane den kaçışı silence of lambs da ki ünlü katilin laçışını andırdı bana sonra böcek sahnesi açıkcası yazarda bu kitaptan etkilenmiş ve etki kitabında kuzuların sessizliğinden bahs etme ihityacı olarak açığa çıkmış.sonuçta polisye bir kitap ve gerilim tabiki hat safhada ama ahmet ümitin beyoğlu rapsodisi ndeki gbi katil ana karakter çıkınca pek hoşlanmadım doğrusu kurtlar imparatorluğu ve özellikle leyleklerin uçuşunda ki heyecanıo alamadım...grange yinede bu alanda şu an dünya da ki en iyi yazar.

Yazar in diger tum kitaplarini bir solukta okumustum..Bunu da oyle..Kitap genel itibariyle saglam..ama Marc karakterinin anlatiminda biraz malzemeden calinmis gibi..Daha iyi olabilirdi..Ayrica Cinsellik ozellikle sapkinlik seviyesinde vurgulanmis bu da insanin cogu zaman midesini bulandiriyor..Bu kitapda birseyler eksik..Ama ne bulamiyorum!!Digerlerinin tadini vermedi kesinlikle..Ama yine de ustunde cok calisilmis bu belli..Bir de katilin kitabin basinda belli edilmesi hicte iyi olmamis..Aliskinim ben sonlarda birseyler kesfetmeye Grange de!Mideniz dayanacaksa alin derim..Ne de olsa Grange!

Şu an tüm şehir uyuyor, ben Siyah Kan'ı bitirdim ve gecenin 4'ünde bilgisayar başına geçtim. Okumaya bu akşamüstü başlamıştım. İster inanın, ister inanmayın. İlk sayfadan itibaren kitabı elimden bırakamadım. İnanılmaz, bu hayal gücü gerçekten inanılmaz. O kadar yorgunum ki, km'lerce yol katettim, iz sürdüm, bilgi topladım, ipuçlarını birleştirdim, katili bulmaya çalıştım, katilden kaçtım. Kurgu mükemmel. Şaşkınlığım zirvedeyken, son bölüm hayal kırıklığına uğrattı. Hikaye müthiş bir final ile bitiyorken, Marc'ın basit bir şekilde ölümü ile yarım kaldım. Bence daha dramatik ve daha iz bırakacak bir ölümle sonuçlanmış olmalıydı. Gerilimden uzak durmaya çalışan ben, Grange sayesinde gerilimden zevk almaya başladım. Tabi sadece okurken.