Hayatta başrol olamayanları figüranların insafına terk eden bir kitap Ruhi Mücerret. Dublörün Dilemması ve Korkma Ben Varım kitaplarını büyük bir beğeniyle okuduğum Murat Menteş’in son kitabı bir parça hayal kırıklığına uğrattı beni. Murat Menteş okuru arkadaşlar arasında benim gibi düşünenler pek de azınlık sayılmayacak oranda. Buradaki yorumlardan da benzer düşüncede olanları görünce bu yazıyı yazmak istedim.
Öncelikle kapak tasarımı gerçekten eğlenceli ve kitabın raftaki albenisini arttırıyor. Okurken çevrenizdeki kişilerin dahi dikkatini çekiyor. Giriş cümlesine hatırlatma babında kapaktaki televizyonda çift başrol var ve ikisi de erkek. Kitabı 4-5 sayfalık bölümlerle anlatmaya devam etmesi takibi kolaylaştırıyor, beğeniyorum. Ancak aynı şeyi kitabın içeriği ile ilgili söylemek zor. Buradaki bazı yorumlarda da bahsedildiği gibi M.M.’in daha önceki yazdıklarından farklı. Sanki üzerinde titizlenilmemiş izlenimi uyandırdı bende. Buna verebileceğim örneklerin en basiti isimler… Hayati Tehlike, Müntekim Gıcırbey,Nuh Tufan’lardan Ozan,Civan Ve Nazlı Hilal Kazanova’lara… Ruhi isminden Edip Cansever’e gayet güzel selam çakılabilirdi. Antikacı bir Çağrılmayan Yakup gibi, Yerçekimli Karanfil Sokağı gibi. Sonra okuyucuyla konuşuyormuş gibi bir denemeye girmeye ne gerek vardı? Sabahattin Âli’nin “Sen aşkın ne olduğunu bilir misin adaşım, sen hiç sevdin mi?.. Çoook desene! Sevgilin güzel miydi bari? Belki de seni seviyordu..” seslenmelerinin tadı güzeldir ama M.M.’de yadırgadım. Kadirşinaslık gösterip Müntekim Bey’in bu kitapta arz-ı endam etmesine müsaade ettiği için teşekkür ederim.
Anlatımlarından zevk aldığım Chuck Palahniuk’un tarzına benzer bir tarzda yazardı M.M. Ancak KBV’de Müntekim’in Şebnem’e yazdığı mektuptaki insanı afallatan naiflik ve liriklikle ya da DD’de rehin alınan köpeğin rehinesi olmayı bambaşka ifade eden cümlelerle kendini farklı tutardı. Bu kitapta aradaki farkı azaltmaya azmetmiş gibi. Asırlık Ruhi; bu yaştan sonra azanı artık neyin paklayacağını bilemediğim bir ruh halinde Nazlı Hilal’e tutulmuş. Konuşmalarının arasına sıkıştırdığı tren dolusu reklamlar. (M.M. bu markaları kullanmadan kendi markalarını oluşturur hatta pazarlayabilir, buna inanıyorum). Diline pelesenk ettiği mezar taşıma şunu yazdıracağım, bunu yazdıracağım cümleleri… Palahniuk şimdi “Boo” yapacak beklentisine sokuyor insanı. Umarım bir sonraki kitabında Palahniuk kahramanlarından biriyle karşılaşmam.
Kısaca, M.M. daha iyisini yazabilir. Kitabın aceleye geldiği kanısındayım. Bir sonraki kitabı daha büyük bir iştah ile beklemekteyim.
